De Paardenfluisteraar en zijn laatste reis   18 comments

 
Quote op de brief bij het bloemstuk dat door 27 forumleden van FilmTotaal uit medeleven en steun voor ons is bijeen gebracht, allemaal ook hier veel dank daarvoor en speciaal voor de initiatiefnemers Touchwood, Mark en Dr. Strangelove dat het nicknames zijn spreekt voor zich, deelnemers aan deze bijzonder mooie actie zijn: Mark, Ayciro, Ash, Creeper, Theodoor, Red, Kyrill Goosseff, hermit elephant, hadiederk, Cee van Lleef, Rooster, pietje012, JafJoe, Guido, El Chivo, Jacq, André van Helvoort, dragonspirit, Galerius, Rovo, Feoreunn, Patrob, Shine, Megalomaniac, PascalE, Dr. Strangelove en Touchwood. Rozen voor jullie waar Geert vorig jaar naar keek en ze zo mooi vond.
 
"Het leven op zichzelf is niets gewichtigs: ook alle dieren leven. Maar eervol, wijs en moedig sterven, dat is iets waarlijk groots. Met volkomen gemoedsrust van hier te scheiden, als eenmaal onvermijdelijk ons laatste uur nadert, daarin ligt iets verheven" Seneca, Romeins filosoof.
 
Rozen voor het raam
 
Lieve space vrienden, vriendinnen en bezoekers allereerst wil ik jullie heel veel dank zeggen voor alle lieve en mooie berichten, de afbeeldingen, kaarten en de aparte berichten die ik heb gekregen en waar ik heel veel steun aan heb gehad in een zware periode van vooral Geert maar ook van onze zoon en uiteraard toch ook voor mijzelf, het waren kaarsjes op een donker pad die ook ontstoken zijn op diverse spaces en zelfs echte kaarsjes die voor hem en ons hebben gebrand. De quote van Seneca is dan ook bijzonder van toepassing op hoe Geert de laatste maanden, volkomen helder, dapper, moedig, sterk en heel liefdevol van iedereen afscheid heeft genomen, hij wist het, zoon Geert wist het, Geert’s broer Harm wist het en ook ik wist dat het definitieve afscheid niet lang meer kon duren. Tot aan het eind had Geert de regie mede in handen, wat heel moeilijk was aangezien hij niet meer kon praten, maar hij heeft in 9 dagen meer geschreven dan in de rest van zijn leven. Ook zijn gevoel voor humor heeft hij tot het laatste uur behouden, toen ik hem zei dat hij nu wel lekker rustig in zou slapen, maar dat ik mijn koffiezetter kwijt was en de verhoudingen niet eens wist, schreef hij "5 scheppen op een volle pot en dan afgestreken scheppen" en toen lachte hij even, wetende dat ik dat best wist.
 
Voor zover je daarvan kan spreken was het einde mooi, Geert jr. en ik stonden ieder aan een kant van zijn bed en hielden elk een hand van Geert vast, hij had al heel vredig zijn ogen gesloten en kneep nog even in onze handen. 4 Minuten later was Geert begonnen aan zijn laatste reis en het was goed!
 
Genieten in de Mieden 11-02-2008
 
De Mieden waar Geert haast zijn hele leven iedere dag kwam.
 
De eerste strubbelingen begonnen de volgende dag, Geert was uit het MCL in Leeuwarden overgebracht naar de aula van Haersmahiem (bejaardentehuis) in Buitenpost, maar toen Geert jr. en ik daar kwamen om een foto van Geert neer te zetten was er geen sleutel, we hebben een verpleegster aangeklampt en die zou de deur wel opendoen maar wilde er niet bij zijn, we moesten maar gaan kijken of het hem was! Gelukkig wel dus, daarna heb ik geregeld dat een vrouwelijke bode om 7 uur ’s avonds een sleutel zou brengen die wij dan het weekend mochten gebruiken, er wilde nog een paar buren mee en toen de bode kwam met de sleutel mompelde ze een paar boze woorden, toen ik vroeg wat er was zei ze "de koeling staat niet aan", nog een geluk dat we er nog heen waren gegaan. De meeste lampen waren kapot, maar volgens iemand van Haersmahiem kwam maandag de klusjesman, het was er dus vrij donker, de bode heeft met haar man nog nieuwe gloeilampen aangebracht. Bedankt Minke Postma en echtgenoot (geen familie).
 
Geert 26-02-1934 - 22-05-2008 Gedicht rouwkaart Geert
 
De rouwkaart (jammer genoeg onleesbaar) Geert op de veemarkt in Leeuwarden.
 
De uitvaart op dinsdag 27 mei j.l. ging in het begin ook al niet vlekkeloos, het bloemstuk van FilmTotaal was wég, dus eerst maar zorgen dat we om precies half één bij het gebouwtje "De Schakel" waren, de bode van DELA en de dragers waren keurig op tijd, maar de beheerder van De Schakel kwam een half uur later pas, zodat die arme kraaien een half uur hebben staan overleggen en wachten. Het bloemstuk lag daar gelukkig, maar wel op de tap het was waarschijnlijk een dorstig bloemstuk. Na de condoleances, waarbij ik heel veel mensen heb moeten troosten inplaats van andersom hadden de dragers toch wel het idee dat het halve uur ingehaald moest worden. Nu moet ik erbij zeggen dat het een enorm eind lopen was, ik had mijn verstand op nul gezet en mijn ogen op oneindig en liep net zo snel als de kraaien met haast, maar menigeen heeft onderweg moeten afhaken en moest per auto verder worden vervoerd. De teraardebestelling verliep zonder haken en ogen, alleen de ballon in de vorm van een paardje die Sanne nog opliet bleef in een boom hangen, waarop het kleine ding zei "geeft niet hoor oma, dan kan het paard beter op Pabi passen", Geert heeft een rustplaats die hij zelf uitgezocht zou hebben, onder de bomen waarin de vogels het hoogste lied zingen, daarna zijn we in gestrekte draf terug gegaan naar De Schakel.
 
Kraaien op wacht 27 mei 2008
 
Deze foto wil ik jullie toch niet onthouden. Stiekem gedaan dus niet scherp.
 
Na de eerste song "Try To Remember van Nana Mouskourie", heeft zoon Geert de brief die Touchwood van FilmTotaal zo prachtig had opgesteld voorgelezen, daarna werd "The French Song van Lucille Star" gedraaid, ook een lievelingsnummer van Geert en toen heb ik behoorlijk zitten huilen, we hadden er zo ontzettend vaak samen naar geluisterd. Geert jr. heeft toen bijzonder mooi gesproken waarin hij o.a. schetste dat er twee Geerten waren, Geert Postma thuis en Zwarte Geert van de veemarkten die dan toch een heel andere man was, iedereen was ontroerd na de toespraak. Na het luisteren van "Me It Be van Enya" kwam de koffie enz. We hadden op zo’n 100 mensen gerekend, maar het waren er wel 200 en ik heb me dan ook maar een poosje teruggetrokken van het feestje. Jerry bedankt voor de muziek. Nogmaals wil ik iedereen van harte bedanken voor alle mooie en lieve steunbetuigingen en ik weet dat ik dit ook namens Geert doe, die zoals ik al eerder heb aangegeven altijd erg meeleefde met het space gebeuren. Ook wil onze zoon jullie allemaal hartelijk dank zeggen voor wat jullie hebben gedaan. Geert Postma, Zwarte Geert ook genoemd de Paardenfluisteraar leeft niet meer maar zal door velen nooit worden vergeten.
 
Geert de paardenfluisteraar
 
 
 
Advertenties

Posted 29 mei 2008 by Ann McDunn in Space vrienden en vriendinnen

18 responses to “De Paardenfluisteraar en zijn laatste reis

Subscribe to comments with RSS.

  1. Had het net over Harm en Geert en vond dat ik even terug moest reizen. Leave wat heb je lot met sterkte gedragen de afgelopen 2 jaar. Tussen de tranen door zit ik te glimlachen om jullie alle 2. Wat wilde ik je toen veel vertellen maar kende je nog niet goed genoeg. Ik ben zo trots op je. En noem jezelf nooit maar dan ook nooit meer een oude taart ♥

  2. Lieve Ann, nu de emotie plaatsgemaakt heeft voor acceptatie, heb ik alles nog eens opnieuw gelezen. Zinnig, want de helft ontgaat je met betraande ogen. Het is toch eigenlijk heel bijzonder dat deze cyberwereld, het virtuele, een eigen, warm en gevoelig leven is gaan leiden. Het lijkt bijna alsof deze contacten echter zijn dan lijfelijke en dat zou betekenen dat we elkaar meer op het uiterlijk dan het innerlijk beoordelen. Je maakt hier namelijk vriendschappen op basis van wat je denkt, voelt en zegt (schrijft) maar in het "echt" zie je eerst een gezicht, kleding, uitstraling en daar wordt een mens direct op beoordeeld en soms meteen veroordeeld. Dus zou je kunnen stellen dat deze manier van vrienden zijn "oprechter" is vanwege het afwezige aspect van bevooroordeeldheid? Interessant want er wordt vaak heel negatief gesproken over het leven in de cyberwereld. Dat juist dát niet echt is en je een fantasieleven leidt. Ik ben ervan overtuigd dat alle reacties die jij hebt ontvangen, de enkele woorden maar ook de vellen vol pennenvrucht, oprecht gemeend zijn en direct uit ieders hart kwamen en daar heb je wat aan. Ik ga nu toch even een kleenex pakken. Dag laiverd, Ilona

  3. Hallo Ann
    Heb met grote bewondering jou bericht op de site gelezen
    Ben een vriendin van LIZAWe hadden
    het nog wel eens over jou en Geert
    Vooral wat je doormaakte Ik heb het zelfde mee gemaakt.
    Heb heel veel respect voor je hoe je het allemaal heb beleefd en op geschreven
    Als het altijd goed was leef je op herinneringen
    Dat trekt je er door heen Op je site leven veel mensen met je mee.
    En dat geeft kracht.Ik was op vacantie in Praag ,dus het is allemaal een beetje langs me heen gegaan
    Maar nu ik dit lees wilde ik toch even reageren.
    Ik wens je veel  kracht en sterkte toe.Maar zo ik het bekijk lukt het wel.
    Ik ga nu naar liza naar de boeken markt in Rolde
    Groetjes LINY
     

  4. mooi beschreven, dat is een intense periode geweest, maar wel mooi dat jullie dat samen zo hebben kunnen beleven.
    dat zal misschien steun geven voor de moeilijke tijden.
    Veel liefs Mazza
     

  5. Ann
    Soms zijn woorden niet te vinden ,is er alleen even stilte
    Lieve groet Elisabeth

  6. Lieve Ann,
    Je hebt dit allemaal van af zijn ziekbed tot aan zijn begrafenis zo mooi beschreven.
    Ik ben er heel blij om dat jullie samen hebben besloten dat het zo niet langer kon en dat Geert uit zijn lijden moest worden verlost.
    Voor sommige komt dit misschien verkeerd over en het is ook heel moeilijk te begrijpen dat er zelfs een begrafenis word geregeld door de zieke zelf, ik weet dat uit ervaring en het is ook verschrikkelijk, maar zo heeft hij het gewild en gekregen.
    Natuurlijk zijn er altijd dingen die fout lopen, maar niet alles kan perfect zijn.
    Nu wordt het stil om je heen en het ergste omt nog voor jou, maar toch ben ik heel blij dat je er positief tegenover staat,
    lieverd denk nu aan jezelf!! Ik wens jou en Geert jr nog heel veel sterkte toe.
    Veel liefs en knuffels Ria

    Lady Flower Power
  7. Ann,
     
    Je hebt het mooi geschreven een ode aan Geert. Wens je veel sterkte toe want nu pas zal het gemis voelbaar gaaan worden.
     
    Liefs

  8. Hoi Ann. Je hebt de laatste dagen van Geert en de uitvaart op een bijzondere wijze beschreven. Ik lees dat er zo van alles mis gaat de laatste dagen en tijdens de plechtigheid wat eigenlijk niet fout mag gaan. Het grote verwerken van de emoties en van je verdriet is nu begonnen. Men zegt wel eens dat ht gemis tussen partners op oudere leeftijd alleen maar groter wordt maar ik ben blij om te horen dat je nu positief in het leven staat en niet van plan bent om bij de pakken neer te gaan zitten.
     
    Liefs van mij.

  9. Lieve Ann,
     
    ’n Ontroerend verhaal.Bedankt dat je het met ons wilt delen.Zo verdrietig en mooi tegelijk.’t Is gegaan zoals jullie ’t wilde,Geert heeft zijn rust gevonden en nu jij lieve Ann,’t begint nu pas voor jou,’t verwerken van alle emoties en ’t gemis!We blijven je steunen en sterkte wensen de komende tijd!Enne…laat mij maar aan jou denken,dat leidt ’n beetje af van mezelf.
     
    Liefs,Hugs en Kisses van Corry en ’n pootje van Joepie,doeidoei!!

  10. Lieve Ann, veel is zo herkenbaar en weer zo dichtbij….Je hebt het mooi beschreven en fijn dat je dat met andere kan delen.
    Verdrietig werd ik toen ik las hoe het is gegaan zoals jullie naar de aula moesten…
    Ene hele steun is het als er zoveel mensen hun medeleven hebben getoond.
    Veel sterkte met alles de komende tijd.
     
    Liefs Annelies

  11. Bedankt Ann, dat je dit met ons hebt willen delen.
    Je hebt kunnen lezen hoeveel er met je mee leefden, via de site en ieder van ons had zijn eigen gedachten erbij.
    Nu kunnen we ook enkele beelden erbij voegen, met tranen in ons hart, omdat jij nu verder moet zonder Geert.
    Gelukkig is hij nu van alle pijn verlost en mag jij verder gaan, met vele goede herinneringen.
    Daarvoor wil ik je sterkte wensen en ik hoop dat de gedachte aan Geert, je een steun in de rug zal zijn.
    En dat je bij alles wat je doet je, je niet ècht alleen zal voelen, omdat er heel veel mensen om je heen van je houden!
    Als er 200 mensen zijn geweest ipv de verwachte 100, dan zegt dat toch heel veel!
    Mocht je, je toch alleen voelen, richt je dan tot èèn van je space-vrienden, wij zullen altijd een luisterend oor hebben.
    Een hele lieve groet van Liza.

  12. Een mooi verhaal Ann, goed om te lezen. Geweldig dat je ons zo van alles op de hoogte houd, en met ons wil delen. Ik weet dat nu de stilte komt, en juist in die stilte zul je Geert overal tegen komen. Zorg goed voor jezelf Ann, liefs Ingeborg.

  13. Ann bedankt voor het gevoelige afscheidsverhaal en de foto’s.We denken nu weer elke dag aan jou.We hopen dat je gauw weer plezier in het leven gaat krijgen,en het verdriet van het verlies van Geert,langzaam op de achtergrond komt.Ze zeggen wel eens het is goed zo,maar nu komt er een moeilijke tijd nog,na al die maanden van het lijden van Geert,moet jij toch weer de draad oppakken,en leven met je herinneringen met Geert.  Groeten van Gerrit en Elly uit Uffelte.

  14. Goh, wat mooi en ontroerend om te lezen. Fijn dat hij in jou en jij in zijn leven hebt mogen zijn!
    Lieve groet,
    Sandra

  15. Lieve Ann wat heb je alles mooi geschreven ,en je ons laat delen in een waardig afschied van je man Geert .
    Voor jou en verder familie heel veel sterkte .
    Liefs Jan en Tanja

  16. o ann wat een ontroerend verhaal
    alles met tranen zitten lezen
    ann ben nu even stil er van weet alleen dat ik het zo ongelovig knap van je vind
    geef jou eerste een dikke knuffel en ook in gedachten je zoon en iedereen die zo veel van jouw en je man houden
    wat ga je hem missen meis
    maar ik kan wel zeggen je bent sterk maar je
    moet het toch maar draagen het verlies
    nu lieve ann
    heeel veel liefssssssssssss van els
     

  17. Pffff de eerste tranen kwamen bij de 5schepjes koffie toen het nooit voor jullie Geert jr. en jij Ann vergetende bekende afscheidskneepje in je hand kippenvel Ann wat heb je veel moeten doorstaan en wat een leuke man was Geert terecht de Paardenfluisteraar genoemd denk ik zo, bijzonder mensenmens in een speciaal wereldje … weet zeker dat hij blijft fluisteren luister maar goed lieverd.
    Dank voor de mooie foto’s hierbij lijkt echt of ik Geert ken raar gevoel is dat …
    Prachtig wat je kleinkind zei over dat het paard dat dan beter op Papi kan passen en zo is het ook gewoon, kinderen kunnen volwassen mensen vaak de weg wijzen in hun onschuldigheid, wat zal die kleine Papi gaan missen.
    Geert jr en jij lieve Ann wil ik heel veel kracht toe zenden want nu komt de tijd van missen,af en toe een babbeltje met hem willen maken of een aai over je bol krijgen. Geert heeft rust en heeft dankzij jullie sterke karakters een mooi einde kunnen krijgen, maar voor jou een kale troost als ik dat zo mag uitdrukken jij bent hem kwijt, de wereld is oneerlijk!
    Breng je een hele dikke Hug lieve vriendin hou je hand vast en denk veel aan je stuur je energie&kracht…
    Truste voor straks … liefsBenona

    «»Vosje«»
  18. Oh Ann….. ik ben nu heel rustig hoor en niet meer zo verdrietig als vorige week maar de tranen komen gewoon vanzelf. Wat fijn dat je ook het afscheid met ons wil delen. Heel dierbaar. Dankjewel. Geert heb ik nooit gekend maar ik zal hem toch nooit vergeten. Dikke kus, Ilona

    • Ilona •

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: