Museum/Admiraliteitshuis Dokkum, en wat is er te zien.   19 comments

Museum Dokkum, Diepswal 27

Ingang museum/Admiraliteitshuis.

Een foto van dit museum moet je eigenlijk maken vanaf de overkant, maar aangezien ik al heel dicht genaderd was met achter
mij het groene water, moest het zo maar. Deze keer vergezeld van Geert en Richard gingen we op het museum af om de tentoon-
stelling van Bonifatius te zien, en natuurlijk wat er nog meer te bekijken viel. Nadat de kaartjes waren gekocht, en mijn handtas
was opgeborgen in een kluisje werd de deur voor ons geopend. We waren de enige bezoekers van dat tijdstip, we kwamen
terecht in een donkere gang en hoorden in het Nederlands en Fries een hoorspel over Bonifatius, camera in de aanslag, maar je
zag even niets, toen ging het licht aan en ik maakte een foto van jawel…..

Nog twee ter dood veroordeelden.

Niet alleen Bonifatius was gesneuveld, maar ook 52 mannen van zijn gezelschap en er stonden er nog twee te wachten om geslacht
te worden, de stumpers vroegen zich waarschijnlijk af wat ze nu zo verkeerd hadden gedaan, maar in 754 waren de barbaarse
Friezen niet zo aardig voor christenen. Voor mij was het natuurlijk wel even schrikken, en ik was blij dat het licht weer even uit
ging, zodat ik de slachting niet hoefde te zien.

Excuus aanvaard

Wel hoorde ik Bonifatius nog even zeggen dat zijn trouwe vriend moed moest houden, want deze jonge man wilde er vandoor
gaan, maar bood zijn excuses aan en kreeg de zegen van de bisschop, niet dat hij daar veel aan had, de beulen stonden klaar.

Geen medelijden met christenen

Geen medelijden met christenen en enigszins aangeslagen verlieten we de tentoonstelling, de twee metgezellen zijn toch uit-
eindelijk maar mee gegaan, zodat het verhaal niet meer helemaal klopt, de 53 doden uit 754 waren er 51 geworden in 2017.

Het museum in gevestigd in meerdere historische panden, waaronder het Admiraliteitshuis, dat werd gebouwd in 1618 en tot
1645 was het de vergaderplaats van de Friese en Groningse Admiraliteiten. Later is het gebouw nog uitgebreid en verbouwd.
Via trappen en gangen was de rest van het museum te bezichtigen. Met heel veel moeite heb ik een paar foto’s kunnen maken,
voor het grote beeld van Bonifatius hingen snoeren met gloeilampen, dus dat was geen optie, ook stond alles in vitrines en de
spotjes die op de mooie stukken waren gericht maakte het ook nog eens erg moeilijk, maar afijn, zoals gezegd een paar foto’s
konden er op door ondanks de goed bedoelde tegenwerking.

Antiek houten beeldengroepje, de dood van Bonifatius

Een antiek houten beeldengroepje over de dood van Bonifatius, het is uiteraard wel even anders gegaan, maar de maker van
dit beeldengroepje had een grote fantasie.

Bodemvondsten en oud manuscript

Bodemvondsten en een heel oud manuscript.

De tijd van kolbakken en zwaarden.

De tijd van kolbakken en zwaarden.

Hoekje in het museum

Een hoekje van het museum met een gedeelte van een héél oude weegschaal, waarschijnlijk meer dan 150 jaar oud.

Kinderschoentjes uit een vorige eeuw

Deze schoentjes deden mij denken aan schilderijen van Jopie Huisman.

Stedenpenning van de stad Dokkum

Stedenpenning van de stad Dokkum in het groot, wat erboven hangt weet ik niet, maar mooi is het wel.

Oude halssieraden

Mooie oude halssieraden, alhoewel ze later en nu nog steeds zo te koop zijn op veilingen en antiekzaken.

Oud Friese hoofdtooi

Hoofdtooi, zelf ben ik er niet zeker van of het Fries of West-Fries is.

Wandkleed Bonifatius

Een prachtig oud wandkleed.

Uiteraard is er van alles te koop in de museumwinkel wat betrekking heeft op Bonifatius, ik heb het gehouden bij doosjes Bonifatius
pepermunt en een ansichtkaart met het beeld wat in Utrecht staat. Na het museum te hebben verlaten zijn we naar de bijzondere
Bonifatiuskapel met parkje gereden, het was echt genieten daar, maar daarover en over Bonifatius een volgende keer.

DOKKUM, waar de oude gebouwen zijn gebleven en het o zo mooi is.   26 comments

Een mooi stukje Dokkum 2

Drie keer in Dokkum geweest, en nog niet uitgekeken. Op maandagen kan je in Achtkarspelen en Kollumerland totaal geen
restaurant of andere gelegenheid vinden om iets te drinken en een hapje te eten. Na een tocht door allerlei dorpjes in Friesland,
kwam ik met zoon terecht in Dokkum, waar Hotel,café,restaurant De Posthoorn wel open was en waar we heerlijk binnen heb-
ben gezeten. De Tweede keer had ik gelukkig de camera mee, want wat is Dokkum mooi. Dokkum is oud, er gaan verhalen rond
dat de stad in 248 is gesticht, Dokkum is een stad in de gemeente Dongeradeel en telt ongeveer 12.600 inwoners en ligt op de
grens tussen de Kleistreek en de Friese Wouden in het noordoosten van de provincie Friesland. Dokkum is één van de elf Friese
steden en rond Dokkum wordt het Friese dialect Noordhoeks gesproken. Wie nieuwsgierig is geworden naar deze Friese stad
kan nu meewandelen om prachtige oude gebouwen e.d. te bekijken.

Stadhuis Dokkum

Sinds 1984 het gemeentehuis van Dongeradeel, dit gebouw heeft een lange geschiedenis, het werd gebouwd door Jacob Lous, een
metselaar en steenhouwer uit Harlingen, en het werd in gebruik genomen op 29 november 1610. In 1835 is er een grote ver-
bouwing geweest, maar de hand van Jacob Lous is nog steeds te zien.

Vrouwe Justitia boven bij het stadhuis

Het door Jacob Lous gemaakte stenen beeld van Vrouwe Justitia prijkt nog steeds op de top van de gevel. Zo te zien had hij
een stevige rondborstige dame als model uitgezocht. De foto is niet echt goed, maar het beeld staat dan ook erg hoog.

De Waegh, thans Grand Cafe

De Waegh, dit gebouw was er in 1593 en is in 1754 vervangen, aan de noordkant was het een boterwaag en aan de zuidkant
was de militaire wacht gehuisvest, met de gebeeldhouwde stadswapens en de klokkoepel is het een pareltje, en best wel jammer
van de vele reclameborden die er nu staan. Thans is er in de Waegh een grand café.

Het wapen van Dokkum op de Waegh

Het gebeeldhouwde wapen van Dokkum dichterbij.

Boten kijken vanaf de Diepswal

Bootjes kijken vanaf de Diepswal.

Gedeelte van de Diepswal

Gedeelte van de Diepswal.

Pakhuizen erven Brouwer

Pakhuizen van de erven Brouwer aan het Grootdiep.

Oude sigarenfabriek 1

De oude sigarenfabriek van de erven Brouwer, waar nu woningen in zijn, eerst dacht ik nog even dat het een oude gevangenis
was, het fabriekspersoneel werd vroeger bepaald niet verwend.

Hellinghus, Zuiderbolwerk, Dokkum

Het Hellinghûs, Zuiderbolwerk 79, dit is het restant van de oorspronkelijke admiraliteitshelling waar van 1597 tot 1645 de
schepen van de admiraliteit van Groningen, Drenthe en Friesland werden gebouwd of gerepareerd, het is nu een bezoekerscentrum.

Oude pandjes en aanlegsteiger

Mooie oude panden tegenover de Diepswal.

Korenmolen De Hoop

Korenmolen “De Hoop” Zuiderbolwerk, het is nu eigendom van de Stichting Monumentenbehoud.

Gevelplaat stadhuis

Een stukje geschiedenis van het Stadhuis aan de Zijl (plaquette aan de gevel).

Rondvaart Dokkum boot

Een rondvaartboot op weg naar een groep mensen.

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan, en het werd tijd om weer op huis af te gaan, Geert had nog een rit voor de boeg
en het nodige werk dat nog moest worden gedaan, bedankt voor je geduld zoon, ik heb er van genoten. Nog even op de brug gaan
staan om afscheid te nemen van een mooie en bijzondere stad, Dokkum tot ziens.

Mooi Dokkum

Of zoals ze in Friesland zeggen – Oant sjen.

Keltisch feest in Kollumerzwaag, deel II   33 comments

Frjemd Folk

Foto van internet, allemaal tegelijk kon ik ze niet op de foto krijgen, en de band vind het vast niet erg, hopelijk de fotograaf
ook niet.

Het Keltische feest stond in het teken van het 10-jarig bestaan van de band Frjemd Folk, bestaande uit een zanggroep van
dertien mannen en één vrouw. Frjemd Folk is Fries voor vreemd volk, de achterliggende gedachte is mij niet bekend, het
kan zijn dat de zanggroep daar de Kelten mee bedoelen, want zelf kwamen ze heel normaal over, en zingen kunnen ze. De
groep is in 2007 ontstaan en samen met de muzikale begeleiding is het heerlijk om naar te luisteren en te kijken. Ze hebben
een veelzijdig repertoire en regelmatig wordt dit uitgebreid en aangepast. De groep heeft in Dublin opgetreden en diverse
keren in pubs in de Ierse steden Westport en Clifden.

Luister maar even mee door op  *KLIK* te drukken

*KLIK*

Daar moet je zijn

De enige vrouw van Frjemd Folk wijst de weg wel even.

Weer niet onder de kilt gekeken

Even poseren wilde een lid van Frjemd Folk wel, en ik heb weer niet onder de kilt gekeken.

Wel wat warm gekleed voor een ehhh Schot

Na het optreden toch maar snel om een hapje en wat drinken.

Daarna was het het de beurt aan de Nederlands/Friese band Kapriol, die een paar heel oude Friese liederen ten gehore brachten.
Ze gebruiken de niet alledaagse instrumenten, schalmeien, draailier en Scandinavische seljefluiten.

Kapriol, bandleden

Een deel van de band, middeleeuwse liederen konden mij niet zo boeien, dus maar eens een rondje gaan lopen.

Geert en Richard.

De twee heren vermaakten zich prima, dus kon ik rustig even verder gaan kijken. Aan de kinderen was ook gedacht ze konden
leren pottenbakken, en dat is echt niet zo makkelijk.

Een asbak maken voor vaderdag

Vader zal wel heel erg blij zijn geweest met.. wat het dan ook werd. Gelukkig klei genoeg, want dit jongetje gebruikte nogal wat.
Natuurlijk was er ook nog wel Frjemd Folk op het veld, nog nooit een Kelt gezien die een cowboyhoed droeg Knipogende emoticon

Schot met cowboyhoed, frjemd folk

Zijn vrouw of gezelschap hield het bij gewone kleren en gelukkig was de heupflacon aanwezig voor een neutje.

Rietvlechters hebben geen tijd om te kijken

Wat er ook te zien was, het zou de rietvlechter een zorg zijn, de eendenkorven moesten af.

De doedelzakspeler was het even kwijt

De doedelzakspeler was even de draad kwijt, maar vond die later gelukkig terug.

Doedelzakspeler

Altijd leuk om te horen. Toen kwam er nog een showtje met een Fries paard en amazone, dus terug tussen de strobalen.

Fries paard met amazone, showtje

Een prachtig Fries paard en de dame deed mij denken aan de Keltische koningin Boudica.

Fries paard, scherpe bocht

Een scherpe bocht maken viel nog niet mee.

Fries paard met amazone, dichtbij

Voor een betere foto stond ik te dicht bij, maar het grootste deel is er Knipogende emoticon

Werken met wol

Nog even gekeken bij een dame die wol aan het verwerken was, en tsja toen was het toch echt tijd om te vertrekken, al met al
was het een heerlijke middag. De volgende keer ga ik toch echt weer een blogje maken over de Kelten, sinds de 60’er jaren is
de Keltische cultuur, geschiedenis en muziek weer helemaal in gekomen, en dat juich ik van harte toe.

Keltisch feest in Kollumerzwaag, deel I   25 comments

Folder

Bij de bibliotheek zag ik deze folder, en dol als ik ben op alles wat met de Kelten te maken heeft, leek het mij erg leuk om daar
naar toe te gaan. Kollumerzwaag (in het Fries Kollumersweach of “De Sweach” is een dorp in de gemeente Kollumerland met
ongeveer 3.000 inwoners, daar wordt het Woudfries gesproken, wat toch wel anders klinkt als het gewone Fries. Sweach kwam
in 1435 voor het eerst voor in een officiële akte. Het is niet ver bij Buitenpost vandaan, maar de Boskreed, waar het festival zou
worden gehouden, ligt buiten het dorp en zonder tomtom nog een hele toer om het te vinden. Geen nood, zoon ingelicht en die
zou zien of hij het kon redden om mij daar heen te brengen, hoera! Mij werd verteld, dat zoon en hulp in drukke tijden Richard,
mij op het veld zouden afzetten en de beide heren zouden dan hun drukke werkzaamheden gaan verrichten en mij na ongeveer
twee uur ophalen, prima geregeld dus, werk gaat voor plezier, en ik vermaak me wel met m’n trouwe camera.

G. en R. aan de Guinness

En kijk, zoals het meestal doet, het komt anders uit dan men vermoedt. Uiteraard stond er een biertent, en tsja het bekende en
beroemde Ierse bier “Guinness” kan je niet overslaan met warm weer. De heren nipten met veel plezier aan hun kostelijke
bier, Guinness lijkt zwart, maar is ruby red. Het logo van Guinness is het nationale symbool van Ierland, de Keltische Harp, het
is nog een hele toer geweest om dit logo te mogen gebruiken en er zijn heel wat besprekingen geweest met de Ierse regering,
De Keltische harp staat dan ook gespiegeld op het logo. Inmiddels was het tijd voor de band “The Doggy Few” om te gaan spelen,
en even voor de goede orde, mijn gezelschap is niet meer weggegaan, het werk moest maar even wachten.

The Doggy Few on stage

The Doggy Few op het podium.

De band is ontstaan in Groningen, allen vrienden en vriendinnen van de Ierse muziek, Peter Kelly, die afkomstig is uit Dublin heeft
of had daar een traditional Irish Music Bar, en daar zijn alle leden groot geworden. Het is een echte Ierse feestband, er wordt gespeeld
op gitaar, accordeon, fluit en viool, en ook wordt er gezongen. Ze spelen en zingen liederen over drank, werk, vrouwen, ontrouwe
mannen en oorlog, maar ook ballades en opzwepende dansmuziek, de jigs en reels. Deels zelf geschreven, maar ook de traditonele
muziek die we kennen van o.a. The Dubliners, Clancys en Planxty, kortom heerlijke muziek.

Fluitiste v, The Doggy Few

Ierse muziek op de fluit.

The Doggy Few, Ierse muziek

De drie dames van The Doggy Few

The Doggy Few

Alle leden van The Doggy Few.

Na een korte tijd te hebben genoten van de muziek, traden de meisjes van de Ierse dansschool “Keltisch Dansje” aan, en onder
begeleiding van de muziek dansten de dames dat het vuur er af spatte.

Eerst klappen dan dansen

Eerst meeklappen op de muziek.

Ierse dansschool Keltisch Dansje

En daar gaan we.

Ierse dansschool Keltisch Dansje 2

Ierse dansschool Keltisch Dansje 4

Muziek en dans 2

Muziek en dans.

De toeschouwers werden uitgenodigd om een lesje te krijgen in het dansen van een Céili (groepsdans), er waren flink wat dames
die mee wilde doen, maar de heren waren niet zo danslustig, zoon raapte zijn moed bijeen en voegde zich bij het gezelschap, hij
mocht meteen een partner uitzoeken en dat vindt Geert geen straf.

Danslesje, zoek een partner

De dansles kan beginnen, Richard en ik waagde ons er niet aan Knipogende emoticon

Danslesje, Geert danst

Makkelijk was het niet, er werden verschillende figuren met meerdere partners gedanst.

Danslesje, twee partners

Soms ben je wel eens een partner kwijt, maar dat vond niemand erg. De les duurde behoorlijk lang en Geert droop van het zweet
toen hij eindelijk weer op een strobaal kon gaan zitten om uit te puffen. Na dit vrolijke gebeuren ben ik het veld opgegaan, er was
nog veel meer te zien.

Effe appen

Het gewone leven ging ook door, dus effe appen.

Boogschietles

Les in boogschieten, er werd gretig gebruik van gemaakt.

Boogschieten

Aangezien ik wat te dicht bij de gevaarlijke boogschieters stond werd ik verzocht mij uit het schootsveld te verwijderen,
natuurlijk was ik (even) gehoorzaam, en dus maar achter de schietlustigen gaan staan.

IJskoud de lekkerste

En zowaar ik zag Petrus, het was erg rustig bij de hemelpoort en dan is er even pauze, zelfs voor een heilige.

WORDT VERVOLGD.

2e Pinksterdag 2017 en natuurlijk bloemen.   31 comments

Aardbeien achter huis

Terwijl hier de regen tegen de ramen klettert, en het meer herfst dan lente lijkt, kijk ik uit op een aantal hangende potten, één
daarvan is een aardbeienplant, die ijverig bezig is voor mijn beschuitjes wat lekkers klaar te maken. Jildou bedankt, ze smaken
heerlijk en er zitten er nog heel veel aan. 2e Pinksterdag (maandag 5 juni) was het in de middag heerlijk weer, 20 graden met
een koele wind. Ieder jaar is er dan hier in Buitenpost een rommelmarkt/braderie op het Majontsmaveld. Tegenwoordig moet ik
mezelf er van overtuigen of iets de moeite waard is om er heen te gaan, na drie keer nee en vier keer ja, toch maar een poosje
gaan kijken. De tijd dat iedereen wel wat nodig had is voorbij en zelf hoef ik echt geen rommel meer te kopen, nog genoeg om
op te ruimen. Het was ondanks dat het niet zo vroeg meer was gezellig druk op het Majontsmaveld.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, rommelmarkt-braderie

Af en toe behoorlijk veel bewolking, maar nog steeds heerlijk weer voor snuffelaars.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, na het snuffelen een terrasje pikken

Voor een hapje en even lekker zitten waren er terrasjes genoeg.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, kinderdraaimolen

Het kleine draaimolentje stond er verlaten bij, maar de eigenaar hield de moed er in Knipogende emoticon

2e Pinksterdag 5 juni 2017, oude Duitse brandweerauto als marktkraam

Een mooie oude brandweerauto, waarschijnlijk afgedankt in Duitsland werd nu gebruikt als marktkraam, het zal wel moeten wennen
voor zo’n auto, geen vuur te bekennen.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, poppen, beren en kleren

Zo te zien mochten de poppen beren en kleren weer mee naar huis, knuffels en poppen zijn uit.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, pop denkt aan het verleden.

Ook deze mooie pop kreeg geen poppenmoedertje, ze ziet er ook verdrietig uit.

2e Pinksterdag 5 juni 2017, een visje happen.

De visjes en kibbelingen gingen er wel gretig in, de visboer had een goede dag. Nog even de kraam met vruchten opgezocht, de
Hollandse aardbeien gingen helaas ook niet snel van hand tot hand, 4 voor € 5,—, maar ja als je alleen bent hoef je helemaal
geen vier dozen, dus vroeg ik de brave man wat één doosje moest kosten, de man begon vlijtig te rekenen en kwam er totaal
niet uit, voor rekenen had hij vast een onvoldoende op school. Na minstens 3 minuten wist hij het, 1 euro, dat ik in de lach
schoot begreep hij niet, maar ik heb de aardbeien wel eens duurder gehad.

Inmiddels bloeien de Eendagslelies – Hemerocallis en net als bij de eendagsvliegen leven ze maar één dag.

Eendagslelie - Hemerocallis 2

Voor wie in het bezit is van deze mooie bloemen een weetje, alle delen zijn eetbaar, volgens de berichten zijn de bloemen en
knoppen het lekkerst, ze zijn knapperig en zoet door de nectar die er in zit. In China en Japan, waar de plant oorspronkelijk
vandaan komt, wordt hij geteeld als voedselplant. De Chinezen leggen ze ook in met zout, maar gebruiken alles van de plant,
de wortels worden daar gekookt en van oude bladeren worden sandalen gemaakt. In salades kan je de bloemen rauw eten,
wel even de stampers verwijderen, die schijnen toch niet zo lekker te zijn. Ook kunnen de bloemen in pannenkoekenbeslag,
gevuld worden met ijs, of met een mengsel van roomkaas en bieslook. De knoppen kunnen geroerbakt worden om dienst te
doen als borrelhapje en in soep kunnen de knoppen ook heel goed verwerkt worden. Iedere dag verschijnen er bij mij nieuwe
bloemen, dus toch maar eens even proeven.

Bieslook bloempje

Bieslookbloempje – Allium schoenoprasum, de stengels zijn bij iedereen bekend, maar worden taai als de bloempjes bloeien.
Ook de bloempjes kunnen gegeten worden, en hebben een pittige frisse uiensmaak, ook erg leuk als garnering op een salade.
Die heb ik al wel geproefd, en ze smaken prima.

Paardenbloem, groot en mooi

Ooit heb ik op deze site al eens uitgebreid over het nut van de paardenbloem (Taraxacum officinalis) geschreven, maar ook de
bloemen kunnen gekookt worden tot een honingachtige siroop en er kan jam van worden gemaakt. In Engeland is een traditionele
frisdrank waaraan deze siroop is toegevoegd. Voor koeien, schapen en geiten is de paardenbloem een medicijn tegen darm-
stoornissen, alleen daarom zouden alle koeien buiten moeten lopen.

Iris

Volgens de boeken zijn de bloemen eetbaar, maar ik raad het niet aan. Gewoon omdat ze zo mooi zijn de Iris –  Hemerocallis.
Tot slot een niet eetbare maar prachtige plant de geweldig bloeiende Bacopa – Sutera cordata. Deze plant wordt overigens
wel in de kruidengeneeskunde gebruikt als geheugenverbeteraar.

Bacopa - Sutera cordata

Bacopa behoort bij de weegbreefamilie en is inheems in Zuid-Afrika, maar dan als struik. Het is een echte alleskunner, als bodem-
bedekker, in potten, kuipen en hangmanden. De Bacopa is er in wit, blauw en roze en de stengels met bloemen hangen ver naar
beneden. De Latijnse naam Sutera cordata verwijst naar de Zwitserse plantprofessor Johann Rudolf Suter, “Cordata” verwijst
naar de hartvormige blaadjes. In India is deze plant mateloos populair, er worden daar allerlei goddelijke kwaliteiten
aan toegedicht. Zo ver ga ik niet, maar ben heel erg blij met de hanging baskes die ik voor mijn verjaardag heb gekregen,
Sonja bedankt, wat bloeit de Bacopa prachtig.

Bacopa - hanging basket

Inmiddels is het droog geworden, en de zon komt af en toe achter de wolken vandaan, iedereen een heel mooi
weekend gewenst.

LAUWERSOOG, een vervroegde Moederdag, maar wat een heerlijke dag. zaterdag 13 mei 2017.   20 comments

Irissen een schilderij van kleuren, mei 2017

Na heel veel donkere en koude dagen is dan toch de lente bijna zomers geworden, van het nieuws werd je alweer niet vrolijk,
na 61 dagen praten en de nodige vrije dagen, is de formatie mislukt, dat zat er uiteraard vanaf het begin in, maar tsja ze moesten
zo nodig. Echt geregeerd wordt er dus nog steeds niet, alleen de lopende zaken worden behandeld. Moord, doodslag, vecht-
partijen, heel veel grote branden, Donald Trump in Amerika die er een zootje van maakt, kortom, tijd om het verstand op nul te
zetten en te genieten van alles wat de natuur biedt. De bloemen schieten tevoorschijn en de Meidoorn geurt heerlijk. Zelf kan ik
wel 5 minuten stil staan om de geur op te snuiven. 14 Mei Moederdag, zoonlief had een boekpresentatie dus dat zou niets worden,
Maar de zaterdag ervoor stond hij voor de deur met een prachtig boeket bloemen en gingen we Moederdag vieren. Dat was een
echte verrassing, samen op stap en vooruit niet weten waar naar toe is voor mij altijd heerlijk. Na een bezoek te hebben gebracht
aan de Coop, omdat ik zo graag 5 zakken tuinaarde wilde hebben, gingen we de wijde wereld in. “s-morgens had het nog behoorlijk
geregend en er was een flinke onweersbui, maar in de middag was het heerlijk weer. We zijn terecht gekomen in
LAUWERSOOG.

Lauwersoog, 13 mei 2017 I

Lauwersoog is een dorp in de gemeente De Marne in de provincie Groningen, het dorp zelf telt ongeveer 150 inwoners, maar druk
is het er in het seizoen zeker. Het dorp is ontstaan na de indijking van de Lauwerszee tot het Lauwersmeer en is vooral bekend
als vertrekplaats van de veerdienst naar het eiland Schiermonnikoog.

Lauwersoog, 13 mei 2017 5

Lauwersoog is ook een belangrijke vissershaven en heeft een eigen visafslag. Een gedeelte van de vissersvloot van Urk heeft
Lauwersoog als thuishaven en ook veel Deense vissers leggen er regelmatig aan.

Lauwersoog, 13 mei 2017 6

Het was heerlijk aan de waterkant, en wat waren er veel bootjes en schepen.

Lauwersoog, 13 mei 2017 7

Het seizoen is nog niet echt begonnen, dus het was ook nog heerlijk rustig.

Lauwersoog, 13 mei 2017 4

De Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij had gelukkig niets te doen en lag rustig voor anker.

Lauwersoog, 13 mei 2017 terug van weggeweest

M.S. Tender voer voorbij, dit schip is voor sportvissen en rondvaarten, en had het gehad voor de dag.

Zo langzamerhand kregen Geert en ik toch trek en we gingen naar Sterkenburg (Vishandel/Restaurant) om de inwendige mens
te versterken. Beneden de vishandel en op de 1e etage het restaurant, daar was boven aan de wand een grote mooie en heel
oude foto geplaatst.

Visrestaurant, Lauwersoog 13 mei 2017

Toen werd de vis nog duur betaald en Kniertje maar wachten tot man en kinderen terug waren. Zonder aan deze arme sloebers
te denken, heb ik heerlijk gegeten van scholfilet, zoon had garnalen en de portie was dusdanig groot dat hij zich zelf al snel
een garnaal voelde, hij had het ook bijzonder naar zijn zin, een hapje, drankje en een leuk berichtje en zijn moeder dichtbij,
laten we het maar op die volgorde houden Knipogende emoticon

Geert 50 jaar, Lauwersoog 13 mei 2017

Na het eten werd het tijd om weer verder te gaan, tot mijn grote vreugde zag ik de jachthaven en Geert was zo lief om daar te
stoppen, ik had niet voor niets de camera mee.

Jachthaven Lauwersoog, een sigaartje is nooit weg, 13 mei 2017

Even poseren kon, maar er moest wel een sigaar bij, Fidel Castro zou er jaloers op zijn geworden.

Jachthaven Lauwersoog, zoveel bootjes

Het was een prachtig gezicht al die bootjes op het kalme water. Jachthaven Noordergat is gelegen in de luwte van de dijk van
de Waddenzee, en van daaruit biedt de haven direct toegang tot het vaargebied van het Lauwersmeer en ook de Waddenzee
is makkelijk te bereiken. De haven beschikt over ongeveer 440 plaatsen.

Jachthaven Lauwersoog, even uitrusten

Nog steeds heerlijk weer, en een prachtig plaatsje om even tot rust te komen.

Na het bezoek aan de jachthaven zijn we weer verder gegaan, en zowaar we gingen ook nog even koffie drinken bij Restaurant
Lauwersland in Oudwoude, daar hing een oud wandbord van de Beatles en dat kon ik niet voorbij laten gaan.

Oud wandbord bij rest. De Lauwers, Oudwoude.

In het weiland viel het mij op dat er zoveel schapen een drieling hadden, het was al bijna half acht en de lammetjes sliepen.

Schapenmoeder met drieling, 13 mei 2017

Het scheelde niet veel, of moeder sliep ook. Het was tijd om naar huis te gaan, en daar was iemand die het helemaal niet zo leuk
had gevonden.

Mandy, 13 mei 2017 Hoezo moederdag.

Het was een heerlijke dag, maar Mandy heeft me toch verwijtend aangekeken, Moederdag, van haar hoeft het niet zo nodig.
Na een paar snoepjes vond ze het al minder erg, sorry Mandy, en heel veel dank Geert.

Lente, Pasen en waar heeft de Narcis zijn naam aan te danken. 13 april 2017.   43 comments

Paasdagen

Morgen is het is goede Vrijdag, en nu is het Witte Donderdag de 13e, vanavond wordt in Leeuwarden “The Passion” opgevoerd, het
verhaal over het lijden, sterven en opstaan van Jezus. Het is de zevende editie van dit verhaal, maar door alle ellende
aangericht door IS e.a. Christenhaters wordt Leeuwarden afgezet met blokken beton en vrachtwagens. Treurig dat het
zo moet, maar met Londen en Stockholm nog vers in het geheugen is voorkomen beter dan genezen. De lente laat zoals
alle jaren zich niet tegenhouden door wat dan ook, en overal zien we de bloemen, het frisse jonge groen en de bloesem
verschijnen. Het weer laat nog even te wensen over na een paar prachtige dagen, maar dat gaat goed komen, ik ben
blij dat de winter voorbij is, en ik ben niet de enige, ook mijn kleine woefje heeft zowat een winterslaap gehouden.

Mandy, hagel, oke kom ik er niet uit, winter 2017

De eerste lente bloemen kreeg ik en heb er mijzelf op getrakteerd, je moet toch wat als het nog zo kaal is buiten.

Boeket tulpen

Tulp – Tulipa. De eerste tulpen werden ontdekt in Turkije en in 1562 kwam de eerste grote lading tulpenbollen aan in
Antwerpen en dat betekende het begin van de Europese tulpenteelt. Ergo, tulpen komen niet uit Amsterdam Knipogende emoticon

Narcissus Bridal Crown, tros

De Narcissus Bridal Crown stond hier in een potje en verspreide een heerlijke geur.

Tulpen, maart 2017

Ook deze tulpen stonden in een vaas, maar toen werd het tijd om naar buiten te gaan en te kijken of er al wat bloeide.

Krokusjes in mijn tuintje

Deze krokusjes waren de eerste lentebodes in mijn postzegeltuintje, en wat was ik blij dat ik ze zag.

sneeuwklokjes - eind febr. 2017

Inmiddels bloeiden de sneeuwklokjes (Galanthus nivalis) ook al overal en doorstonden de koude wind, hagel en veel
regen met veel moed, wat vertrouwen gaf voor de lente.

Vergeet-mij-nietjes - Myosotis

Daarna ging het snel en inmiddels bloeien de Vergeet-mij-nietjes )Myosotis) overal en niet alleen in de tuintjes, maar zelfs
tussen de tegels, waar ik ze mooi laat staan.

Blauwe druifjes

Blauwe druifjes (Muscari) wie kent ze niet, bloeien nu volop.

Ribes - Ribes nigrum

Een bloemtrosje van de Ribes (Ribes nigrum)

Bloem van de Sneeuwbal - Viburnum tinus

De wasachtige bloem van de Sneeuwbal (Viburnum) geurt heerlijk.

Leucothoe fontanesiana

Tijdens een korte wandeling zag ik de Leucothoe fontanesiana, en ben daar een poosje blijven kijken, wat is het een
prachtige struik met al die kleine zilveren klokjes.

Narcis 2

Zoals hierboven al staat heeft de Narcis zijn naam niet zomaar gekregen, daar is een mythe over, Ovidius een poëet van
voor onze jaartelling heeft deze geschreven, het is een lang verhaal, dus kort ik het in. Narcissus was een heel knappe
jongeman die eigenlijk alleen leefde voor de jacht. Heel veel meisjes en vrouwen werden verliefd op hem, maar hij moest
er niets van weten en wees iedereen af. De mooie nimf Echo zag Narcissus en werd heel erg verliefd op hem en ze volgde
hem waar hij ook maar heen ging. Echo had een straf gekregen en kon zelf niets vertellen, alleen maar napraten wat
anderen zeiden. Narcissus merkte haar op en riep “Is daar iemand aanwezig?” het antwoord van Echo was zijn laatste woord
en ze riep “Aanwezig” Na nog een paar vragen en antwoorden joeg Narcissus haar weg. Echo schaamde zich en vertrok, ze
leefde vanaf toen in grotten en geleidelijk vervaagde haar fysieke vorm, maar haar stem bleef over, op sommige plaatsen
laat ze als wij hard roepen haar stem horen.

Echo en Narcissus

Echo en Narcissus, een schilderij van John William Waterhouse (foto van internet)

Met Narcissus liep het ook slecht af, nadat hij een maagd op een wrede manier had afgewezen, vroeg die in een gebed
aan de goden hem ook te laten voelen wat het was om iemand lief te hebben en afgewezen te worden. Een wraakgodin
of zoals andere bronnen vermelden Aphrodite zelf verhoorde haar gebed. Narcissus kwam bij een heilig vijver met
kristalhelder water, hij boog zich voorover om wat te drinken en zag zijn eigen spiegeling, hij werd meteen verliefd
en bleef kijken naar wat hij dacht een mooie geest uit de vijver was. Telkens als hij zijn hand in het water stak verdween
de spiegeling, hij probeerde er mee te spreken, maar een antwoord kwam er niet. Eten en drinken deed hij niet meer
hij verloor zijn kleur, levenskracht en zijn schoonheid. Narcissus kwijnde weg en stierf. De nimfen die om hem rouwden
bereidden zijn lijkverbranding voor, maar zijn lichaam was verdwenen. Er wordt geschreven dat Aphrodite zelf medelijden
had gekregen (er bestaan ook andere versies) waar Narcissus was overleden stond een bloem, geel van binnen en
omringd door witte blaadjes, zo leeft de naam van Narcissus voort in de naam van de bloem, maar ook in het woord
narcist, of narcisme, een narcist is vervuld van eigenliefde of heeft een ziekelijke interesse voor zichzelf.

Narcissen

Echo laat nog steeds haar stem horen, en heeft altijd het laatste woord, en wij kunnen genieten van de schoonheid
van de narcissen.