Archive for the ‘Dieren’ Category

Natuurmarkt in en om De Kruidhof, Buitenpost, en een nachtelijke visite   32 comments

Kardoen - Cynara cardunculus, eetbaar

Kardoen – Cynara cardunculus is familie van de Artisjok en kan ook gegeten worden.

De tijd gaat snel en de zomer begint al op te schieten, we hebben gelukkig al aardig wat mooie zomerdagen gehad, nu even
een dipje maar er zitten heel warme dagen aan te komen. Woensdag 3 augustus was er de jaarlijkse Natuurmarkt in en om
De Kruidhof, en dat wil ik nooit missen, was het de hele morgen regen, in de middag werd het toch nog mooie weer, en dan
de stoute schoenen aan en genieten van alles wat de natuur te bieden heeft, de kramen stonden weer gereed met allerlei
biologische producten en het was gezellig druk.

Droog en zacht, druk op het terras.

Palingroken

Er zijn weer heel wat palingen gerookt.

Boekbinden, een mooi oud beroep

Boekbinden blijft een mooi oud vak, en daar kan bij mij geen e-reader tegenop, een mooi oud boek moet gekoesterd worden.

Natuurmarkt in De Kruidhof

Ook in De Kruidhof zelf was het druk, en zoals altijd is daar genoeg te zien.

Groot Kliskruid of Grote Klit - Arctium lappa

Groot Kliskruid of Grote Klit – Arctium lappa. Wij mochten er vroeger graag mee gooien als de kleine bolletjes rijp waren
en wat hadden we een plezier als er mensen onder zaten zonder het te merken. Nu is het minder aangenaam als een lang-
harig hondje thuiskomt onder de klitten.

Gunnera tinctoria - Ned. naam sierraberber

Adam en Eva hadden samen aan één blad genoeg gehad, sommige bladen van de sierrabarber of Gunnera tinctoria
kunnen wel een doorsnede hebben van dik twee meter. Het is een prachtig gezicht als de kolven bloeien.

In het hart van de waterlelie

De vijver liet weer heel veel Waterlelies – Nymphaeaceae zien, maar voor het hart van deze prachtige bloem, moest ik
om de mensen te vermijden toch bijna plat tegen de grond gaan, voor anderen moet dat een erg leuk gezicht zijn geweest.

In de kas gaat het werk gewoon door, of zou er toch een Pokeman zitten

In de kas ging het werk gewoon door, of zou deze mijnheer toch op zoek zijn naar een Pokémon, het lijkt wel zo Knipogende emoticon

Echinacea purpurea

Zonnehoed – Echinacea purpurea, een bijzonder geneeskrachtige plant, en ook nog eens een echte bijenplant.

Kardoen - Cynara cardunculus

Hier is het eetbare gedeelte van de Kardoen beter te zien.

Bijenvolk, toch maar wat afstand houden

Bijen steken niet zo snel als wespen, maar ik ben toch maar op een veilig afstand gebleven, er waren er zoveel.

Walnoten, nog even groeien

De walnotenboom – Juglans regia (of Okkernoot) zit propvol vruchten.

Stenen en kruiden, tuinidee

Een mooi idee voor mensen met een wat grotere tuin, veel kruiden bij elkaar.

Langzamerhand allemaal weer naar huis

Langzamerhand ging iedereen weer huiswaarts, ook ik. Het was weer een bijzonder mooie markt en De Kruidhof zal
ik nog wel vaker zien.

NACHTELIJKE VISITE:

Mandy mijn trouwe kleine York was ontzettend vervelend, blaffen, door de kamer rennen en proberen bij mij op schoot
te klimmen, nu ben ik wel een nachtmens, maar ik besloot om toch maar wat eerder naar bed te gaan. Computer afge-
sloten en naar de voorkant van de kamer gegaan, het was toch al tegen 2 uur en dat is eigenlijk laat genoeg.
Mandy rende nog steeds door de kamer en wat zag ik, jawel hoor er hipte een kikker door de kamer, niet dat ik snel
verbaasd ben, maar nu wel. Tsja en daar sta je dan, de kikker had besloten om onder de bank te kruipen en daar ook
niet meer weg te gaan. Mandy opgesloten, en gewapend met een grijpstok en zaklantaarn plat op de grond gaan liggen
maar wel met de camera bij de hand. Na veel gemier de kikker onder de bank vandaan gekregen onder heftig blaffen
en piepen van een opgesloten hondje. Ehhh, het ziet er hier normaal gesproken best netjes uit, maar kikker had wel flink
wat stof en haartjes meegenomen van onder de bank vandaan, dus niet op de rommel letten (is inmiddels schoon) Knipogende emoticon

Kikker in de kamer. Bruine kikker - Rana tomporaria II 13 aug. 2016

Bruine kikker – Rana temporaria, een erg toepasselijke naam, tempo had het beestje zeker en raar was het ook.

Kikker in de kamer 4, 13 aug. 2016

De kikker, of eigenlijk kikkertje voorzichtig, na het nemen van foto’s, opgepakt en buiten gezet, aan een kus heb ik me
niet gewaagd, ik zit niet te wachten op een prins op een wit paard dat ook nog door de kamer draaft. Hondje bevrijdt, en
toen was het helemaal bedtijd. Maar waar dat kikkertje vandaan is gekomen dat weet ik nu nog niet, de deuren waren
dicht en er zit een hor voor het raam, het beestje niet meer terug gezien, dus ik hoop dat het nog lang en gelukkig zal
leven, en niet meer zomaar bij vreemde mensen in huis dringt, als Mandy een bijtgraag hondje was geweest was kikker
inmiddels begraven. En Mandy zelf kwam weer helemaal tot rust, eind goed al goed.

Mandy, kikker weg, ik total loss, 13 aug. 2016

Total loss.

Wat ritselt daar in het struikgewas……..   25 comments

Braambloesem en knopjes

Woensdag 1 juli 2015, het begin van voor Nederlandse begrippen zeer warme, tropische dagen, zelf hou je je dan wel een
beetje rustig en ga niet teveel in de zon zitten, maar Mandy m’n dappere kleine York dacht daar heel anders over, hoezo
warm, niet aanstellen moeder, gewoon samen gaan wandelen. De wandeling is niet ver geweest, ongeveer 50 meter van
huis is een grasveldje dat is omzoomd met bomen, struiken en wilde bloemetjes. Ik had de trouwe Coolpix toch maar mee-
genomen om de braambloesem en de Jasmijn op de foto te zetten, en Mandy rolde heerlijk door het gras, wel voorzien van
een pipetje advantix, tegen event. vlooien en teken. De jasmijn staat in de schaduw en ik was bezig een foto te maken, dat
viel nog niet mee, er stonden ook veel brandnetels Knipogende emoticon

Boerenjasmijn - Philadelphus

Boerenjasmijn – Philadelphus

Ineens begon Mandy als een dolle te rennen, kwam dicht bij mij, stak haar neusje in het hoge gras, piepte en rende weer
weg, toen ze ook nog begon te blaffen op een voor haar vreemde manier, dacht ik dat ze gestoken was door een insect en
keek eens naar beneden, vreemd alleen gras! Het gras opzij gedaan en ja hoor, verrassing! Vlak naast m’n (gelukkig maat
36) lag een bal met stekels.

Egel, het is rond en het prikt

Egel – Erinaceus europaeus

Nu zijn er heel veel egels, maar ik had er nog nooit eentje zo dichtbij gezien, goede raad was in dit geval zeker duur, Mandy
wilde met alle geweld deze prikkende bal hebben, en ik wilde de egel op de foto zetten, maar dat lukt niet zo best met een
erg druk hondje en een camera in één hand. Gelukkig werd Mandy na een poosje rustig en bleef zitten kijken wat ik zou doen.
Languit in het gras lag ik te wachten tot het egeltje iets meer liet zien dan stekels, en mijn geduld werd beloond, niet zoals
ik het graag had willen zien, maar het egeltje werd toch ook nieuwsgierig en heel voorzichtig kwam het snuitje te voorschijn.

Egel gespot

Inmiddels waren we 20 minuten verder, snel Mandy naar huis gebracht en terug gelopen, juist, van Egelstijn had het bekeken
en was er snel vandoor gegaan. Jammer, maar ik was toch blij met het snuitje en de twee handjes. De grasvlekken en de
zweetdruppels waren het voor mij waard.

Wilde roos - Rosa gallica officinalis

Na nog een foto te hebben genomen van de wilde rozen (Rosa gallica officinalis), ben ik maar snel naar Mandy gegaan
ze heeft een snoepje gekregen voor het vinden van de egel, en ik heb een ijsje genomen, zo komen de warme dagen wel
om, vandaag 32 graden, dus de wandeling moet nog even wachten tot een uur of 5. Iedereen die moet werken, veel sterkte
gewenst en alle andere zonaanbidders heel fijne dagen.

Posted 2 juli 2015 by Ann McDunn in Bloemen, Dieren, Foto's, Natuur

Tagged with , ,

Afscheid van de zomer   40 comments

Het wordt toch tijd om weer eens wat te plaatsen op Word Press, eigenlijk zou ik mij moeten schamen dat het zo lang heeft geduurd, maar schamen doe ik me allang niet meer. Het is vandaag 30 oktober 2014 en het weer is nu toch echt herfstig aan het worden, de paddenstoelen zijn er al en de meeste bloemen zijn uitgebloeid op wat rozen en herfstbloemen na die dapper standhouden. We hebben een heerlijke zomer achter de rug en na het mooie van de herfst komt de door mij gehate winter, afijn ook die gaat weer om en dan kan ik weer gaan dromen van de prachtige dingen van de lente en de zomer. Eerst een mooi afscheidsliedje, wel niet van een geliefde maar mijn geliefde is de ZOMER!

http://youtu.be/lI6d321OD5g

Er was deze zomer weer heel veel te zien in de prachtige natuur, natuurlijk ben ik op zoek gegaan naar libellen en waterjuffers en wat zijn die dingen toch snel. Gelukkig is het na diverse mislukte pogingen gelukt de Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) op de foto’s te krijgen en wat vind ik ze mooi!

Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum, volwassen mannetje

Een volwassen mannetje was zo vriendelijk om uit te gaan rusten op een enorme steen zodat ik het mooie insect toch redelijk kon bereiken. De bruinrode heidelibellen zijn eerst geel en kleuren later naar bruin of rood.

Bruinrode heidelibel - Sypetrum striolatum, uitgebl. lavendel, 2014

Een jonkie, de lavendel en budlea’s waren al uitgebloeid maar de libellen zijn nog lang gebleven.

Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum, vrouwtje, 2014

Dit is dan waarschijnlijk een vrouwtje, ik heb het nog gevraagd maar kreeg geen antwoord.

Natuurlijk waren er nog veel meer prachtige bloemen, planten, bomen, insecten enz. te zien dus even een kijkje op de zomer.

De Kruidhof, Kardoen (Cynara cardunculus) 15 juli 2014

In de Kruidhof stond de Kardoen te stralen.

Graham Darby, juni 2014

De Graham Dardby, een heerlijk geurende Engelse roos heeft heel lang gebloeid.

Houtpantserjuffer - Lestes viridis, 2014

Bij het verorberen van de dagelijkse handvol bramen zag ik deze Houtpantserjuffer (Lestes viridis) nogal afgeleid door een klein hondje dat verder wilde gaan met wandelen is de juffer niet echt goed op de foto gekomen, maar ik was er blij mee. Knipogende emoticon

Mandy, ik heb het helemaal gehad, eind juli 2014

Soms had Mandy het helemaal gehad als het echt warm was en ging er maar bij liggen.

Een prachtig stukje natuur, 7 juni 2014

Het was heerlijk om tussen de wilde bloemen te lopen.

Appeltje, na de regen in de zon, De Kruidhof, 15 juli 2014

Ook de fruitbomen hebben het dit jaar bijzonder goed gedaan en in de Kruidhof waren ontzettend veel soorten te bewonderen.

Grote bruine spin

Er waren ook ontzettend veel spinnen, deze stumper moest opnieuw beginnen met weven omdat ik door het web was gelopen, hoe deze knaap heet weet ik niet maar groot was de spin wel. En dit was maar een klein kijkje in mijn zomer, en tsja dan is het tijd voor de herfst.

Herfstblaadjes, 1 oktober 2014

Morgenavond wordt door velen Halloween weer gevierd, al weten ook velen niet waarom dit gevierd wordt. Ergens op deze site staat het verhaal over Halloween al, ik ga het dus maar niet weer vertellen en mochten er mensen zijn die het een leuk of toch nuttig feest vinden:

Halloween

Iedereen bedankt voor het lange wachten en de trouwe bezoekjes aan mijn site en ik beloof niet zo lang meer te wachten met het plaatsen van een blog, de volgende keer misschien wat ernstiger maar er is al zoveel ellende op de wereld dat ik daar nu even geen zin in had. Hartelijke groeten uit Buitenpost. Een pootje van Mandy, die ook heel veel van de zomer houdt en ‘s avonds moe en voldaan in haar bedje duikt!

Mandy, 2014, moeder bekijkt het maar ik ga slapen

Posted 30 oktober 2014 by Ann McDunn in Bloemen, Dieren, Foto's, Jaargetijden

Tagged with , , , ,

Lente en zomer, dicht bij huis   47 comments

Het is alweer een poos geleden dat ik een blogje heb geplaatst en nu gaat het dan ook even nergens over of over alles? De lente heeft ons maar een paar mooie dagen opgeleverd maar als het prachtig weer was ging ik met mijn kleine hondenkind en gewapend met de coolpix op stap en wat was het dan heerlijk om de vogels te horen zingen, de geuren op te snuiven van de bloemen o.a. de Laurierkers die heerlijk zoetgeurend is en later de lindebloesem waar ik nooit genoeg van kan krijgen en alle insecten die haastig bezig waren om in te halen waar ze met het slechte weer niet aan toe waren gekomen. Deze keer dus wat foto’s die ik heb genomen dicht bij huis en zelfs in mijn eigen postzegeltuin waar de natuur gewoon haar gang ging en gaat.

Knop van de witte papaver Alpinum, 18 mei 2013

De vorig jaar gekochte witte papaver – Alpinum had goed aangeslagen en op 18 mei waren de eerste knoppen er

Papaver alpinum - voortuin, 7 juni 2013

In juni bloeide deze prachtige papaver nog steeds en waren een lust voor het oog.

sering - Syringa vulgaris, mijn boompje, 18 mei 2013

Ook mijn kleine sering – Syringa vulgaris had de winter overleefd en bloeide prachtig

Look - Allium

Look – Allium bijna in bloei is altijd prachtig om te zien

Roos Abraham Darby, Engels geurend begin juli 2013

Begin juni had de Abraham Darby veel prachtige bloemen maar jammer genoeg viel er teveel regen zodat de meeste knoppen niet uitkwamen, deze wel en wat een beauty!

Braambloesem 2, juli 2013

Begin juli was de eerste braambloesem er en het belooft een prima bramenjaar te worden

Bramen nog groen, eind juli 2013

Overal nu heel veel bramen aan de struiken en als de zon ze gaat rijpen ga ik ze plukken Knipogende emoticon

Dagpauwoog - Aglais io, begin augustus 2013

Begin augustus wemelt het van de vlinders op de budlea’s en andere bloemen en al heb ik dan wel veel foto’s gemaakt van deze prachtige vlinder de Dagpauwoog – Aglais io,  ik kan het niet laten, volgens de geleerden gaat de vlinderstand erg achteruit maar hier zijn er heel erg veel en de natuur zal er zelf wel voor zorgen dat dat zo blijft.

Smaragdgroene zomervlinder - chlorissa viridata op de Roomse kamille, eind juli 2013

Dit jaar zijn er ook heel veel nachtvlinders te zien, vooral het gamma-uiltje is overal te vinden maar dit was een verrassing, het in Nederland zeldzaam voorkomende nachtvlindertje van de Spanner familie de Smaragdgroene zomervlinder – Chlorissa viridata op de Roomse kamille – Chamaemelum nobile – voor een echte macrofoto moet je toch een spiegelreflexcamera hebben maar ik was hier al heel erg blij mee.

Salvia en andere bloemen, zomerweelde, juli 2013

Tijdens een wandeling zag ik de Salvia nemorosa staan omringd door andere prchtige bloemen en wie ben ik dan om door te lopen?

Hertshooi - Hypericum androsaemum

Hertshooi – Hypericum androsaemum blijft een wondertje van moeder natuur

Lammeren, wollen jasjes maar geen last van de warmte, 19 juli 2013

Zelfs met de meest warme dagen hebben de lammeren met hun bontjasjes er totaal geen last van maar genieten lekker grazend in de weide.

Mandy, 28 mei 2013 moe van het wandelen

Als we moe en voldaan terug kwamen van een wandeling lag Mandy nog te peinzen over alles wat ze had gezien en viel daarna als een blok in slaap!

Eendagsbloem - Tradescantia virginiana

Eendagsbloem – Tradescantia virginiana

Allemaal een zomerse groet van Mandy en Ann. 

Posted 7 augustus 2013 by Ann McDunn in Bloemen, Dieren, Jaargetijden, Natuur

Tagged with , ,

Het oude jaar is verdwenen, 2013 is begonnen en niet geruisloos!   43 comments

Nieuwjaarswens

30 December nog net voor het nieuwe jaar en om de met vuurwerk gooiende jeugd op 31 december voor te zijn tussen de buien door nog maar een wandeling gemaakt met het hondenkind. Een brief die ik nog even zou posten kon ik bij me houden want de postbussen waren al verwijderd, dus op naar het Roukespaadsje, de wind was behoorlijk koud maar we zijn droog gebleven.

Elfenbankjes in de winter, 30 dec. 2012

Tot mijn grote verbazing bleek er een boom van onder tot boven nog bedekt te zijn met elfenbankjes en dat in de winter! Het gaf ondanks dat het zo koud was door de wind een herfstgevoel.

Schapen 30 december 2012

Ook de schapen hebben het nog best, gras genoeg en gelukkig voor de dieren geen sneeuw en ijs, het liedje “Schaapje, schaapje heb je witte wol” gaat overigens niet meer op met alle modder waar de dieren met de vele regen van de laatste tijd in rond moeten lopen en liggen. Ze zijn er uiteraard op gekleed maar zij liever dan ik.

31 December mag dan eindelijk het vuurwerk afgestoken worden en hier heb ik van 10 uur ‘s morgens tot half 3 ‘ s nachts in dat ellendige geknal gezeten, Mandy was totaal van slag, heeft niet gegeten of gedronken, wilde absoluut niet naar buiten en volgens mij had ze super glue aan haar vachtje want ze was niet van plan me een ogenblik met rust te laten. Voor veel dieren is het dan ook helemaal geen feest.

Schapen, geen sneeuw en het gras is nog groen, 30 dec. 2012

Meiden bij elkaar blijven, er komt een bui!

Wat een feestelijke gebeurtenis moet zijn is de laatste jaren jammer genoeg toch niet zo als het hoort te zijn: Hulpverleners zijn meer en meer doelwit van geweld:

Hoewel grote incidenten lijken uitgebleven, zijn hulpverleners ook deze jaarwisseling doelwit geworden van geweld. In en bij Rotterdam raakten elf politiemensen gewond. Vier raakten gewond door vuurwerk, onder meer doordat ze rook hadden ingeademd. Zes agenten werden geslagen en een zevende werd gebeten. De ME moest worden ingezet omdat de brandweer werd gehinderd bij het blussen van een kerstbomenbrand.

Volgens de politie in Den Haag werd er opvallend veel zwaar vuurwerk naar hulpverleners gegooid. Drie agenten raakten gewond en diverse brandweerlieden werden bedreigd. In totaal zijn tien mensen aangehouden omdat ze gewelddadig waren tegen agenten. In Groningen waren zeven gevallen van geweld tegen hulpverleners. In de stad Groningen raakten twee agenten gewond. Bij een arrestatie in Hoogezand werd een agent geschopt en geslagen. In Dordrecht werden agenten en brandweerlieden bekogeld met flessen. Daarbij vielen geen gewonden. In Apeldoorn werd een brandweerman in zijn rug getrapt. Vorig jaar waren er op 1 januari 110 meldingen van geweldsincidenten tegen hulpverleners. Nog niet van alle regio’s is bekendgemaakt hoeveel geweldsincidenten er afgelopen nacht zijn geweest.

Voor veel mensen en dieren was de oudejaarsavond dan ook bepaald geen pretje en dat is toch allerminst de bedoeling!

glas in lood, wapen aan de wand

Mijn eigen wens voor 2013 is dan ook, verdraagzaamheid, hulpvaardigheid en menslievendheid en uiteraard voor iedereen veel dagen met een gouden randje.  Er is voor 70 miljoen euro aan vuurwerk afgestoken en nu maar hopen dat het heeft geholpen om de boze geesten uit te bannen!

De Yorkshire Terriër en nog steeds is de natuur mooi, 14 nov. 2012   18 comments

In de tweede helft van de 19e eeuw ontstond er in Leeds na rassen te kruisen de Yorkshire Terriër, in deze kleine honden zitten heel wat rassen en al is het niet voor 100% zeker te zeggen wordt er aangenomen dat het in de eerste plaats gaat om Waterside Terriër en de Black and Tan Terriër (dit zijn twee heel oude Engelse rassen) maar ook de Clydesdale Terriër (Paisley Terriër) kan één van de voorvaderen zijn geweest. Ook wordt er aangenomen dat er bij de Yorkshire Terriër gefokt is met de Sky Terriër, de Manchester Terriër, de Brokenhaired Schotch Terriër en de Dandie Dinmont Terriër. De Schotse wevers waren in ieder geval dol op deze kleine honden mede omdat deze wevers arm waren en een kleine hond minder at en toch bijzonder goed was in het vangen van ratten en jagen op andere kleine dieren. Van één Yorkie is bekend dat hij in een uur 90 ratten heeft gedood.

Mandy, ja hoor alweer een paddestoel, 11 november 2012 

Ontstaan uit een mengelmoesje voor zo’n 150 jaar geleden maar wat zijn Yorkies mooi, natuurlijk is Mandy echt een plaatje, voor mij het mooiste Yorkie van de wereld en omstreken Knipogende emoticon

Rond 1870 werd de tegenwoordige rasnaam bedacht, omdat dit het gebied was (West Yorkshire, Engeland) waar de Yorkies oorspronkelijk werden gefokt, toen waren ze wel groter dan nu en wogen ongeveer 7 kg. In 1865 werd de eerste stamvader van de Yorkshire Terriër geboren met de welluidende naam “Huddersfield Ben”, op internet vond ik een oude foto van Ben en z’n vrouwtje Katie van Stonehenge’s “Dogs of the British Isles” (een strikje is toch wel beter voor de diertjes) Ben is op 23 september 1871 onder een wagen terecht gekomen en overleden.

Huddersfield Ben and Katie

Het begon toen toch ook echt op de York van tegenwoordig te lijken en Ben heeft voor veel nakomelingen gezorgd. Vanuit Engeland werden ze al in 1872 naar de Verenigde Staten gebracht of uiteraard meegenomen door de Engelse, Ierse en Schotse emigranten die de armoede in eigen land waren ontvlucht. Later heeft het ras zich over de hele wereld verspreid en dat is geen wonder, wie eenmaal een Yorkie heeft gehad zal dat beamen, zo heeft iedereen een lievelingsras en dit is het mijne. Inmiddels hoort een Yorkie zo’n 3 kilo of iets meer te wegen en dan zijn er nog kleinere gefokt de z.g. Teacup Yorkshire Terriërs, het is een benaming voor meestal te kleine, door niet aangesloten fokkers (broodfokkers) onzorgvuldig gefokte Yorkshire Terriërs. Het ras kan een leeftijd bereiken van de 12 tot 14 jaar, maar er zijn ook oudere Yorkies bekend die soms wel 16 zijn geworden, voor wie ooit een Yorkie wil aanschaffen raad ik de gewone aan en het liefst van een vertrouwd en erkend adres. Mandy komt bij de kennel http://www.van-zikiri.nl/ vandaan en ik ben nog steeds dankbaar dat ik daar zo’n lieve en gezonde kleine hond heb gekocht.

Mandy, eens even ruiken, 11 november 2012

Al worden de Yorkshire Terriërs dan wel niet meer gebruikt om op ratten e.d. te jagen, het jachtinstinct is bewaard gebleven, zodat ook mijn klein boefje iedere molshoop aandachtig besnuffeld. Yorkshire Terriërs zijn erg levendig en actief, moedig en intelligent (soms zet ik daar een vraagteken achter) ieder hondje is anders en Mandy is of niet al te slim in bepaalde zaken of ze vertikt het eenvoudig en dat geloof ik eerder omdat eigenzinnigheid ook een raseigenschap is. Blaffen doen Yorkies veel en graag en dat kan ik weten na in m’n leven twee keer eerder een Yorkie te hebben gehad en Mandy kan er ook wat van. Ze kunnen tegenover andere honden vaak strijdbaar zijn en onze vorige Mandy was dat ook, niet deze Mandy want die gaat voor grote honden meteen languit liggen in volle overgave. Graven doen Yorkies ook graag en modder is totaal geen probleem voor ze, ook regen niet, al vinden ze het helemaal niet leuk om alleen maar voor een plasje in de regen te gaan en zullen ze als pup proberen het toch maar in huis te doen, al is het nog zo snoezig zo’n handje vol pup ook hier is het echt nodig om met 8 weken te gaan opvoeden en vooral te socialiseren.

Mandy een beetje nat en waakzaam,  november 2012

Natte pootjes, baard, buik en staart zijn geen probleem voor een kleine maar stoere York.

Een Yorkshire Terriër hoeft geen lange wandelingen te maken maar ze zijn er wel dol op en hebben een behoorlijk uithoudingsvermogen. Tegenwoordig worden veel Yorkies kort geknipt als het geen showhondjes zijn, showen doe ik niet maar kort knippen ook niet, je weet waar je aan begint en zo erg is het niet om je hondje om de paar dagen te kammen en eens in de maand te wassen, wil je dat niet dan is kort knippen de enige optie al vind ik het zelf dan geen Yorkie meer.

Mandy, en dan is het bedtijd, november 2012

Mandy heeft het gehad voor vandaag en is naar bed gegaan, welterusten brave meid tot morgen!

Wat het nemen van foto’s betreft is Mandy erg geduldig, ze weet al precies dat ze even rustig moet zijn als moeder een mooie paddestoel ziet en die waren er weer volop.

Mooie zwammen, Gewoon elfenbankje (Trametes Versicolor), 11 november 2012

Gewoon elfenbankje (Tremetes versicolor).

Heel veel paddestoeltjes, november 2012

Deze boom was prachtig versierd met heel veel paddestoeltjes

Herfstkleuren, nog eventjes, 11 november 2012

5 Meter looplijn kan makkelijk in het o zo rustige Buitenpost en zowel Mandy als ik genoten van het mooie weer en de nog steeds prachtige herfstkleuren aan bomen en struiken.

Bankje voor Edward en Henk, 11 november 2012

Hier heb ik even gezeten en dacht aan Edward en Henk, voor jullie is deze bank bestemd en eerdaags zal ik er gereserveerd op zetten Knipogende emoticon In het zonnetje is het toch beter dan op een kapotte stenen bank om uit te rusten van het foto’s nemen.

Boomstam met mossen en zwammetjes, 11 november 2012

De natuur had weer een prachtig schilderij gemaakt van mossen en zwammetjes.

Zwammen bijna weg aan een boomstam, 11 november 2012

Een triest gezicht de eens zo mooie paddestoelen hebben het ook gehad en langzamerhand worden alle bomen kaal, misschien krijgen we nog wat mooie winterdagen en dan op naar de LENTE!              

Zoo Bizar II, Gordeldieren, Slakkenskink, Stinkdier en meer wetenswaardigheden (14 september 2012)   34 comments

De verkiezingsstrijd is gestreden maar een formatie is minder makkelijk, het wordt op dat gebied een hete herfst, maar wat voor kabinet we ook krijgen, bloeden zullen we! Net de jaarlijkse rekening van de motorrijtuigenbelasting ontvangen en jawel ook die is duurder geworden en de korting voor het betalen van een heel jaar in eens is vervallen, de benzineprijzen rijzen de pan uit en daarvan is ongeveer 60% voor de minister van financiën, als de rollators er niet waren dan kunnen eerdaags de mensen die slecht ter been zijn en waar de supers de boodschappen niet thuis bezorgen alvast op een houtje gaan bijten (als het hout tenminste niet al te duur wordt). Zelf kan ik niet zonder auto maar ik tank dan ook eens in de twee maanden, leuk zomaar een eind rijden is er niet meer bij en de trein kost ook teveel voor minder draagkrachtigen. De beloften van de partijen waren weer grandioos maar eenmaal gekozen zullen er weer liters water bij de wijn worden gedaan, Griekenland heeft weer miljarden nodig en er zijn nog meer landen die graag wat willen hebben van de z.g. rijke landen. Als er wordt gesproken over 2040 dan haal ik m’n schouders maar op, er kan nog zoveel gebeuren en als we daar met z’n allen nu al voor moeten betalen dan zijn politici nog gekker dan ik dacht. Genoeg over de politiek en de daaraan verbonden lastenverzwaringen en verder met wat leukere zaken.

 Gordeldier - Tolypeutes matacus

Tsja, een kogelwerper, een bal, een nieuw soort voetbal voor het WK? Allemaal fout dit is een Kogelgordeldier in zijn/haar favoriete houding.

In Zoo Bizar in Orvelte mag je dit dier in je handen nemen en eerst weet je dan ook echt niet wat het is, voor meer foto’s en informatie over Zoo Bizar nog even de link voor mensen die nog niet weten wat, waar en hoe Zoo Bizar is en aan de naam komt.

HIER KLIKKEN VOOR DE SITE VAN ZOO BIZAR

GORDELDIER: Tolypeutes matacus (in het Engels, Southern three-banded armadillo)

Dit is een van de weinige gordeldieren die zich kan oprollen tot een bal, ze doen dit uit verdediging en de schilden van zijn staart, kop en rug passen precies in elkaar, mocht er een nieuwsgierig of hongerig dier de neus tussen een van de spleten proberen te krijgen dan doet die neus ineens wel heel erg veel pijn, als er dan nog een neus is! Deze bizarre diertjes komen voor in Argentinië, Bolivia, Brazilië en Paraguay, en dus ook al in Orvelte, hun voedsel bestaat overwegend uit insecten zoals mieren en termieten, in het wild leven ze dan ook meestal vlakbij een termieten of mierenhoop, kevers en torren lusten ze ook graag. De kogelgordeldieren kunnen zo’n 15 jaar oud worden en hun gewicht is ongeveer 1,5 kg. Hun lengte is zo’n 30 cm. en het staartje 6 cm. Het kogelgordeldier is een uitstervende soort, door bosbekapping en uitbreiding voor de landbouw en ook door het jagen van mensen op deze diertjes omdat hun vlees als een delicatesse wordt beschouwd (de huid dient om er mandjes van te maken voor de toeristen) komt deze diersoort al minder voor en dat is toch echt wel heel erg jammer. Dit gordeldier behoort tot de tandarmen, ze hebben echter wel degelijk tanden maar die zijn wortel- en glazuurloos. Voor een goede voedselvermaling nemen ze graan, steentjes en zand tot zich, ze leven alleen of per koppel en bij voortplanting krijgen de vrouwtjes meestal twee jongen die liefderijk worden gezoogd.

Gordeldier - Tolypeutes matacus - even uitrollen

Oh, ben jij het? Dan kan ik me wel even uitrollen! Deze foto is speciaal voor John Capriolo omdat hij nog nooit een kogelgordeldier had gezien en ik hem een foto had beloofd Knipogende emoticon

SLAKKENSKINK: (of Pink-tong skink) Hemisphaeriodon gerrardi

Ann met slakkenskink - Hemisphaeriodon gerrardi

Slakkenskinken voelen zich best thuis bij Ann en laten zich best fotograferen met de rechterhand als ze op de linker nieuwsgierig kijken.

De slakkenskink is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae) deze diertjes komen voor in weinig gebieden, waarvan o.a. in Australië in de staat Queensland en Nieuw-Zuid-Wales, ze eten het liefst slakken zowel levend als dood, ze kraken de huisjes en spugen de stukjes van de huisjes weer uit, maar ook insecten vinden ze smakelijke hapjes.

Geert met slakkenskink

Ik hou me toch maar even vast, je weet het nooit met die menselijke zoogdieren!

STINKDIEREN HOEVEN NIET TE STINKEN

De gestreepte skunk of gestreept stinkdier (Mephitis mephitis) is het meest bekende stinkdier en komt voor in bijna geheel Noord-Amerika, in de zuidelijke helft van Canada, de 48 aaneengesloten Verenigde Staten en in noordelijk Mexico, in o.a. woestijnen, bossen, prairies, grasvlakten en zelfs in buitenwijken.

Stinkdier Pepe, Zoo Bizar

Dit is PePe in Zoo Bizar die daar vrij rondloopt en voor iemand die een foto wil maken best heel erg snel is.

Dit dier is ongeveer zo groot als een kat en weegt van zo’n 2,7 tot 6.3 kg, de mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes, het zijn omnivoren en eten het liefst kleine knaagdieren, kevers, spinnen, slakken, mieren, rivierkreeften, bijen, wespen, hagedissen, de eieren van grondbroedende vogels maar ook vruchten zoals kersen en bessen, een makkelijke eter dus. In de herfst kweekt de skunk een vetlaag om de voedselarme wintermaanden door te komen. Soms overwinteren meerdere stinkdieren in een hol en dat zal daar dan wel gezellig zijn. Stinkdieren kunnen van 8 tot 12 jaar oud worden, maar als ze goed worden verzorgd ook wel ouder, in Amerika (voor wat dat waard is) is er eentje die 20 is of is geworden.

Gestreept stinkdier, koppie,

Ik wil ook weleens een knuffel!

Het vachtpatroon dient als waarschuwing voor natuurlijke vijanden (waaronder bij PePe mijn kleine Pitbull ook onder valt) Als deze waarschuwing niet helpen dan steekt het stinkdier zijn staart uit en zet de staartharen op, klappert met zijn tanden en stampt op de grond met zijn voorpoten. De meeste roofdieren vluchten dan wel weg, maar de enkele vijand die blijft staan is de pineut. Het stinkdier gaat op z’n voorpoten staan, richt de anaalklieren op de aanvaller en spuit een gele, olieachtige muskus. Het dier kan van drie tot vijf meter ver spuiten maar de stank kan wel tot tien meter ver dragen, die geur blijft lang hangen en is van verre te ruiken. Het stinkdier is wel zuinig op deze vloeistof want ze hebben slechts genoeg voor zo’n vijf of zes aanvallen en dan duurt het enkele weken voordat de voorraad weer is aangevuld. De meeste roofdieren laten het voor gezien, behalve de Amerikaanse Oehoe, die heeft een slechte reukzin en is dus een geduchte vijand voor de stinkdieren.

Stinkdieren willen ook wel knuffelen, 29 april 2012

Stampen doe ik wel met m’n voorpoten maar mijn anaalklieren heb ik niet meer *snik* dat langharige mormel van die Ann ruikt dus nog steeds lekker!

Onderstaande foto mocht ik plaatsen van Iris en heb die gepikt van de Zoo Bizar site, bedankt Iris!

Sanne bij Zoo Bizar, augustus 2012

Mijn lieve kleindochter Sanne met hartsvriendin Vera, Sanne vindt een wandelend blad super cool (gelukkig logeren bij oma ook)!

De meteorologische herfst is inmiddels al bijna de echte herfst en dat was goed te zien op de Herfstfair in Orvelte van j.l. zondag, de oogst is binnen!

Herfststukje, september 2012

Een mooie herfst met wat aangename dagen is ook prachtig en dan is er weer heel wat te zien en al vind ik de zomer dan nog zo fijn er komt een eind aan, het enige wat ik absoluut niet zal missen is………

vlieg op houtsnippers

Al is er maar één zo’n vervelende vlieg in de kamer dan zit zo’n lastpak wel bij mij Knipogende emoticon