Archive for the ‘Geschiedenis’ Category

Ringrijden/Ringsteken, foto’s van de rijtuigen en paarden en een beetje geschiedenis.   31 comments

Programmaboekje

Ook het programmaboekje werd gratis verspreid, en wel door Ritske Hofstede, ik zou zeggen wie kent Rits in Buitenpost
nu niet, 84 jaar en nog steeds behulpzaam bij festiviteiten. Bekend van de paardenmarkten waar hij altijd aanwezig was
met zijn konijnen, en op 24 september 2013 was hij 40 jaar lid van de EHBO-vereniging, altijd in voor een praatje, en nog
steeds rijdt hij op de fiets het dorp door. Respect voor je Ritske en ga zo nog een poos door.

Ritske Hofstede, in heel Buitenpost bekend deelt boekje uit - 84 jaar en onverwoestbaar

Ritske Hofstede, altijd in blauwe veekiel en op Friese klompen, zo zie ik hem al 50 jaar.

Ringrijden of Ringsteken, is een folkloristische traditie, niemand kan met zekerheid zeggen hoe deze traditie is ontstaan,
er zijn verschillende verhalen over, zo zou het ontstaan zijn tijdens jaarmarkten, maar andere verhalen vertellen weer
heel wat anders, daar later over. Allereerst wil ik even melden dat het juist deze dag mooi weer was, de regen was even
vertrokken, en dat was voor mens en dier heerlijk.

De Jury is er klaar voor

De jury, gezeten op een boerenkar met daarvoor een tractor, was er klaar voor en het wachten was op de deelnemers.

Het Parcours

Een gedeelte van het parcours, waar de ringpalen zijn opgesteld.

De ring

De paal met een ring, nog niet eenvoudig om zo’n kleine ring eraf te steken vanaf de bok van een rijtuig.

De beste beentjes voor

En ja hoor, in de verte komen de rijtuigen aan, altijd een feestelijk gezicht.

Vanaf een aanspanning moet de steker of steekster die naast de koetsier zit proberen een lans (in dit geval een kleine
houten, te zien op de foto van het programma boekje) door een ring te steken, zodat die eraf is. De spelregels zal ik maar
overslaan, anders wordt het zo’n lang verhaal. Wel zijn er vier ronden en het maximale aantal punten dat gehaald kan
worden is 40 punten. De deelnemers zijn al dagen voor de wedstrijd (of het spel) bezig geweest met de voorbereiding van
dit evenement, schoonmaken, poetsen, wassen, kammen enz. enz. In sommige streken wordt het Ringrijden als sport
beoefend en komt voor in delen van Nederland, Duitsland en Denemarken. In Zeeland is het zeker een sport en in Middelburg
worden er kampioenschappen gehouden die ontzettend veel toeschouwers trekken.

Er kwamen 13 combinaties aan de start, één deelnemer had afgezegd. Het waren meest Friese paarden en welgeteld één
Hackney, en die was de winnaar van de wedstrijd.

Franse Wagonette met de Hackney Special en Play - Winnaar

Franse Wagonette met de Hackney “Special en Play”

Een zeer mooie combinatie

Een heel mooie combinatie, alle namen onthouden was niet mogelijk, maar dit is een Friese sjees, die vroeger onder meer
werd gebruikt door rijke boeren om naar de kerk te gaan, en tot nu toe gebruikt wordt voor de sport.

Een mooie combinatie en even geen mensen

Ook dit is een Friese sjees, klederdracht is dan verplicht.

Omdat er vroeger niets op papier is vastgelegd, is het niet mogelijk om er achter te komen hoe het Ringrijden of Ringsteken
is ontstaan, het wordt onder meer in verband gebracht met de Germaanse meikransviering en de steekspelen. Het is in ieder
geval honderden jaren oud en de bekende schrijfster Betje Wolff schreef in 1769 al het gedicht “Walcheren” dat over het
Ringrijden gaat, maar het spel of de wedstrijd is veel ouder.

Gezusters Cuperus met de Tilbury en het paard Ypke

Saskia en Tjarda Cuperus op de Tilbury met het paard Ypke voor het rijtuig.

We gaan voor de zilveren zweep

Ook hier weer een heel mooie combinatie

Rijtuig een Victoria van 1895 met het Friese paard Jitske fan Sweagerfean

Dit rijtuig is een Victoria uit ± 1895 met ervoor het paard Jitske fan Sweagerfean.

Het oudste document waarin het Ringrijden wordt vermeld is van 7 juni 1687, en volgens de “Zeeuwse
Cronykalmanach” uit 1788 is het Ringrijden afgeleid van de steekspelen en toernooien uit de middeleeuwen, wat ook de
meest aannemelijke verklaring is.

Twee mooie Friese paarden

Twee mooie Friese paarden, even zonder rijtuig.

Barouche of Duitse wagen

Een barouche of Duitse wagen is een koets met open koetsiersbok, geschikt voor enkelspan of tweespan paarden, het
rijtuig biedt plaats aan 4 personen en ter bescherming van hen heeft dit rijtuig een kap.

Goed mikken, de ring is maar klein

Uiterste concentratie, de ring is maar klein.

Het blijft spannend, pak ik de ring of niet, nr. 2

Het blijft spannend, pak ik de ring of pak ik hem niet. Deze combinatie won de “Zilveren Zweep” of in het Fries de
Sulveren Swipe, een wisselprijs voor het mooiste geheel.

Snel op de ring af

Het beste beentje voor en op de ring af.

Door de jaren heen hebben de leden van het Koninklijk Huis veel belangstelling getoond voor het ringrijden, op 1 juli 1786
bezocht stadhouder Willem V in Domburg het Ringrijden en schonk 2 gouden medailles aan de twee winnaars. Of het nu nog
zo is weet ik niet, maar één van de felbegeerde prijzen was in Middelburg een koninklijke beker, met op nummer I
”Het beeldje van Koningin Beatrix”

Wat die witte vlekken zijn mag Joost weten

Er was gewaarschuwd dat het publiek beslist niet achter de touwen mocht komen, maar ja dat is natuurlijk wel erg
verleidelijk, wat de witte vlekken zijn weet ik niet, maar ik denk dat het een schildering is op het tuig. Ik ben overigens
toch maar een stukje achteruit gelopen.

Er waren er meer die buiten de touwen gingen, maar mijn broek zat beter

Tot slot de echte fotograaf, die wel achter de touwen mocht, maar mijn broek zat toch beter Knipogende emoticon
Alle deelnemers hebben een geschenkenpakket gekregen, en de dames ook een mooi boeket bloemen, de Buitenposter
feestweek is j.l. woensdag alweer verleden tijd, maar het ringrijden vond ik zelf het mooist.

Pinksteren: wat houdt het in, lente, dicht bij huis, en Moederdag. Zondag 15 mei 2016.   28 comments

Schilderij van Hendrick Bloemaert

Schilderij van Hendrick Bloemaert (1601/1602 – 1672) “Nederdaling van de Heilige Geest op Pinksteren”

Foto van internet.

De voorjaarsfeesten werden al in de middeleeuwen gehouden en deze feesten hebben hun wortels in de voorchristelijke
voorjaarsriten van de Germanen, Kelten en andere oud Europese volkeren. Daar wordt tegenwoordig aan getwijfeld omdat
historische gegevens schaars zijn of zo summier dat het niet valt te bewijzen. Het Christelijke Pinksteren is dat m.i. ook niet,
het is maar wat men wil geloven of wat er is geschreven. Het oorspronkelijke Wekenfeest is tijdens het Christendom
Pinksteren genoemd en de naam Pinksteren is afgeleid van het Griekse woord pentekostè, wat vijftig betekent. Het is altijd
tien dagen na Hemelvaart en de vijftigste dag na Paasdag. Pinksteren ontstond uit het Joodse Wekenfeest en werd als het
begin van de Christelijke kerk gemarkeerd. Zo is er al heel wat water door de zee gevloeid voor Pinksteren werd gevierd.
Tijdens het Pinksterfeest wordt herdacht dat de Heilige Geest neerdaalde uit de hemel op de apostelen en op de mensen
die aanwezig en gelovig waren. Na de dood van Jezus op Goede Vrijdag en zijn verrijzenis op Pasen hadden zijn leerlingen
tot Hemelvaart (veertig dagen later) steun van zijn zijn aanwezigheid gehad en werden de leerlingen nog eens uitgelegd wat
de betekenis was van wat Jezus had gedaan tijdens de periode dat hij les aan hen gaf. Na die periode werden de leerlingen
alleen achtergelaten, maar Jezus had hen beloofd dat hij de Geest van God zou sturen oftewel de Heilige Geest, die hen de
kracht en wijsheid zou geven om het evangelie verder uit te dragen, en aldus geschiedde.

Pinksterbloem - Cardamine pratensis

Pinksterbloem – Cardamine pratensis.

Vandaag 1e Pinksterdag is het slecht weer, een harde koude wind en pittige regenbuien, maar we hebben een voorproefje
gehad van de zomer, de lente was ineens zomer en alles in de natuur groeide en bloeide snel. Dan is het dicht bij huis een
heerlijkheid om al dat moois te aanschouwen.

Paardenbloemen, mooi en gezond

Paardenbloemen – Taraxacum officinale.

Zonnetjes in het gras, tussen de tegels en overal waar je ze ook niet wilt hebben, maar het blijft een prachtig gezicht.

Japanse sierkers - Prunus serrulata 4 mei 2016

Japanse sierkers – Prunus serrulata

Op 4 mei stond deze fantastische mooie boom in volle bloei en daar ben ik dan ook meerdere keren heengelopen om
de bloesem te bewonderen.

Pinksterbloemen en Vergeet-mij-nietjes in het wild

Vergeet-me-nietjes – Myosotis en Pinksterbloemen – Cardamine pratensis, stonden overal dicht bij huis.

Moerasbloem - Limnanthes douglasii

Moerasbloem – Nimlanthes douglasii, bloeien nu volop in mijn postzegeltuin en bedekken daar een groot deel van.

Sering, begin mei 2016

Achter huis staat de sering (Syringa vulgaris) nog volop te bloeien en geurt heerlijk.

Lelietje van dalen - Convallaria majalis

Ook de Lelietjes van Dalen – Convallaria majalis bloeien nog volop en hebben genoeg aan een klein plekje.

8 Mei was het Moederdag, het was ook toen prachtig weer en zoon kwam om me een heerlijke middag te bezorgen,
we zijn naar een café aan het water gereden, en ik weet nog steeds niet in welk plaatsje dat was, het was nog in
Friesland, maar net op de rand van het Lauwersmeergebied, de warmte van de zon, het bijpraten over van alles en
nog wat, mensen kijken op het terras en naar de bootjes kijken is altijd een feest.

Moederdag 8 mei 2016, bootjes kijken.

Moederdag 8 mei 2016, genieten op een terrasje

De kunst stond buiten, behalve een muurschildering in het café van een oude kennis de Friese kunstschilder Gerriet Postma,
overleden op 2 maart 2009, en dat wekt weer herinneringen op aan een eerdere tijd. Of zoonlief Moederdag leuk heeft gevonden?
Ik weet het wel zeker Knipogende emoticon

Geert, moederdag 8 mei 2016

Allemaal nog heel prettige Pinsterdagen gewenst, en tot slot toch nog een keer de sering, die nu volop bloeit.

Sering in volle bloei

Valentijnsdag, dag van rozen, liefde, cadeautjes of zomaar gewoon een dag. 14 febr. 2016   26 comments

Voor alle mensen die wat doen aan Valentijnsdag, een heel prettige dag gewenst.

Happy Valentines Day.

AAA Valentijn

Foto van internet.

In 2008 had ik al eens over Valentijnsdag een blogje geplaatst, maar dat is al heel lang ondergesneeuwd, dus nog een keer.

Zelf heb ik niets met deze dag, een dag als alle andere dagen, en wie elkaar lief heeft moet dat eigenlijk iedere dag laten
blijken en niet alleen op Valentijnsdag. Het is een dag waarop geliefden elkaar wat extra aandacht geven door elkaar wat te
schenken, een bos rozen, één roos, een cadeautje of een kaart. Ook is het een gebruik een mooie kaart te sturen naar iemand
die wordt bemind zonder het te weten, dan stuurt de minnaar of minnares een anonieme kaart, en wordt het een heel gedoe
om erachter te komen van wie die kaart nu eigenlijk is, in principe vind ik dat het leukste gebaar.

rozenknop, Sudeley Castle roos

Omstreeks het jaar 496 riep Paus Gelasius 14 februari uit tot de dag van de Heilig Valentijn, nu is het echter zo dat er twee
christelijke martelaren waren met de naam Valentinus, het is nooit bekend geworden wie nu de echte “Valentijn” was of
dat het om dezelfde heilige ging. De geschiedenis vertelt dat de één  priester was in Rome en de ander was bisschop van
Terni (Italië). Beiden werden in de 3e eeuw ter dood gebracht en niet op een bepaald christelijke wijze. Wel is bekend n.a.v.
de legenden die worden beschreven in de Legenda aurea (Latijn voor Gouden legenden) dat de romantische viering van
Valentijnsdag zijn ontstaan dankt aan Geoffrey Chaucer die in zijn gedicht Parliament of Fowls (1380 – 1382) deze vers-
regels schreef:
For this was on seynt Volantynys day
Whan euery comyth there tot chese his make
(Want dit was op Sint-Valentijnsdag
als elke vogel zijn maatje komt kiezen)

Rozen, Graham Darby, afscheid van de zomer

Voor de Romeinen was Lupercalia een zeer belangrijk feest, en werd gevierd op 15 februari. (De Romeinen vierden dan
eigenlijk het nog oudere vruchtbaarheidsfeest). Dit feest werd gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van
de vrouw en het huwelijk, en Pan de god van de natuur. Volgens het verhaal werden alle namen van ongehuwde jonge
vrouwen in een kom gegooid en ongehuwde mannen mochten een naam trekken, tijdens Lupercalia werden de twee
jonge mensen voor een bepaalde periode aan elkaar verbonden. Het feest werd gehouden in de Lupercal, de grot waar
Romelus en Remus door de wolven zouden zijn gevoed en had tal van barbaarse rituelen. Het feest had dus toen niets te
maken met Valentijnsdag zoals wij dat kennen.

Roos rood

Volgens de versie van de Legenda aurea werd Sint-Valentijn om zijn geloof vervolgd en persoonlijk ondervraagd door de
Romeinse keizer Claudius II, die probeerde Valentijn onder doodsbedreigingen over te halen tot het heidense geloof van
de Romeinen. Valentijn weigerde en probeerde zelfs Claudius te bekeren tot het christendom, dat ging hem zijn leven kosten,
hij werd ter dood veroordeeld. Vlak voor zijn dood zou hij een wonder hebben verricht door de blinde dochter van zijn
cipier te genezen. Toen in Europa het christendom opkwam werd dit heidense feest door de kerk verboden, en omstreeks
496 werd het Lupercalia feest van 15 februari veranderd door paus Gelasius in Sint-Valentijnsdag op 14 februari.

Graham Darby roos

Inmiddels is het heidense feest en de viering van de dag van Sint-Valentijn geworden tot een commerciële dag, en gemaakt
tot de dag die in het licht staat van de liefde voor elkaar, en het geven van geschenken. En zo zien we maar weer dat alle
feestdagen terug te voeren zijn naar een heel ver verleden en dusdanig zijn veranderd dat er van het oorspronkelijke
feest geen sprake meer is. Omwille van het geloof is er door de eeuwen heen heel veel veranderd, maar of dat altijd zo goed
is dat betwijfel ik vaak. In ieder geval hebben de winkels er weer een goede dag aan, en dat is natuurlijk prima in deze tijd.

Rozen wit 2015

Voor iedereen toch wat rozen, maar niet uit de bloemenzaken, niets mooier dan de natuur zelf die altijd blijft.

Kerst 2015, Charles Dickens en Kerstmarkt Buitenpost.   22 comments

Het is bijna Kerstmis, en vanaf hier wil ik iedereen Prettige Kerstdagen, Merry Christmas, Feliz Navidad
Frohe Weihnachten, Noflike Krystdagen of Joyeux Noël wensen.

Feestdagen wens

Iedereen die ziek of eenzaam is, veel sterkte!

Kerstmarkten waren er overal, en ook Buitenpost had er een in Dickenssfeer op 12 december j.l. Natuurlijk kan dit dorp
zich niet meten met de prachtige Dickens Kerstmarkt in Deventer, maar het was erg druk, gezellig en er waren flink wat
mensen die zich mooi hadden verkleed.

Een mooi koekverkoopstertje

Het mooie kleine koekverkoopstertje stond tussen het dennengroen.

Engeltjes van glas maken

Deze vriendelijke dame maakte kerstengeltjes en andere voorwerpen van glas.

Dickens gezelschap

Dit gezelschap uit de 19e eeuw vermaakte zich uitstekend in de moderne tijd.

Plezier in het werk

Ook deze dame vond het allemaal erg gezellig.

Wol door de eeuwen heen lekker warm

Schapenwol is van alle tijden.

Prettige kerstdagen 2

Overal waren er kerstbomen versierd en stonden er kerststukjes op de kramen.

Leuk hoor maar ik wil naar huis

Dit hondje keek vol verbazing naar al die verklede mensen, maar wilde toch liever in 2015 zijn, er waren geen kluifjes.

Dat is nog hard werken dat blazen

Geen Dickenskleding, maar ze deden geweldig hun best, het meisje in het groene jack werd al roder in haar gezichtje en
ik ben maar snel doorgelopen voor ze ontplofte Knipogende emoticon

Uiteraard was er nog veel meer te zien, eten, drinken en muziek, maar wat ik zelf toch wel heel mooi vond, was de
brandweerauto uit 1933, van de Gemeente Achtkarspelen. Er is jaren aan gewerkt om deze auto weer zo mooi te
krijgen, maar het resultaat is er dan ook naar.

Brandweerauto uit 1933

Brandweerauto 1933, zijkant

De brandweerlieden uit 1933 zullen het soms wel koud hebben gehad in de open wagen met houten banken, maar ze
deden hun werk en hopelijk zijn ze altijd op tijd gekomen.

Altijd prijs mijnheer

Na nog een lootje te hebben gekocht bij deze aardige dame die helemaal uit Dickens tijd hierheen was gekomen om voor
het goede doel lootjes te verkopen, ben ik naar huis gegaan, maar deze Kerstmarkt was een succes.

CHARLES JOHN HUFFAM DICKENS:

Zonder het boek “A Christmas Carol” uit 1843 zou er nu niemand zijn die Dickens zo zou vereren door er speciale
markten en festivals over te houden. Een blik in het leven van deze grote Victoriaanse schrijver.

Dickens 

Foto van internet.

Charles Dickens werd op 7 februari 1812 geboren in Landport bij Portsmouth,  Engeland, en hij was
één van de belangrijkste schrijvers tijdens het Victoriaanse tijdperk. Tot na de Eerste Wereldoorlog bleef hij Engelands
populairste schrijver. Naast zijn bijdragen aan tijdschriften zullen velen de boeken van Dickens kennen, of er verfilmingen
van hebben gezien. Onder meer “Oliver Twist”, “David Copperfield”, “Nicholas Nickleby” en “A tale of two cities” dit laatst
genoemde boek staat met 200 miljoen exemplaren op nummer zeven van ‘s werelds meest verkochte boeken. Zijn verhalen
kenmerken zich door het schrijven over de sociale misstanden, een heel goede verhaalopbouw, vreemde karakters en humor.

Anton Pieck

Foto van internet.

Charles Dickens was het tweede kind van de acht kinderen van John Dickens en Elizabeth Barrow. Op 10-jarige leeftijd
verhuisde de familie naar Camden Town in Londen, zijn vader was dan dichter bij zijn werk. Charles maakte de reis alleen
en met de postkoets, en had alleen brood, een boek en wat kleren bij zich,  deze reis beschreef hij in zijn bundel “The
uncommercial traveler”, het was een reis op een trieste regenachtige zondag en vergeten kon Charles dit niet zo snel.
De vader van Charles kwam in financiële moeilijkheden en in 1824 werd zijn vader en enkele familieleden opgesloten
wegens schulden in de toen beruchte gevangenis Marshalsea Prison. Charles Dickens ging op 12-jarige leeftijd werken
in Warren’s Shoe Blacking Factory, (een schoensmeerfabriek) en werkte daar 10 uur per dag in een vervallen magazijn 
bij een stinkende rivier. Daar leerde hij de arbeidsomstandigheden kennen, die later een belangrijk thema zouden
zijn in zijn werk, evenals de gekwetste kinderzielen.

Anton Pieck

Foto van internet.

Voor Charles was Londen een verbazingwekkende plaats, een plek van extreme rijkdom en mensonterende ellende en
armoede. De stad lokte veel mensen en toen Charles Dickens er kwam wonen had de stad anderhalf miljoen inwoners,
toen hij overleed waren er dat drie en een half miljoen. In 1842 reisde hij naar de Verenigde Staten, en ging daar
pleiten voor de afschaffing van de slavernij, het werd een ontgoochelende reis voor hem, en zijn ervaringen schreef
hij in “American Notes” uit 1842. In 1844 ging hij naar Italië, in 1846 naar Zwitserland, en alles wat hij beleefde op
zijn reizen beschreef hij in zijn boeken. Hij ging in 1850 wonen in Wellington Street 16, en dat huis staat er nog. Van
1853 tot 1870 ging Dickens zich toeleggen op het voorlezen, en daarvoor had hij zijn teksten ingrijpend bewerkt.
Naast schrijven deed Dickens aan liefdadigheid, voerde hij campagne voor de volksgezondheid, de huisvesting en
opvoeding. Hij reisde en wandelde veel, en aangezien hij aan slapeloosheid leed, ook ‘s nachts, door zijn vriendschap
met enkele politieofficieren kwam hij in nauw contact met misdadigers, portiers, nachtwerkers, prostituees en daklozen,
waardoor hij voor zijn boeken veel inspiratie opdeed.

Dickens is 22 jaar getrouwd geweest met Catherine Hogarth, maar mede door zijn verhouding met de jongere actrice
Ellen Ternan, ging het echtpaar uit elkaar. Ze hadden samen tien kinderen. Vanaf 1860 ging het slechter met zijn
gezondheid en Charles Dickens, een bijzondere man, met fouten maar ook met een groot hart overleed in Gad’s Hill
Place in Rochester, Kent op 9 juni 1870 op 58-jarige leeftijd. Op voorspraak van koningin Victoria en tegen zijn wil
werd hij begraven in de Poet’s Corner in Westminster Abbey in Londen. Hijzelf had de voorkeur gegeven aan het
familiegraf in Highgate, waar later zijn tijdgenoot Karl Marx  begraven zou worden.

Foto van internet.

Een still uit de film “A Christmas Carol” met Jim Carrey als Ebenezer Scrooge. Charles Dickens zal nooit vergeten worden

Thee, Theefabriek en Houwerzijl. Zaterdag 29 augustus 2015.   21 comments

Theefabriek Houwerzijl, voorkant

Theefabriek Houwerzijl, voormalige Gereformeerde-vrijgemaakte kerk en pastorie.

Het was een prachtige middag, 20 graden met heel veel zon, en meteen de laatste dag van deze week dat het weer zo mooi
was, zoon Geert had een verrassing voor mij, we gingen om een Hightea naar Houwerzijl, en als ik iets lekker en
gezellig vind dan is het dat wel. In het voorjaar van 1989 vertelde Jeroen van Inkel in zijn radioprogramma dat er een
wedstrijd was met als hoofdprijs een kerk in Houwerzijl, het is een klein dorp in Noordwest-Groningen, en de kerk werd
verkocht voor het symbolische bedrag van 1 ouderwetse gulden. Wèl moest de kerk gebruikt gaan worden om er een
toeristisch-recreatief bedrijf van te maken. Twee ex-studenten uit Groningen hadden de uitzending gehoord en ze waren al
lang bezig met het plan om een boerderijtje of theeschenkerij te beginnen. Ze maakten een plan en hebben dat opgestuurd naar de
commissie. Na een half jaar kwamen ze als eerste van de ruim 80 inzendingen als winnaars uit de bus, het zou een unieke
Theefabriek worden en in 1990 opende de Theefabriek voor het eerst haar deuren. Mede door het unieke concept en de grote
belangstelling van de media is het een groot succes geworden, en uitgebreid tot theegroothandel, museum, theewinkel,
theeschenkerij, theepostorderbedrijf en een tea catering bedrijf. Wie gaat er mee een rondje maken in dit voor liefhebbers
van thee, een prachtige omgeving, en de mooi aangelegde terrassen? Ik heb er in ieder geval van genoten.

Theefabriek, zaterdag 29 aug. 2015, Het water in de vijver komt zelfs uit een theepot.

Het water voor de vijver komt uiteraard uit een theepot Knipogende emoticon

Theefabriek Houwerzijl, de zijkant
 
De Theefabriek aan de zijkant.

Theefabriek Houwerzijl, vijvertje
Het vijvertje met prachtige waterlelies.

Waterlelies in de vijver 

Theefabriek Houwerzijl, stukje van de tuin

Een stukje van de tuinen.

Theefabriek Houwerzijl, restaurantgedeelte

Een gedeelte van het restaurant, hierboven is nog een gedeelte, en ook na het beklimmen van 42 traptreden is er de
Torenkamer, waar vanaf 2 personen de Torenhoge Tea wordt geserveerd, er is daar een klokkentouw voor de room-
service en een prachtig uitzicht.

Theefabriek Houwerzijl, wandschildering theepluksters

Wandschildering “De Theeplukkers”.

Theefabriek Houwerzijl, overal enorme theepotten

Overal staan enorme theepotten als decoratie.

Theefabriek Houwerzijl, buiten onder het bladerdak

Buiten zitten onder grote oude bomen is heerlijk, maar de wespen zijn er ook, en dan zit je niet rustig!

Theefabriek Houwerzijll, 29 aug. 2015, soms ben je hem kwijt

Zoveel te zien en om op de foto te zetten, dan ben je je zoon wel eens even kwijt Knipogende emoticon

Theefabriek Houwerzijl, de scones

Wat waren ze heerlijk, de sandwiches waren al verorberd.

Een High tea is natuurlijk niets zonder thee, en we waren voor de Cubaanse thee (één van de 300 theesoorten) gegaan
een echte aanrader en makkelijk te maken. Gewoon thee zetten, zoeten met honing, een scheut rum erin en voorzien
van een kaneelstokje, in Cuba weten ze wel wat lekker is!

THEELEGENDES:

China: De oorsprong van het theedrinken is niet te achterhalen, maar de legende uit China vertelt het volgende,
Op een dag zo’n 5000 jaar voor Chr. (sommige legenden hebben het over 2750 jaar voor Chr.) kookte keizer Shennong
in het bos een ketel water, plotseling begon het water heerlijk te geuren, zonder dat hij het had gemerkt waren er een
aantal blaadjes in het water terecht gekomen en wel van de theeboom. Shennong was een goede keizer en maakte
zijn volk deelgenoot van zijn ontdekking, en zo verspreidde deze heerlijke drank zich langzaam maar zeker over
de hele wereld.

Japan: De boeddhistische monnik Bodhidharma had zich voorgenomen om zeven jaar onafgebroken te mediteren. Tijdens
zijn meditatie viel hij echter in slaap, toen hij wakker werd was hij ontzettend kwaad op zichzelf, hij sneed zijn
oogleden af en wierp ze weg. Op de plaats waar ze terechtkwamen kwam echter een prachtige plant, met bladeren in
de vorm van oogleden. Bodhidharma plukte enkele bladeren en begon er op te kauwen, de uitwerking was
verrassend, de sappen versterkten hem en verjoegen de slaap, de bladeren kwamen van de plant die we nu
kennen als de theeboom.

Theefabriek Houwerzijl, muurschildering Chinese monnik

Muurschildering van de monnik.

Het was nog steeds heerlijk weer, en we zijn verder gegaan naar een terras in Houwerzijl (in Groningen zeggen ze
Houwerziel) Het is een plaatsje in de gemeente De Marne in de provincie Groningen, het dorp telt ruim 250 inwoners, dus
in de winter zal het er wel heel erg rustig zijn. Het dorp is genoemd naar de Houw, een buurt onder Ulrum en de oudste
sluis van Hunsingo (1350). Daarmee werd het water tot 1728 van het Vlakkeriet op het Reitdiep geloosd. Niet ver er
vandaan lag de oude nederzetting Vliedorp. Op de kerkwierde (Ol Weem) ligt alleen nog een kerkhof. Er heeft ook een
middeleeuwse kerk gestaan die tot 1695 in gebruik is geweest. Het dorp hoorde historisch kerkelijk bij (het verdwenen
Vliedorp) Dat was ook de reden waarom oorspronkelijk het kerkhof 2 kilometer buiten het dorp lag. Als het pad naar
Vliedorp door overvloedige regen slecht begaanbaar was, dan ging men per boot over de Houwerzijlstervaart naar
het kerkhof. Later behoorde het dorp kerkelijk bij Niekerk. Het kerkpad naar dit dorp is nog steeds aanwezig. In 1862
werd in het dorp een Gereformeerde kerk gebouwd die in 1953 een Gereformeerd-vrijgemaakte kerk werd. En nu is
het dus de Theefabriek. Nog even een kijkje naar een prachtig stukje Houwerzijl.

Houwerzijl, 29 aug. 2015, terrasje in de zon 

Op het terras was het heerlijk om te kijken naar alles eromheen.

Houwerzijl, 29 augustus 2015,

Houwerzijl, langs de waterkant

Langs de waterkant.

Houwerzijl, bootjes kijken vanaf een terras

Bootjes kijken vanaf het terras.

Houwerzijl, de nieuwe Groningse vlag in top

De Groninger vlag in top!

Houwerzijl, standbeeldje van een nettenboeter

Een standbeeld van een nettenboeter mag niet ontbreken.

En mochten er nog mensen zijn die nog meer vragen over  thee hebben, dan kan deze wijze man jullie er alles
over vertellen. Hij woont in de Theefabriek en heeft het er naar zijn zin.

Theefabriek Houwerzijl, les in theezetten

Vandaag is het ronduit herfstig, dus de volgende keer een zonnig zomers bloemen blogje.

Papavers, zo mooi, zo gevaarlijk, zeer winstgevend, en als geneesmiddel.   31 comments

Bleekrode Papaver in de zon - Papaver orientale

De bleekroze papaver orientale.

WAARSCHUWING:
Alle delen van de plant zijn zeer giftig, behalve de zaden (blauwmaanzaad), die kunnen gebruikt worden in gekookt
voedsel, of als extra op brood e.d. Ook wordt er uit de zaden olie geperst en die olie wordt gebruikt als voedingsolie
en in de cosmetica-industrie. Laat kinderen nooit in aanraking komen met de planten. Het zaad heeft een heel lichte
verdovende werking, die niet wordt gevoeld als het in kleine hoeveelheden wordt gebruikt.

Papaver wit, Papaver Orientale

 Witte papaver orientale

Geschiedenis:

De geschiedenis van de papaver, de opium en wat er meer over bekend is, gaat heel ver terug in de tijd. In een tekst in spijkerschrift
van ongeveer 3500 voor Christus, wordt al over de verbouw van de papaver en de productie van opium gesproken, deze
tekst op een tablet van klei is gevonden in een Soemerisch spiritueel centrum, wat niet ver van Bagdad af ligt. De Soemeriërs
noemden opium “gil” wat geluk betekent. In wat nu Egypte is, werd rond 1500 voor Christus opium al op grote schaal gebruikt,
en ook in het oude Griekenland was het bekend. Opium werd heel vaak aan allerlei goden verbonden, zoals de godin Demeter,
die ontdekte dat haar verdriet afnam als ze opium nam. Ook de oude Griekse goden, Morpheus (de god van de slaap en de dromen)
Hypnos (de god van de slaap) en Thanatos (god van de dood) waren verbonden met  de opium.

Witte papaver, als het regent doe ik mijn blaadjes dicht

Als het regent gaan de prachtige zijden blaadjes zich sluiten.

Alexander de Grote (356 – 323 voor Christus) gebruikte ook al opium, overigens alleen voor hemzelf en zijn mannen, het
kwam niet in handen van de plaatselijke bevolking van India waar hij heenging. De papaver werd 900 jaar voor Christus
ingevoerd uit Azië, toen werd de olie, gewonnen uit de zaden nog steeds als verdovend middel gebruikt, en Paracelsus was
degene die rond 1500 uit heeft gevonden dat het witte melksap veel effectiever was, de Engelse arts Sydenham (1624 – 1689)
was degene die de raad van Paracelsus opvolgde. Toch duurde het nog eeuwen om uit het melksap een vaste stof te bereiden,
die werd narcotine genoemd, ook ontdekte men later de codeïne en heroïne. Als verdovend middel in de geneeskunde is de papaver
een ongeëvenaard belangrijke plant, en was het daarbij maar gebleven. Pas rond 1700 werd de papaver pas gebruikt als
genotsmiddel, en inmiddels zijn er wereldwijd ontzettend veel verslaafde mensen.

Papaver, dubbele - Papaver Somniferum of slaapbol

Dubbele rode papaver – Papaver somniferum  of slaapbol.

In Europa werd opium pas in 1525 als medicinaal drankje in gebruik genomen. Het heette toen Laudanum, en was gemaakt
van alcohol en opium, het werd zowel door volwassenen als kinderen gebruikt als slaap- en pijnstillend middel. In de 19e eeuw
was opium in de VS en in Engeland bij drogisten vrij te koop. Veel Engelse schrijvers, waaronder Charles Dickens en Elizabeth
Barrett Browning gebruikte het, maar ook de arbeidersklasse gebruikte in die tijd opium, het werd zelfs toegevoegd aan een
biertje en aan kinderen gegeven om ze in slaap te krijgen.

Papaver, bijna oogsttijd

Als de papaverbloemen zijn uitgebloeid is het oogsttijd.

Oogst en teelt:

De grootste opium producerende gebieden in Azië behoren tot de Gouden Sikkel, genoemd naar de ligging van  van het
gebied, de Gouden Sikkel strekt zich uit over de bergachtige buitengebieden van drie landen: Afghanistan, Pakistan en
Iran. In 1991 werd Afghanistan de grootste opiumproducent van de wereld, daarvoor was het Myanmar één van de 
landen van de Gouden Driehoek, Thailand, Laos en Myanmar (het vroegere Birma). De teelt tegengaan, zoals is geprobeerd
door de Europese Unie die meer dan 250 miljoen euro heeft uitgegeven aan het drugsbeleid in Afghanistan, is onbegonnen
werk, de arme boeren zullen het telen van de papaver nooit opgeven. Ook de krijgsheren zullen dit nooit toestaan.

Papaverbollen - juli 2015

Papaverbollen, het witte goud.

Het gaat om bedragen van honderden miljarden euro’s aan straatwaarde van de heroïne, en de Taliban heeft daar heel wat
van in handen. Van opium maken ze morfine (waar de geneeskunde niet buiten kan) van morfine maken ze heroïne. De arme
boeren in Myanmar zijn benaderd door de Verenigde Naties om hen te overtuigen koffie te gaan verbouwen, dat willen ze wel,
maar als ze niet meewerken met de papaverteelt zullen ze niet te eten hebben. Er is al een wereldwijd tekort aan dure morfine,
ongeveer 80% van alle medicinale morfine gaat naar patiënten in de zes rijkste landen van de wereld.

Papaverveld, maar niet in Afghanistan

Oogsttijd, een papaverveld in………….

Ongelooflijk maar waar, in Buitenpost nog wel. Nu heb ik nog geen Afghanen gezien met hun mesjes en houten planken
maar je weet het maar nooit! Als de bloembladen zijn afgevallen, is het tijd om te oogsten. In de bollen worden kleine
sneetjes gemaakt waaruit het melksap komt , dat wordt als het wat is ingedroogd afgeschraapt en tot een soort cakes
gevormd, daarna verpakt in opiumbladeren of papier en dan verder gedroogd in de zon.

Deze foto is van internet, ik heb het zelf niet geprobeerd. Het melksap is bij een bepaalde hoeveelheid dodelijk, en omdat
ik niet weet welke hoeveelheid, laat ik mijn bollen maar staan als sier.

Knoppen van de witte papaver, mei

De eerste knoppen van de witte papaver.

Dubbele rode Papaver - Papaver Somniferum - Slaapbol

Nogmaals de prachtige bloem van de dubbele rode papaver – Papaver somniferum, die overigens de enige is waaruit de
opium wordt gewonnen.

Papaverbollen en bloem

Tot slot de oogstrijpe bollen, voor velen de hel, voor anderen verlichting, voor heel veel mensen een broodwinning,
voor weer anderen rijkdom en voor mij pure schoonheid, van knop tot bol, de bloemen zelf met hun zijden blaadjes
blijven een lust voor het oog, volgend jaar maar wat meer zaaien Knipogende emoticon