Archive for the ‘Muziek’ Category

STRAATMUZIKANTEN, IK WIL ZE NIET KWIJT!   48 comments

De laatste tijd gaan er al meer stemmen op om de straatmuzikanten te verbieden, in Den Haag was het de VVD die het daar mee eens was en nu begint in Groningen D66 zich ermee te bemoeien, hebben ze niets belangrijkers te doen dan iets wat een stuk van onze cultuur is te willen verbieden? Er zijn veel mensen die klagen over het toenemende aantal (meest buitenlandse) mensen die met een accordeon of een ander instrument niet verder komen dan de hele dag één deuntje te spelen, maar dat is altijd nog beter dan dat deze mensen in winkels gaan stelen of andere narigheid gaan veroorzaken. Zijn de Nederlanders nu zo ontzettend intolerant geworden dat de politiek er zich al mee gaat bemoeien door het oeverloos gezanik, is er niet genoeg ander leed waar mensen over mogen klagen of mopperen? Vooral in de grote steden willen ze nu dat de straatmuzikanten een auditie doen, dit is echt te gek voor woorden want er zijn legio straatmuzikanten die al jaren hun muziek ten beste geven en dat tot algeheel genoegen van velen.

Straatmuzikanten van vroeger

Foto van vroeger toen een straatmuzikant nog bijzonder werd gewaardeerd! (Foto van internet).

Over het algemeen zijn de nieuwe straatmuzikanten Roemenen die proberen er wat geld mee te verdienen, deze mensen vallen niemand lastig en groeten altijd beleefd, als je ze wat geeft bedanken ze daar netjes voor en wie er een hekel aan heeft die loopt gewoon door. Zelf heb ik er respect voor dat deze mensen zelfs bij slecht weer de hele dag zitten of staan te spelen voor wat kleingeld, want zoveel geld zie ik niet hun bakjes. Overigens gaan nu de bekende straatmuzikanten hieronder lijden en dat vind ik echt heel erg naar en ontoelaatbaar. Als ik door een stad loop en hier en daar zijn straatmuzikanten en orgeldraaiers bezig om wat geld te verdienen maakt dat die stad een stuk levendiger en vaak blijf ik dan ook staan om te luisteren en zelfs om mee te zingen. Huidskleur maakt bij muziek niets uit, of het nu de Peruanen uit de Andes, een Afrikaans bandje, iemand uit Engeland of uit andere landen hier zingen en spelen of dat het gewoon een Nederlander is die al jaren niet anders gewend is. Waar maken zoveel mensen zich zo druk over, het maakt een stad gezellig en er zijn nog altijd heel veel mensen die het wel waarderen zeker gezien het grote aantal dat wèl staat te luisteren en soms nog vrij lang ook.

Groningen, 15-05-2010, het leven van een muzikant

Deze foto heb ik gemaakt van een straatmuzikant die het zo te zien wel héél erg moeilijk heeft, oké goed spelen deed hij niet maar hoe kan je nu zoiets verbieden!

Waarom eindelijk niet eens de junks en alcoholisten aanpakken die tijdens een wandeling door een stad met grote getale wèl echt lastig zijn met het vragen om geld, ook deze mensen hebben een uitkering en als ze dat geld liever uitgeven aan drugs en alcohol is dat hun zaak, maar vervelend zijn ze wel en soms ook nog opdringerig en onbeschoft.

vvd_geen-straatmuziek-in-den-haag

Deze foto is van internet en gemaakt in Den Haag, de foto stond bij een artikeltje over de VVD die de straatmuzikanten wil verbieden, hoe deze man de bekeuring moet betalen stond er niet bij maar hij moet heel lang spelen voor niets!

Moti Rymarczuk is al meer dan 30 jaar straatmuzikant en komt oorspronkelijk uit Israël, de Groningers vinden het geweldig als hij zingt en samen met zijn maat aan het spelen is, onderstaande foto heb ik gemaakt in de Herestraat en ik heb niemand horen klagen, er werd enthousiast geapplaudiseerd na ieder nummer, dat er niet veel mensen op de foto staan komt omdat ik natuurlijk met het camera’tje voor het publiek stond Knipogende emoticon

Groningen, 12 maart 2011, straatmuzikanten

Moti en maat, Herestraat, Groningen.

Onderstaand bericht las ik vandaag en Moti heeft gelijk, waarom auditie doen als je al zo lang straatmuzikant bent, zoveel mensen een plezier hebt gedaan en nog doe met je spelen en zingen en niemand kwaad doet? Er gebeuren zo ontzettend veel vreselijke dingen, oorlogen, moord en doodslag en onmensen die tientallen mensen doden om de maatschappij te verbeteren, daar moet over geklaagd worden en niet over de straatmuzikanten want die zijn er om ons te vermaken en alles even te laten vergeten, hoe anderen er ook over mogen denken voor mij is het AFBLIJVEN VAN DE STRAATMUZIKANTEN!

Straatmuzikant Moti wil geen auditie doen clip_image002
Geplaatst: dinsdag 26 juli 2011 09:08
clip_image004
GRONINGEN – Moti, de bekendste straatmuzikant van Groningen, ziet niets in audities om de kwaliteit van straatmuziek te verbeteren.
D66 in de gemeenteraad van Groningen zegt dat veel mensen zich ergeren aan de eentonige straatmuziek en de partij pleit voor audities. Moti zegt dat kwaliteit geld kost en volgens hem moet de gemeente eerst maar eens met geld over de brug komen. Hij vraagt zich ook af wie de muzikanten moet beoordelen. Zelf zou hij wel in de jury willen zitten.
Moti verblijft momenteel in Noorwegen. Hij laat weten zeer onder de indruk te zijn van de schokkende gebeurtenissen daar. De straatmuzikant heeft zijn repertoire aangepast.

Bron: RTVNoord.

Groningen, 12 maart 2011, straatmuziekant, een mooie kop

Bedankt Moti dat je je repertoire hebt aangepast in het land waar nu zoveel verdriet, pijn en ellende is, ik hoop dat je de mensen daar even op andere gedachten kan brengen met je mooie liedjes!

Groningen, 12 maart 2011, straatmuzikant, vol overgave

Ook nog bedankt dat jij speciaal voor Mandy m’n hondje dat jij lief vond een mooi lied hebt gezongen!

Posted 26 juli 2011 by Ann McDunn in Muziek

ROBERT LONG.   21 comments

Robert Long was het pseudoniem van Jan Gerrit Bob Arend (Bob) Leverman (Utrecht, 22 oktober 1943 – Antwerpen, 13 december 2006). Robert Long was schrijver, componist, cabertier, televisiepresentator maar vooral zanger. Je vond/vindt zijn nummers geweldig of je haat ze (tenminste zijn keiharde teksten) en ik behoor tot de eerste categorie. Nog steeds luister ik naar zijn mooie teksten en zijn stem,  ik ben het nog steeds met hem eens of ik word ontroerd door veel van zijn lyrics, zoals o.a. Moederziel alleen, Homo Sapiens, Heeft een kind een toekomst, Jij en ik, Allemaal angst, Moeders (voor de dwaze moeders van Argentinië) en veel andere songs. Overdonderd door al het nieuws waarvan het laatste het verschrikkelijke bloedbad in Noorwegen is, de vreselijke hongersnood in de Hoorn van Afrika en overal de berichten over moord en zelfmoord luister ik naar Robert Long en denk daarbij hoe weinig er in de jaren is veranderd. Voor mij was Robert een bijzonder mens die teksten heeft achtergelaten waarin voor iedereen wel wat herkenbaars zit.

Robert_Long

De jeugdjaren van Robert Long waren erg moeilijk voor hem en zijn gescheiden moeder, hij werd geboren in Utrecht maar is opgegroeid in Ederveen en zowel hij als zijn moeder kwamen regelmatig in aanvaring met de veelal orthodox-protestante dorpsbewoners, vooral toen bekend werd dat Robert homoseksueel was, door deze weerstand die zijn levensstijl bij de dorpsgenoten opriep kwam hij mede tot zijn artistieke verzet, in 1996 verwoordde hij deze periode in het lied perebloesem waarin hij in de laatste strofe al zegt “Maar ik weet wel, als God bestaat, dan is hij niet gereformeerd”.

Na een korte tijd te hebben gewerkt als etaleur bij de HEMA ging Robert optreden als artiest, onder de naam Bob Revvel richtte hij in 1963 de band The Yelping Jackals op en in 1967 stapte hij over naar naar de band Gloria, later Unit Gloria. In die tijd was zijn grootste hit The Last Seven Days, een nummer dat ik hieronder plaats omdat er zoveel waarheid in schuilt al was Robert Long in die tijd nog gematigd wat teksten betreft.

In het begin zong Robert in het Engels maar al snel veranderde dat in zelfgeschreven Nederlandstalige nummers. Vanaf 1971 zong hij solo onder zijn artiestennaam Robert Long (een naam die hij geschikt vond vanwege zijn lengte van 1.92) Vanaf 1971 werden zijn teksten ook meer maatschappijkritisch en werden hierin de Amerikaanse politiek en de Nederlandse maatschappij behandeld (maar wel met de nodige ironie). Na een moeizame start van zijn solocarrière steeg hij in korte tijd naar de hoogste regionen van de albumhitparades toen zijn eerste LP met Nederlandse teksten op de markt kwam (Vroeger of Later – 1974) hiervan werden meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en de LP behoorde 118 weken bij de beste verkochte albums, waarvan drie keer op de eerste plaats. Van zijn tweede album Levenslang werden er ook honderdduizenden verkocht, in 1977 kreeg hij de eerste van zes Edisons.

Hondsdraf - Glechoma hederacea - bij oude boomstronk

Voor Robert Long gewoon wat hondsdraf, klein maar o zo mooi omdat je vóór het milieu en tegen het kapitaal was.

Robert verwoordde het onbehagen in zijn teksten dat vooral onder grote groepen jongeren leefde maar zijn felste teksten waren gericht tegen de kerk, de paus en het christendom, wat mensen doen uit naam van jezus of god is heel duidelijk weergegeven o.a. in het bekende Jezus Redt. Provoceren deed hij zeker en in de jaren tachtig heeft hij samen met Leen Jongewaard een serie van drie theaterprogramma’s gemaakt: Duidelijk zo!? (1980), Tot hiertoe (heeft de Heere ons geholpen) (1982) en En het bleef nog lang onrustig in de stad (1983). Robert en Leen schapte behoorlijk hard aan tegen de heilige huisjes en trokken ten strijde tegen burgerlijkheid en calvinisme. Er kwamen woedende reacties vooral uit de hoek van orthodoxe protestanten zoals de SGP, de EO en achterban en vanuit katholieke kringen, wat het duo alleen maar stimuleerde zodat ook het evangelisten echtpaar Lucas en Jenny Goeree de volle laag kregen. Na de derde voorstelling met Leen Jongewaard wilde Robert Long weer soloprojecten gaan maken en kwam er een eind aan de samenwerking, wat voor Leen Jongewaard een behoorlijke klap was. In 1984 kreeg Robert een Gouden Harp.

robbert Long een v.d. laatste foto's

Robert Long is op 13 december 2006 om 23.00 overleden aan kanker in het ziekenhuis in Antwerpen en op 23 december 2006 begraven op de Haagse begraafplaats Sint Petrus Banden, op het grafmonument staat een beeld van de Vlaamse kunstenaar George Minne (1866 – 1941) een “geknielde jongeling”, waarvan het oorspronkelijke ontwerp gebruikt is voor een fontein in Gent. Ondanks al zijn felheid is het toch ook ironisch dat hij is begraven op een Rooms Katholieke begraafplaats, het waarom is misschien alleen bekend bij zijn vroegere vriend en manager Kristof Rutsaert waar Robert in 2005 mee is getrouwd. Op het monument staat ook een zin te lezen die Robert Long zelf heeft uitgekozen in zijn lied Grafschrift “Iemand, in elk geval één, heeft er van hem gehouden”, wie dat is geweest weet eigenlijk niemand want Kristof Rutsaert was toen Robert dit schreef nog niet in zijn leven, misschien heeft Robert Long daar zijn moeder wel mee bedoeld maar dat is koffiedik kijken.

Robert_Long graf

Take it or leave it, all we are is dust in the wind!

Posted 23 juli 2011 by Ann McDunn in Bijzondere mensen, Muziek

Tagged with ,

Muziek verbroedert!   25 comments

Vriendin Ilona had gister een weblog geplaatst op haar space die ik al een aantal malen heb bekeken, de eerste keer dat ik het zag rolde er spontaan een paar tranen over mijn wangen. Ben ik zo sentimenteel, of had ik een slechte dag, helemaal niet maar ik ben er van overtuigd dat iedereen die operamuziek kan beleven in een supermercado in Spanje of populaire muziek en dans kan zien op stations in Nederland een goede dag zullen hebben. Plotseling zijn alle mensen even één en heeft niemand het druk, druk, druk! Zo makkelijk kan het zijn om een lach op ieders gezicht te toveren, ik hoop van harte dat dit een hype wordt en dat iedereen hier in Nederland het een keer kan beleven in iedere stad en elk dorp. Als verbazing, vreugde en ontroering de mensen aanraakt door muziek dan is dat dus wat de mensen verbroedert! Bedankt Ilona dit is een levensles, muziek kan heel veel doen met mensen en het is beter dan mopperen, voor liefhebbers luidsprekers op luid en genieten.
 
 http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7726069&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

Opera en el Mercado from esoqueseconocecomolaopera on Vimeo.

Dit deed het met het winkelend publiek in Valencia, heerlijk om te zien! (Foto van internet)

Posted 16 december 2009 by Ann McDunn in Muziek

ODETTA een vrouw die een stem van goud had!   31 comments

Het is alweer vrijdagavond en dus tijd voor de wekelijkse weekendwens, dat dus eerst voordat ik wat vertel over Odetta, die ik live voor het eerst zag op een zwart/wit TV in Leeuwarden en toen ademloos heb zitten luisteren en kippenvel kreeg van die stem van haar, zonder muziek zong ze niet alleen met haar stem maar met haar hele lichaam en ziel, zelf was ik 26 maar ik ben het nooit meer vergeten. Velen zullen het niet mooi vinden, maar luister en doe de tweede keer je ogen dicht, je hoort de zweep slaan op de ruggen van de gevangenen en als iemand dat kan met haar stem is het voor mij een geweldige zangeres.

00 ANN

00 ANN 2

Met een onwillige hond is het slecht bloemen kweken! Buurvrouw Rietje heeft het haar niet kwalijk genomen.

Bron Wikipedia.

Odetta, ook Odetta Holmes, Odetta Felious en Odetta Gordon, (Birmingham (Alabama), 31 december 1930 -New York City, 2 december (2008) was een Afro-Amerikaanse actrice, gitariste, componiste en militant activiste voor de burgerrechten. Zij werd "de stem van de beweging voor de burgerrechten" genoemd. Haar repertoire bestaat grotendeels uit Amerikaanse folkmuziek, blues, jazz en negro spirituals. In de jaren 1950 en 1960 was zij een referentie voor de folkmuziek en beïnvloedde zij artiesten, zoals Bob Dylan, Joan Baez en Janis Joplin. Odetta is opgegroeid in Los Angeles en studeerde daar muziek aan het Los Angeles City College. In 1944-1948 was zij lid van het Hollywood Turnabout Puppet Theatre, samen met Elsa Lanchester. Vanaf 1950 hield zij zich bezig met folk en raakte stilaan bekend in de Verenigde Staten; in de Blue Angel Nightclub (New York City), de Hungry I (San Francisco) en de Tin Angel (San Francisco), waar zij in 1954 samen met Larry Mohr de plaat Odetta and Larry opnam bij Fantasy Records. Nadien volgde een solo-carrière met Odetta Sings Ballads and Blues (1956) en At the Gate of Horn (1957). Odetta Sings Folk Songs was in 1963 een van de meest verkochte folkplaten.

00 Odetta

Odetta toen ze jong was en “Water Boy” zong zoals niemand dat haar heeft na kunnen doen. Foto van Internet.

Zoals Miriam Makeba – 9 november overleden – dé stem was van de anti-apartheidsbeweging in Zuid-Afrika, zo was Odetta in de VS hét stemgeluid van de Burgerrechtenbeweging. Voluit heette ze Odetta Holmes Felious – het eerste naar haar echte vader, die overleed toen ze zes was; Felious naar de tweede man van haar moeder.Maar als artiest gebruikte ze alleen haar voornaam. In 1963 was ze erbij tijdens de mars naar Washington van Martin Luther King. Ze zong ’O freedom’. Ze was er opnieuw bij toen King in 1965 demonstreerde voor stemrecht voor zwarten. Odetta liep toen alweer jaren mee. Ze was op de laatste dag van 1930 in het racistische diepe zuiden van de VS geboren, verhuisde naar Californië, merkte daar dat Los Angeles toch ook niet geheel vrij van racisme was – ze mocht als zwart kind niet naar de school vlakbij, maar moest met de bus naar een school verderop – en ontdekte daar op haar tiende dat ze kon zingen.

00 Odetta 2

Odetta jong en een heel mooie foto van haar, gevonden op internet.

Ze kreeg een degelijke klassieke muziekopleiding, maar pas toen ze de folkmuziek ontdekte, kwam ze muzikaal gezien thuis. Eindelijk een muzieksoort waarin ingewikkelde dingen simpel worden gezegd, vond ze. Dat beschouwde ze als de hoogste vorm van kunst.Ze maakte in 1956 een eerste plaat: ’Odetta sings ballads and blues’. De jonge Bob Dylan (1941) hoorde die en werd geïnspireerd door het vitale, persoonlijke van haar muziek en studeerde haar nummers in. De muziekcriticus van de New York Times noemde haar in 1960 „de meest glorieuze nieuwe stem in de Amerikaanse folkmuziek”. Het was een grote stem: ze kon van (voor een vrouw) heel laag tot heel hoog komen. Harry Belafonte droeg veel bij aan haar roem: hij had haar te gast in zijn tv-show en zong samen met haar ’There’s a hole in my bucket’, dat een hit werd. (Noot: tijdens deze tv-show zong Odetta “Water Boy”).

00 Odetta oud 2 00 Odetta 3

Odetta op latere leeftijd, haar stem werd al minder maar ze zong door, een bijzonder vrouw! (Foto’s v. Internet).

Ze begeleidde zichzelf op gitaar (die ze ’Baby’ noemde), droeg het haar kort en had een uitstraling van grote waardigheid. Daarmee vormde ze een rolmodel voor latere vrouwelijke folkartiesten, zoals Joan Baez, Tracy Chapman en Joan Armatrading. Maar waar die ook veel eigen songs zingen, dook Odetta de archieven in om oude muziek van de vergetelheid te redden. De liedjes die gevangenen zongen, en negerslaven – op school had Odetta geleerd dat ze zongen ’omdat ze zo gelukkig waren’. De woede die uit de teksten spreekt was ook nu actueel, vond ze. Bovendien vond ze dat zwarten hun historische erfenis moesten kennen.Ze is altijd blijven optreden, ook toen ze ouder werd. In 1999 kreeg ze uit handen van president Clinton de ’National Medal of Arts’.Ze had graag gezongen bij de inauguratie van Barack Obama tot president van de Verenigde Staten, op 20 januari, en verheugde zich er al op. Maar ze kreeg nier- en hartproblemen. Op 2 december overleed ze in New York, 77 jaar oud.

Posted 19 juni 2009 by Ann McDunn in Muziek

Joan Baez en Melanie Safka   10 comments

Met veel dank aan Ilona die beide zangeressen op haar space uitvoerig heeft besproken, is er bij mij toch de behoefte om nog wat muziek van deze beide sterren van vroeger en voor velen van nu nog steeds, hier te plaatsen zelf blijf ik van hun songs houden en ik zet ze dan hier ook voor mezelf neer, misschien herkennen velen de muziek van die mooie jaren.
 
De onvergetelijke Joan Baez (hier moet ik toch nog even een kanttekening bijzetten, alleen de eerste song is van Joan Baez, de tweede is van Joni Mitchell, geboren op 7 november 1943, ze schildert ook en is gestopt met zingen, alhoewel ze een come-back heeft gemaakt zullen velen haar niet kennen. Haar teksten gingen over haar eigen emotionele ervaringen of zijn maatschappijkritisch. Het derde nummer op het clipje is van Sandy Denny, geboren te Wimbledon (Londen) op 6 juni 1947 en aldaar overleden op 21 april 1978 na een tragische val van een trap. Na een periode van Amerikaanse folkmusic is ze de richting in gegaan naar het Brits/Keltisch klinkende geluid, Sandy Denny heeft als zovele tijdgenoten een tragisch leven geleefd).
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=346108    http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=69406
 
En Melanie Safka
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=54659
 
 

Posted 24 augustus 2008 by Ann McDunn in Muziek

ENYA   17 comments

 

Enya, geboren als Eithne Patricia Ní Bhraonáin (fonetische uitspraak: Enya Brennan) (Gaoth Dobhair (Tír Chonail), 17 mei 1961) is een Ierse zangeres.

 Enya stelt eigenlijk 3 personen voor: Eithne zelf, Roma Ryan die de teksten schrijft en Nicky Ryan die de albums produceert. 

Enya  enya

Enya werd lid van de groep Clannad in 1980, andere leden waren onder andere haar zus Máire Brennan, tegenwoordig Moya Brennan, en broers Pól Brennan en Ciarán Brennan. Ze verliet de band kort voordat Clannad faam verwierf met Theme from Harry’s Game in 1982. Clannad’s producer Nicky Ryan volgde Enya, en na haar vertrek richtte ze haar eigen opnamestudio op, genaamd Aigle, wat Frans is voor adelaar. Nadat ze Clannad verlaten had, nam Enya in 1984 twee instrumentale nummers op, An Ghaoth Ón Ghrian (The Solar Wind) en Miss Clare Remembers. Ze schreef ook de muziek voor de soundtrack van de film The Frog Prince. In 1986 schreef ze de muziek voor het BBC programma The Celts; de muziek de ze gemaakt had bracht ze ook uit als eerste solo album; Enya, maar dit was geen groot succes.

Enya, haar kasteel in Ierland  Enya's Ierland

Orinoco Flow, Shepherd Moons & The Celts

In 1988 brengt Enya haar tweede album uit, genaamd Watermark. Dit album, en vooral de single Orinoco Flow (ook wel abusievelijk "Sail Away" genoemd) betekende haar grote doorbraak. Ze werd meteen internationaal bekend, en Watermark verkocht 8 miljoen kopieën. In 1991 brengt ze Shepherd Moons uit, ook een groot succes. Dit album verkocht 10 miljoen kopieën en leverde haar haar eerste Grammy Award op. Een jaar later, in 1992, komt The Celts op de markt. Dit album is de bewerkte versie van haar eerste album Enya, maar toch gaat The Celts bijna 8 miljoen keer over de toonbank.

Memory of Trees & Paint The Sky With Stars

In 1995 komt The Memory of Trees uit. Ook dit album levert haar een Grammy Award op. Twee jaar later, in 1997, brengt ze Paint the Sky With Stars: The Best of Enya uit. Hierop staan 2 nieuwe nummers: Only If… en Paint The Sky With Stars.

A Day Without Rain & The Lord of the Rings

5 jaar na haar laatste album (Shepherd Moons) brengt Enya eindelijk een nieuwe CD uit, genaamd A Day Without Rain. Dit is Enya’s meest succesvolle album ooit. Het leverde haar ook opnieuw een Grammy op. Ook schreef ze in 2002 2 nummers voor The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring: Aníron en May It Be. May It Be leverde haar zelfs een Oscar nominatie op.
In 2002 wordt Only Time – The Collection uitgebracht. Een set van 4 discs, met 50 nummers, 1 video, screensaver voor de computer en een slideshow met foto’s. Deze uitgave was gelimiteerd, er werden 200.000 exemplaren uitgebracht.Haar vijfde album droeg de naam "Antonie". Haar zesde en laatste album droeg zij op aan drs. Jasper.

 http://i208.photobucket.com/player.swf?file=http://vid208.photobucket.com/albums/bb309/supper_val_2007/enya___only_time.flv&sr=1

In 2005 bracht Enya Amarantine uit. De 12 nieuwe liedjes, waaronder 3 in Loxian, leverden haar opnieuw een Grammy Award op in 2007. In 2006 verschenen 2 speciale versies van Amarantine; een speciale Kerst editie en een verzamel editie met het boek van Roma.

Enya zingt in verschillende talen; tot op heden heeft ze al 10 verschillende talen gebruikt: Engels, Iers-Gaelisch, Frans, Japans, Latijn, Spaans, Welsh, Sindarin, Quenya en Loxian. De meeste nummers zijn in Engels of Iers-Gaelisch. Hoewel ze een Grammy heeft gewonnen voor haar album in de categorie New Age, verwijst ze zelf niet met deze term naar haar muziek. Als men vraagt onder welke categorie ze zichzelf zou indelen, antwoordt ze gewoon: Enya. Wereldwijd heeft Enya meer dan vijftig miljoen platen verkocht.

Bron Wikipedia.

 

 

Posted 9 juli 2008 by Ann McDunn in Muziek

Friesland   10 comments

 
Friesland is mooi! De Friese taal, mits goed gesproken is mooi! Heel vaak wordt er erg lacherig gedaan over Friesland, zelf Noord-Hollandse van geboorte ben ik in Friesland gekomen als meisje van 14 jaar en mijn help wat is dat wennen aan de Friese taal, maar nu zou ik nergens anders meer willen wonen. Friesland daar kan je nog frisse lucht inademen, je kunt er zeilen op de Friese meren, einden wandelen en fietsen zonder veel mensen te zien, de Berenburg is menig niet Fries bekend, minder bekend maar wel lekker zijn de kleine Friese koekjes die Fryske dûmpkes heten, dus voor alle Friezen waar ter wereld dan ook wat echte Friese muziek, wêrom? gewoan dêrom! En héél misschien om een beetje terug te plagen! Knipoogje
 
  
 
  
 
Allegeare op e ien of oare manier in hiel noflike Himelfeartsdei
oftewel
Allemaal op de een of andere manier een heel prettige Hemelvaartsdag.

Posted 1 mei 2008 by Ann McDunn in Muziek