Archive for the ‘Muziek’ Category

Keltisch feest in Kollumerzwaag, deel II   36 comments

Frjemd Folk

Foto van internet, allemaal tegelijk kon ik ze niet op de foto krijgen, en de band vind het vast niet erg, hopelijk de fotograaf
ook niet.

Het Keltische feest stond in het teken van het 10-jarig bestaan van de band Frjemd Folk, bestaande uit een zanggroep van
dertien mannen en één vrouw. Frjemd Folk is Fries voor vreemd volk, de achterliggende gedachte is mij niet bekend, het
kan zijn dat de zanggroep daar de Kelten mee bedoelen, want zelf kwamen ze heel normaal over, en zingen kunnen ze. De
groep is in 2007 ontstaan en samen met de muzikale begeleiding is het heerlijk om naar te luisteren en te kijken. Ze hebben
een veelzijdig repertoire en regelmatig wordt dit uitgebreid en aangepast. De groep heeft in Dublin opgetreden en diverse
keren in pubs in de Ierse steden Westport en Clifden.

Luister maar even mee door op  *KLIK* te drukken

*KLIK*

Daar moet je zijn

De enige vrouw van Frjemd Folk wijst de weg wel even.

Weer niet onder de kilt gekeken

Even poseren wilde een lid van Frjemd Folk wel, en ik heb weer niet onder de kilt gekeken.

Wel wat warm gekleed voor een ehhh Schot

Na het optreden toch maar snel om een hapje en wat drinken.

Daarna was het het de beurt aan de Nederlands/Friese band Kapriol, die een paar heel oude Friese liederen ten gehore brachten.
Ze gebruiken de niet alledaagse instrumenten, schalmeien, draailier en Scandinavische seljefluiten.

Kapriol, bandleden

Een deel van de band, middeleeuwse liederen konden mij niet zo boeien, dus maar eens een rondje gaan lopen.

Geert en Richard.

De twee heren vermaakten zich prima, dus kon ik rustig even verder gaan kijken. Aan de kinderen was ook gedacht ze konden
leren pottenbakken, en dat is echt niet zo makkelijk.

Een asbak maken voor vaderdag

Vader zal wel heel erg blij zijn geweest met.. wat het dan ook werd. Gelukkig klei genoeg, want dit jongetje gebruikte nogal wat.
Natuurlijk was er ook nog wel Frjemd Folk op het veld, nog nooit een Kelt gezien die een cowboyhoed droeg Knipogende emoticon

Schot met cowboyhoed, frjemd folk

Zijn vrouw of gezelschap hield het bij gewone kleren en gelukkig was de heupflacon aanwezig voor een neutje.

Rietvlechters hebben geen tijd om te kijken

Wat er ook te zien was, het zou de rietvlechter een zorg zijn, de eendenkorven moesten af.

De doedelzakspeler was het even kwijt

De doedelzakspeler was even de draad kwijt, maar vond die later gelukkig terug.

Doedelzakspeler

Altijd leuk om te horen. Toen kwam er nog een showtje met een Fries paard en amazone, dus terug tussen de strobalen.

Fries paard met amazone, showtje

Een prachtig Fries paard en de dame deed mij denken aan de Keltische koningin Boudica.

Fries paard, scherpe bocht

Een scherpe bocht maken viel nog niet mee.

Fries paard met amazone, dichtbij

Voor een betere foto stond ik te dicht bij, maar het grootste deel is er Knipogende emoticon

Werken met wol

Nog even gekeken bij een dame die wol aan het verwerken was, en tsja toen was het toch echt tijd om te vertrekken, al met al
was het een heerlijke middag. De volgende keer ga ik toch echt weer een blogje maken over de Kelten, sinds de 60’er jaren is
de Keltische cultuur, geschiedenis en muziek weer helemaal in gekomen, en dat juich ik van harte toe.

Advertenties

Keltisch feest in Kollumerzwaag, deel I   25 comments

Folder

Bij de bibliotheek zag ik deze folder, en dol als ik ben op alles wat met de Kelten te maken heeft, leek het mij erg leuk om daar
naar toe te gaan. Kollumerzwaag (in het Fries Kollumersweach of “De Sweach” is een dorp in de gemeente Kollumerland met
ongeveer 3.000 inwoners, daar wordt het Woudfries gesproken, wat toch wel anders klinkt als het gewone Fries. Sweach kwam
in 1435 voor het eerst voor in een officiële akte. Het is niet ver bij Buitenpost vandaan, maar de Boskreed, waar het festival zou
worden gehouden, ligt buiten het dorp en zonder tomtom nog een hele toer om het te vinden. Geen nood, zoon ingelicht en die
zou zien of hij het kon redden om mij daar heen te brengen, hoera! Mij werd verteld, dat zoon en hulp in drukke tijden Richard,
mij op het veld zouden afzetten en de beide heren zouden dan hun drukke werkzaamheden gaan verrichten en mij na ongeveer
twee uur ophalen, prima geregeld dus, werk gaat voor plezier, en ik vermaak me wel met m’n trouwe camera.

G. en R. aan de Guinness

En kijk, zoals het meestal doet, het komt anders uit dan men vermoedt. Uiteraard stond er een biertent, en tsja het bekende en
beroemde Ierse bier “Guinness” kan je niet overslaan met warm weer. De heren nipten met veel plezier aan hun kostelijke
bier, Guinness lijkt zwart, maar is ruby red. Het logo van Guinness is het nationale symbool van Ierland, de Keltische Harp, het
is nog een hele toer geweest om dit logo te mogen gebruiken en er zijn heel wat besprekingen geweest met de Ierse regering,
De Keltische harp staat dan ook gespiegeld op het logo. Inmiddels was het tijd voor de band “The Doggy Few” om te gaan spelen,
en even voor de goede orde, mijn gezelschap is niet meer weggegaan, het werk moest maar even wachten.

The Doggy Few on stage

The Doggy Few op het podium.

De band is ontstaan in Groningen, allen vrienden en vriendinnen van de Ierse muziek, Peter Kelly, die afkomstig is uit Dublin heeft
of had daar een traditional Irish Music Bar, en daar zijn alle leden groot geworden. Het is een echte Ierse feestband, er wordt gespeeld
op gitaar, accordeon, fluit en viool, en ook wordt er gezongen. Ze spelen en zingen liederen over drank, werk, vrouwen, ontrouwe
mannen en oorlog, maar ook ballades en opzwepende dansmuziek, de jigs en reels. Deels zelf geschreven, maar ook de traditonele
muziek die we kennen van o.a. The Dubliners, Clancys en Planxty, kortom heerlijke muziek.

Fluitiste v, The Doggy Few

Ierse muziek op de fluit.

The Doggy Few, Ierse muziek

De drie dames van The Doggy Few

The Doggy Few

Alle leden van The Doggy Few.

Na een korte tijd te hebben genoten van de muziek, traden de meisjes van de Ierse dansschool “Keltisch Dansje” aan, en onder
begeleiding van de muziek dansten de dames dat het vuur er af spatte.

Eerst klappen dan dansen

Eerst meeklappen op de muziek.

Ierse dansschool Keltisch Dansje

En daar gaan we.

Ierse dansschool Keltisch Dansje 2

Ierse dansschool Keltisch Dansje 4

Muziek en dans 2

Muziek en dans.

De toeschouwers werden uitgenodigd om een lesje te krijgen in het dansen van een Céili (groepsdans), er waren flink wat dames
die mee wilde doen, maar de heren waren niet zo danslustig, zoon raapte zijn moed bijeen en voegde zich bij het gezelschap, hij
mocht meteen een partner uitzoeken en dat vindt Geert geen straf.

Danslesje, zoek een partner

De dansles kan beginnen, Richard en ik waagde ons er niet aan Knipogende emoticon

Danslesje, Geert danst

Makkelijk was het niet, er werden verschillende figuren met meerdere partners gedanst.

Danslesje, twee partners

Soms ben je wel eens een partner kwijt, maar dat vond niemand erg. De les duurde behoorlijk lang en Geert droop van het zweet
toen hij eindelijk weer op een strobaal kon gaan zitten om uit te puffen. Na dit vrolijke gebeuren ben ik het veld opgegaan, er was
nog veel meer te zien.

Effe appen

Het gewone leven ging ook door, dus effe appen.

Boogschietles

Les in boogschieten, er werd gretig gebruik van gemaakt.

Boogschieten

Aangezien ik wat te dicht bij de gevaarlijke boogschieters stond werd ik verzocht mij uit het schootsveld te verwijderen,
natuurlijk was ik (even) gehoorzaam, en dus maar achter de schietlustigen gaan staan.

IJskoud de lekkerste

En zowaar ik zag Petrus, het was erg rustig bij de hemelpoort en dan is er even pauze, zelfs voor een heilige.

WORDT VERVOLGD.

STRAATMUZIKANTEN, IK WIL ZE NIET KWIJT!   48 comments

De laatste tijd gaan er al meer stemmen op om de straatmuzikanten te verbieden, in Den Haag was het de VVD die het daar mee eens was en nu begint in Groningen D66 zich ermee te bemoeien, hebben ze niets belangrijkers te doen dan iets wat een stuk van onze cultuur is te willen verbieden? Er zijn veel mensen die klagen over het toenemende aantal (meest buitenlandse) mensen die met een accordeon of een ander instrument niet verder komen dan de hele dag één deuntje te spelen, maar dat is altijd nog beter dan dat deze mensen in winkels gaan stelen of andere narigheid gaan veroorzaken. Zijn de Nederlanders nu zo ontzettend intolerant geworden dat de politiek er zich al mee gaat bemoeien door het oeverloos gezanik, is er niet genoeg ander leed waar mensen over mogen klagen of mopperen? Vooral in de grote steden willen ze nu dat de straatmuzikanten een auditie doen, dit is echt te gek voor woorden want er zijn legio straatmuzikanten die al jaren hun muziek ten beste geven en dat tot algeheel genoegen van velen.

Straatmuzikanten van vroeger

Foto van vroeger toen een straatmuzikant nog bijzonder werd gewaardeerd! (Foto van internet).

Over het algemeen zijn de nieuwe straatmuzikanten Roemenen die proberen er wat geld mee te verdienen, deze mensen vallen niemand lastig en groeten altijd beleefd, als je ze wat geeft bedanken ze daar netjes voor en wie er een hekel aan heeft die loopt gewoon door. Zelf heb ik er respect voor dat deze mensen zelfs bij slecht weer de hele dag zitten of staan te spelen voor wat kleingeld, want zoveel geld zie ik niet hun bakjes. Overigens gaan nu de bekende straatmuzikanten hieronder lijden en dat vind ik echt heel erg naar en ontoelaatbaar. Als ik door een stad loop en hier en daar zijn straatmuzikanten en orgeldraaiers bezig om wat geld te verdienen maakt dat die stad een stuk levendiger en vaak blijf ik dan ook staan om te luisteren en zelfs om mee te zingen. Huidskleur maakt bij muziek niets uit, of het nu de Peruanen uit de Andes, een Afrikaans bandje, iemand uit Engeland of uit andere landen hier zingen en spelen of dat het gewoon een Nederlander is die al jaren niet anders gewend is. Waar maken zoveel mensen zich zo druk over, het maakt een stad gezellig en er zijn nog altijd heel veel mensen die het wel waarderen zeker gezien het grote aantal dat wèl staat te luisteren en soms nog vrij lang ook.

Groningen, 15-05-2010, het leven van een muzikant

Deze foto heb ik gemaakt van een straatmuzikant die het zo te zien wel héél erg moeilijk heeft, oké goed spelen deed hij niet maar hoe kan je nu zoiets verbieden!

Waarom eindelijk niet eens de junks en alcoholisten aanpakken die tijdens een wandeling door een stad met grote getale wèl echt lastig zijn met het vragen om geld, ook deze mensen hebben een uitkering en als ze dat geld liever uitgeven aan drugs en alcohol is dat hun zaak, maar vervelend zijn ze wel en soms ook nog opdringerig en onbeschoft.

vvd_geen-straatmuziek-in-den-haag

Deze foto is van internet en gemaakt in Den Haag, de foto stond bij een artikeltje over de VVD die de straatmuzikanten wil verbieden, hoe deze man de bekeuring moet betalen stond er niet bij maar hij moet heel lang spelen voor niets!

Moti Rymarczuk is al meer dan 30 jaar straatmuzikant en komt oorspronkelijk uit Israël, de Groningers vinden het geweldig als hij zingt en samen met zijn maat aan het spelen is, onderstaande foto heb ik gemaakt in de Herestraat en ik heb niemand horen klagen, er werd enthousiast geapplaudiseerd na ieder nummer, dat er niet veel mensen op de foto staan komt omdat ik natuurlijk met het camera’tje voor het publiek stond Knipogende emoticon

Groningen, 12 maart 2011, straatmuzikanten

Moti en maat, Herestraat, Groningen.

Onderstaand bericht las ik vandaag en Moti heeft gelijk, waarom auditie doen als je al zo lang straatmuzikant bent, zoveel mensen een plezier hebt gedaan en nog doe met je spelen en zingen en niemand kwaad doet? Er gebeuren zo ontzettend veel vreselijke dingen, oorlogen, moord en doodslag en onmensen die tientallen mensen doden om de maatschappij te verbeteren, daar moet over geklaagd worden en niet over de straatmuzikanten want die zijn er om ons te vermaken en alles even te laten vergeten, hoe anderen er ook over mogen denken voor mij is het AFBLIJVEN VAN DE STRAATMUZIKANTEN!

Straatmuzikant Moti wil geen auditie doen clip_image002
Geplaatst: dinsdag 26 juli 2011 09:08
clip_image004
GRONINGEN – Moti, de bekendste straatmuzikant van Groningen, ziet niets in audities om de kwaliteit van straatmuziek te verbeteren.
D66 in de gemeenteraad van Groningen zegt dat veel mensen zich ergeren aan de eentonige straatmuziek en de partij pleit voor audities. Moti zegt dat kwaliteit geld kost en volgens hem moet de gemeente eerst maar eens met geld over de brug komen. Hij vraagt zich ook af wie de muzikanten moet beoordelen. Zelf zou hij wel in de jury willen zitten.
Moti verblijft momenteel in Noorwegen. Hij laat weten zeer onder de indruk te zijn van de schokkende gebeurtenissen daar. De straatmuzikant heeft zijn repertoire aangepast.

Bron: RTVNoord.

Groningen, 12 maart 2011, straatmuziekant, een mooie kop

Bedankt Moti dat je je repertoire hebt aangepast in het land waar nu zoveel verdriet, pijn en ellende is, ik hoop dat je de mensen daar even op andere gedachten kan brengen met je mooie liedjes!

Groningen, 12 maart 2011, straatmuzikant, vol overgave

Ook nog bedankt dat jij speciaal voor Mandy m’n hondje dat jij lief vond een mooi lied hebt gezongen!

Posted 26 juli 2011 by Ann McDunn in Muziek

ROBERT LONG.   21 comments

Robert Long was het pseudoniem van Jan Gerrit Bob Arend (Bob) Leverman (Utrecht, 22 oktober 1943 – Antwerpen, 13 december 2006). Robert Long was schrijver, componist, cabertier, televisiepresentator maar vooral zanger. Je vond/vindt zijn nummers geweldig of je haat ze (tenminste zijn keiharde teksten) en ik behoor tot de eerste categorie. Nog steeds luister ik naar zijn mooie teksten en zijn stem,  ik ben het nog steeds met hem eens of ik word ontroerd door veel van zijn lyrics, zoals o.a. Moederziel alleen, Homo Sapiens, Heeft een kind een toekomst, Jij en ik, Allemaal angst, Moeders (voor de dwaze moeders van Argentinië) en veel andere songs. Overdonderd door al het nieuws waarvan het laatste het verschrikkelijke bloedbad in Noorwegen is, de vreselijke hongersnood in de Hoorn van Afrika en overal de berichten over moord en zelfmoord luister ik naar Robert Long en denk daarbij hoe weinig er in de jaren is veranderd. Voor mij was Robert een bijzonder mens die teksten heeft achtergelaten waarin voor iedereen wel wat herkenbaars zit.

Robert_Long

De jeugdjaren van Robert Long waren erg moeilijk voor hem en zijn gescheiden moeder, hij werd geboren in Utrecht maar is opgegroeid in Ederveen en zowel hij als zijn moeder kwamen regelmatig in aanvaring met de veelal orthodox-protestante dorpsbewoners, vooral toen bekend werd dat Robert homoseksueel was, door deze weerstand die zijn levensstijl bij de dorpsgenoten opriep kwam hij mede tot zijn artistieke verzet, in 1996 verwoordde hij deze periode in het lied perebloesem waarin hij in de laatste strofe al zegt “Maar ik weet wel, als God bestaat, dan is hij niet gereformeerd”.

Na een korte tijd te hebben gewerkt als etaleur bij de HEMA ging Robert optreden als artiest, onder de naam Bob Revvel richtte hij in 1963 de band The Yelping Jackals op en in 1967 stapte hij over naar naar de band Gloria, later Unit Gloria. In die tijd was zijn grootste hit The Last Seven Days, een nummer dat ik hieronder plaats omdat er zoveel waarheid in schuilt al was Robert Long in die tijd nog gematigd wat teksten betreft.

In het begin zong Robert in het Engels maar al snel veranderde dat in zelfgeschreven Nederlandstalige nummers. Vanaf 1971 zong hij solo onder zijn artiestennaam Robert Long (een naam die hij geschikt vond vanwege zijn lengte van 1.92) Vanaf 1971 werden zijn teksten ook meer maatschappijkritisch en werden hierin de Amerikaanse politiek en de Nederlandse maatschappij behandeld (maar wel met de nodige ironie). Na een moeizame start van zijn solocarrière steeg hij in korte tijd naar de hoogste regionen van de albumhitparades toen zijn eerste LP met Nederlandse teksten op de markt kwam (Vroeger of Later – 1974) hiervan werden meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en de LP behoorde 118 weken bij de beste verkochte albums, waarvan drie keer op de eerste plaats. Van zijn tweede album Levenslang werden er ook honderdduizenden verkocht, in 1977 kreeg hij de eerste van zes Edisons.

Hondsdraf - Glechoma hederacea - bij oude boomstronk

Voor Robert Long gewoon wat hondsdraf, klein maar o zo mooi omdat je vóór het milieu en tegen het kapitaal was.

Robert verwoordde het onbehagen in zijn teksten dat vooral onder grote groepen jongeren leefde maar zijn felste teksten waren gericht tegen de kerk, de paus en het christendom, wat mensen doen uit naam van jezus of god is heel duidelijk weergegeven o.a. in het bekende Jezus Redt. Provoceren deed hij zeker en in de jaren tachtig heeft hij samen met Leen Jongewaard een serie van drie theaterprogramma’s gemaakt: Duidelijk zo!? (1980), Tot hiertoe (heeft de Heere ons geholpen) (1982) en En het bleef nog lang onrustig in de stad (1983). Robert en Leen schapte behoorlijk hard aan tegen de heilige huisjes en trokken ten strijde tegen burgerlijkheid en calvinisme. Er kwamen woedende reacties vooral uit de hoek van orthodoxe protestanten zoals de SGP, de EO en achterban en vanuit katholieke kringen, wat het duo alleen maar stimuleerde zodat ook het evangelisten echtpaar Lucas en Jenny Goeree de volle laag kregen. Na de derde voorstelling met Leen Jongewaard wilde Robert Long weer soloprojecten gaan maken en kwam er een eind aan de samenwerking, wat voor Leen Jongewaard een behoorlijke klap was. In 1984 kreeg Robert een Gouden Harp.

robbert Long een v.d. laatste foto's

Robert Long is op 13 december 2006 om 23.00 overleden aan kanker in het ziekenhuis in Antwerpen en op 23 december 2006 begraven op de Haagse begraafplaats Sint Petrus Banden, op het grafmonument staat een beeld van de Vlaamse kunstenaar George Minne (1866 – 1941) een “geknielde jongeling”, waarvan het oorspronkelijke ontwerp gebruikt is voor een fontein in Gent. Ondanks al zijn felheid is het toch ook ironisch dat hij is begraven op een Rooms Katholieke begraafplaats, het waarom is misschien alleen bekend bij zijn vroegere vriend en manager Kristof Rutsaert waar Robert in 2005 mee is getrouwd. Op het monument staat ook een zin te lezen die Robert Long zelf heeft uitgekozen in zijn lied Grafschrift “Iemand, in elk geval één, heeft er van hem gehouden”, wie dat is geweest weet eigenlijk niemand want Kristof Rutsaert was toen Robert dit schreef nog niet in zijn leven, misschien heeft Robert Long daar zijn moeder wel mee bedoeld maar dat is koffiedik kijken.

Robert_Long graf

Take it or leave it, all we are is dust in the wind!

Posted 23 juli 2011 by Ann McDunn in Bijzondere mensen, Muziek

Tagged with ,

Muziek verbroedert!   25 comments

Vriendin Ilona had gister een weblog geplaatst op haar space die ik al een aantal malen heb bekeken, de eerste keer dat ik het zag rolde er spontaan een paar tranen over mijn wangen. Ben ik zo sentimenteel, of had ik een slechte dag, helemaal niet maar ik ben er van overtuigd dat iedereen die operamuziek kan beleven in een supermercado in Spanje of populaire muziek en dans kan zien op stations in Nederland een goede dag zullen hebben. Plotseling zijn alle mensen even één en heeft niemand het druk, druk, druk! Zo makkelijk kan het zijn om een lach op ieders gezicht te toveren, ik hoop van harte dat dit een hype wordt en dat iedereen hier in Nederland het een keer kan beleven in iedere stad en elk dorp. Als verbazing, vreugde en ontroering de mensen aanraakt door muziek dan is dat dus wat de mensen verbroedert! Bedankt Ilona dit is een levensles, muziek kan heel veel doen met mensen en het is beter dan mopperen, voor liefhebbers luidsprekers op luid en genieten.
 
 http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7726069&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

Opera en el Mercado from esoqueseconocecomolaopera on Vimeo.

Dit deed het met het winkelend publiek in Valencia, heerlijk om te zien! (Foto van internet)

Posted 16 december 2009 by Ann McDunn in Muziek

ODETTA een vrouw die een stem van goud had!   31 comments

Het is alweer vrijdagavond en dus tijd voor de wekelijkse weekendwens, dat dus eerst voordat ik wat vertel over Odetta, die ik live voor het eerst zag op een zwart/wit TV in Leeuwarden en toen ademloos heb zitten luisteren en kippenvel kreeg van die stem van haar, zonder muziek zong ze niet alleen met haar stem maar met haar hele lichaam en ziel, zelf was ik 26 maar ik ben het nooit meer vergeten. Velen zullen het niet mooi vinden, maar luister en doe de tweede keer je ogen dicht, je hoort de zweep slaan op de ruggen van de gevangenen en als iemand dat kan met haar stem is het voor mij een geweldige zangeres.

00 ANN

00 ANN 2

Met een onwillige hond is het slecht bloemen kweken! Buurvrouw Rietje heeft het haar niet kwalijk genomen.

Bron Wikipedia.

Odetta, ook Odetta Holmes, Odetta Felious en Odetta Gordon, (Birmingham (Alabama), 31 december 1930 -New York City, 2 december (2008) was een Afro-Amerikaanse actrice, gitariste, componiste en militant activiste voor de burgerrechten. Zij werd "de stem van de beweging voor de burgerrechten" genoemd. Haar repertoire bestaat grotendeels uit Amerikaanse folkmuziek, blues, jazz en negro spirituals. In de jaren 1950 en 1960 was zij een referentie voor de folkmuziek en beïnvloedde zij artiesten, zoals Bob Dylan, Joan Baez en Janis Joplin. Odetta is opgegroeid in Los Angeles en studeerde daar muziek aan het Los Angeles City College. In 1944-1948 was zij lid van het Hollywood Turnabout Puppet Theatre, samen met Elsa Lanchester. Vanaf 1950 hield zij zich bezig met folk en raakte stilaan bekend in de Verenigde Staten; in de Blue Angel Nightclub (New York City), de Hungry I (San Francisco) en de Tin Angel (San Francisco), waar zij in 1954 samen met Larry Mohr de plaat Odetta and Larry opnam bij Fantasy Records. Nadien volgde een solo-carrière met Odetta Sings Ballads and Blues (1956) en At the Gate of Horn (1957). Odetta Sings Folk Songs was in 1963 een van de meest verkochte folkplaten.

00 Odetta

Odetta toen ze jong was en “Water Boy” zong zoals niemand dat haar heeft na kunnen doen. Foto van Internet.

Zoals Miriam Makeba – 9 november overleden – dé stem was van de anti-apartheidsbeweging in Zuid-Afrika, zo was Odetta in de VS hét stemgeluid van de Burgerrechtenbeweging. Voluit heette ze Odetta Holmes Felious – het eerste naar haar echte vader, die overleed toen ze zes was; Felious naar de tweede man van haar moeder.Maar als artiest gebruikte ze alleen haar voornaam. In 1963 was ze erbij tijdens de mars naar Washington van Martin Luther King. Ze zong ’O freedom’. Ze was er opnieuw bij toen King in 1965 demonstreerde voor stemrecht voor zwarten. Odetta liep toen alweer jaren mee. Ze was op de laatste dag van 1930 in het racistische diepe zuiden van de VS geboren, verhuisde naar Californië, merkte daar dat Los Angeles toch ook niet geheel vrij van racisme was – ze mocht als zwart kind niet naar de school vlakbij, maar moest met de bus naar een school verderop – en ontdekte daar op haar tiende dat ze kon zingen.

00 Odetta 2

Odetta jong en een heel mooie foto van haar, gevonden op internet.

Ze kreeg een degelijke klassieke muziekopleiding, maar pas toen ze de folkmuziek ontdekte, kwam ze muzikaal gezien thuis. Eindelijk een muzieksoort waarin ingewikkelde dingen simpel worden gezegd, vond ze. Dat beschouwde ze als de hoogste vorm van kunst.Ze maakte in 1956 een eerste plaat: ’Odetta sings ballads and blues’. De jonge Bob Dylan (1941) hoorde die en werd geïnspireerd door het vitale, persoonlijke van haar muziek en studeerde haar nummers in. De muziekcriticus van de New York Times noemde haar in 1960 „de meest glorieuze nieuwe stem in de Amerikaanse folkmuziek”. Het was een grote stem: ze kon van (voor een vrouw) heel laag tot heel hoog komen. Harry Belafonte droeg veel bij aan haar roem: hij had haar te gast in zijn tv-show en zong samen met haar ’There’s a hole in my bucket’, dat een hit werd. (Noot: tijdens deze tv-show zong Odetta “Water Boy”).

00 Odetta oud 2 00 Odetta 3

Odetta op latere leeftijd, haar stem werd al minder maar ze zong door, een bijzonder vrouw! (Foto’s v. Internet).

Ze begeleidde zichzelf op gitaar (die ze ’Baby’ noemde), droeg het haar kort en had een uitstraling van grote waardigheid. Daarmee vormde ze een rolmodel voor latere vrouwelijke folkartiesten, zoals Joan Baez, Tracy Chapman en Joan Armatrading. Maar waar die ook veel eigen songs zingen, dook Odetta de archieven in om oude muziek van de vergetelheid te redden. De liedjes die gevangenen zongen, en negerslaven – op school had Odetta geleerd dat ze zongen ’omdat ze zo gelukkig waren’. De woede die uit de teksten spreekt was ook nu actueel, vond ze. Bovendien vond ze dat zwarten hun historische erfenis moesten kennen.Ze is altijd blijven optreden, ook toen ze ouder werd. In 1999 kreeg ze uit handen van president Clinton de ’National Medal of Arts’.Ze had graag gezongen bij de inauguratie van Barack Obama tot president van de Verenigde Staten, op 20 januari, en verheugde zich er al op. Maar ze kreeg nier- en hartproblemen. Op 2 december overleed ze in New York, 77 jaar oud.

Posted 19 juni 2009 by Ann McDunn in Muziek

Joan Baez en Melanie Safka   10 comments

Met veel dank aan Ilona die beide zangeressen op haar space uitvoerig heeft besproken, is er bij mij toch de behoefte om nog wat muziek van deze beide sterren van vroeger en voor velen van nu nog steeds, hier te plaatsen zelf blijf ik van hun songs houden en ik zet ze dan hier ook voor mezelf neer, misschien herkennen velen de muziek van die mooie jaren.
 
De onvergetelijke Joan Baez (hier moet ik toch nog even een kanttekening bijzetten, alleen de eerste song is van Joan Baez, de tweede is van Joni Mitchell, geboren op 7 november 1943, ze schildert ook en is gestopt met zingen, alhoewel ze een come-back heeft gemaakt zullen velen haar niet kennen. Haar teksten gingen over haar eigen emotionele ervaringen of zijn maatschappijkritisch. Het derde nummer op het clipje is van Sandy Denny, geboren te Wimbledon (Londen) op 6 juni 1947 en aldaar overleden op 21 april 1978 na een tragische val van een trap. Na een periode van Amerikaanse folkmusic is ze de richting in gegaan naar het Brits/Keltisch klinkende geluid, Sandy Denny heeft als zovele tijdgenoten een tragisch leven geleefd).
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=346108    http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=69406
 
En Melanie Safka
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=54659
 
 

Posted 24 augustus 2008 by Ann McDunn in Muziek