Archive for the ‘Robert Long’ Tag

ROBERT LONG.   21 comments

Robert Long was het pseudoniem van Jan Gerrit Bob Arend (Bob) Leverman (Utrecht, 22 oktober 1943 – Antwerpen, 13 december 2006). Robert Long was schrijver, componist, cabertier, televisiepresentator maar vooral zanger. Je vond/vindt zijn nummers geweldig of je haat ze (tenminste zijn keiharde teksten) en ik behoor tot de eerste categorie. Nog steeds luister ik naar zijn mooie teksten en zijn stem,  ik ben het nog steeds met hem eens of ik word ontroerd door veel van zijn lyrics, zoals o.a. Moederziel alleen, Homo Sapiens, Heeft een kind een toekomst, Jij en ik, Allemaal angst, Moeders (voor de dwaze moeders van Argentinië) en veel andere songs. Overdonderd door al het nieuws waarvan het laatste het verschrikkelijke bloedbad in Noorwegen is, de vreselijke hongersnood in de Hoorn van Afrika en overal de berichten over moord en zelfmoord luister ik naar Robert Long en denk daarbij hoe weinig er in de jaren is veranderd. Voor mij was Robert een bijzonder mens die teksten heeft achtergelaten waarin voor iedereen wel wat herkenbaars zit.

Robert_Long

De jeugdjaren van Robert Long waren erg moeilijk voor hem en zijn gescheiden moeder, hij werd geboren in Utrecht maar is opgegroeid in Ederveen en zowel hij als zijn moeder kwamen regelmatig in aanvaring met de veelal orthodox-protestante dorpsbewoners, vooral toen bekend werd dat Robert homoseksueel was, door deze weerstand die zijn levensstijl bij de dorpsgenoten opriep kwam hij mede tot zijn artistieke verzet, in 1996 verwoordde hij deze periode in het lied perebloesem waarin hij in de laatste strofe al zegt “Maar ik weet wel, als God bestaat, dan is hij niet gereformeerd”.

Na een korte tijd te hebben gewerkt als etaleur bij de HEMA ging Robert optreden als artiest, onder de naam Bob Revvel richtte hij in 1963 de band The Yelping Jackals op en in 1967 stapte hij over naar naar de band Gloria, later Unit Gloria. In die tijd was zijn grootste hit The Last Seven Days, een nummer dat ik hieronder plaats omdat er zoveel waarheid in schuilt al was Robert Long in die tijd nog gematigd wat teksten betreft.

In het begin zong Robert in het Engels maar al snel veranderde dat in zelfgeschreven Nederlandstalige nummers. Vanaf 1971 zong hij solo onder zijn artiestennaam Robert Long (een naam die hij geschikt vond vanwege zijn lengte van 1.92) Vanaf 1971 werden zijn teksten ook meer maatschappijkritisch en werden hierin de Amerikaanse politiek en de Nederlandse maatschappij behandeld (maar wel met de nodige ironie). Na een moeizame start van zijn solocarrière steeg hij in korte tijd naar de hoogste regionen van de albumhitparades toen zijn eerste LP met Nederlandse teksten op de markt kwam (Vroeger of Later – 1974) hiervan werden meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en de LP behoorde 118 weken bij de beste verkochte albums, waarvan drie keer op de eerste plaats. Van zijn tweede album Levenslang werden er ook honderdduizenden verkocht, in 1977 kreeg hij de eerste van zes Edisons.

Hondsdraf - Glechoma hederacea - bij oude boomstronk

Voor Robert Long gewoon wat hondsdraf, klein maar o zo mooi omdat je vóór het milieu en tegen het kapitaal was.

Robert verwoordde het onbehagen in zijn teksten dat vooral onder grote groepen jongeren leefde maar zijn felste teksten waren gericht tegen de kerk, de paus en het christendom, wat mensen doen uit naam van jezus of god is heel duidelijk weergegeven o.a. in het bekende Jezus Redt. Provoceren deed hij zeker en in de jaren tachtig heeft hij samen met Leen Jongewaard een serie van drie theaterprogramma’s gemaakt: Duidelijk zo!? (1980), Tot hiertoe (heeft de Heere ons geholpen) (1982) en En het bleef nog lang onrustig in de stad (1983). Robert en Leen schapte behoorlijk hard aan tegen de heilige huisjes en trokken ten strijde tegen burgerlijkheid en calvinisme. Er kwamen woedende reacties vooral uit de hoek van orthodoxe protestanten zoals de SGP, de EO en achterban en vanuit katholieke kringen, wat het duo alleen maar stimuleerde zodat ook het evangelisten echtpaar Lucas en Jenny Goeree de volle laag kregen. Na de derde voorstelling met Leen Jongewaard wilde Robert Long weer soloprojecten gaan maken en kwam er een eind aan de samenwerking, wat voor Leen Jongewaard een behoorlijke klap was. In 1984 kreeg Robert een Gouden Harp.

robbert Long een v.d. laatste foto's

Robert Long is op 13 december 2006 om 23.00 overleden aan kanker in het ziekenhuis in Antwerpen en op 23 december 2006 begraven op de Haagse begraafplaats Sint Petrus Banden, op het grafmonument staat een beeld van de Vlaamse kunstenaar George Minne (1866 – 1941) een “geknielde jongeling”, waarvan het oorspronkelijke ontwerp gebruikt is voor een fontein in Gent. Ondanks al zijn felheid is het toch ook ironisch dat hij is begraven op een Rooms Katholieke begraafplaats, het waarom is misschien alleen bekend bij zijn vroegere vriend en manager Kristof Rutsaert waar Robert in 2005 mee is getrouwd. Op het monument staat ook een zin te lezen die Robert Long zelf heeft uitgekozen in zijn lied Grafschrift “Iemand, in elk geval één, heeft er van hem gehouden”, wie dat is geweest weet eigenlijk niemand want Kristof Rutsaert was toen Robert dit schreef nog niet in zijn leven, misschien heeft Robert Long daar zijn moeder wel mee bedoeld maar dat is koffiedik kijken.

Robert_Long graf

Take it or leave it, all we are is dust in the wind!

Geplaatst23 juli 2011 doorAnn McDunn inBijzondere mensen, Muziek

Getagged met ,