Archive for the ‘herfst’ Tag

De Yorkshire Terriër en nog steeds is de natuur mooi, 14 nov. 2012   18 comments

In de tweede helft van de 19e eeuw ontstond er in Leeds na rassen te kruisen de Yorkshire Terriër, in deze kleine honden zitten heel wat rassen en al is het niet voor 100% zeker te zeggen wordt er aangenomen dat het in de eerste plaats gaat om Waterside Terriër en de Black and Tan Terriër (dit zijn twee heel oude Engelse rassen) maar ook de Clydesdale Terriër (Paisley Terriër) kan één van de voorvaderen zijn geweest. Ook wordt er aangenomen dat er bij de Yorkshire Terriër gefokt is met de Sky Terriër, de Manchester Terriër, de Brokenhaired Schotch Terriër en de Dandie Dinmont Terriër. De Schotse wevers waren in ieder geval dol op deze kleine honden mede omdat deze wevers arm waren en een kleine hond minder at en toch bijzonder goed was in het vangen van ratten en jagen op andere kleine dieren. Van één Yorkie is bekend dat hij in een uur 90 ratten heeft gedood.

Mandy, ja hoor alweer een paddestoel, 11 november 2012 

Ontstaan uit een mengelmoesje voor zo’n 150 jaar geleden maar wat zijn Yorkies mooi, natuurlijk is Mandy echt een plaatje, voor mij het mooiste Yorkie van de wereld en omstreken Knipogende emoticon

Rond 1870 werd de tegenwoordige rasnaam bedacht, omdat dit het gebied was (West Yorkshire, Engeland) waar de Yorkies oorspronkelijk werden gefokt, toen waren ze wel groter dan nu en wogen ongeveer 7 kg. In 1865 werd de eerste stamvader van de Yorkshire Terriër geboren met de welluidende naam “Huddersfield Ben”, op internet vond ik een oude foto van Ben en z’n vrouwtje Katie van Stonehenge’s “Dogs of the British Isles” (een strikje is toch wel beter voor de diertjes) Ben is op 23 september 1871 onder een wagen terecht gekomen en overleden.

Huddersfield Ben and Katie

Het begon toen toch ook echt op de York van tegenwoordig te lijken en Ben heeft voor veel nakomelingen gezorgd. Vanuit Engeland werden ze al in 1872 naar de Verenigde Staten gebracht of uiteraard meegenomen door de Engelse, Ierse en Schotse emigranten die de armoede in eigen land waren ontvlucht. Later heeft het ras zich over de hele wereld verspreid en dat is geen wonder, wie eenmaal een Yorkie heeft gehad zal dat beamen, zo heeft iedereen een lievelingsras en dit is het mijne. Inmiddels hoort een Yorkie zo’n 3 kilo of iets meer te wegen en dan zijn er nog kleinere gefokt de z.g. Teacup Yorkshire Terriërs, het is een benaming voor meestal te kleine, door niet aangesloten fokkers (broodfokkers) onzorgvuldig gefokte Yorkshire Terriërs. Het ras kan een leeftijd bereiken van de 12 tot 14 jaar, maar er zijn ook oudere Yorkies bekend die soms wel 16 zijn geworden, voor wie ooit een Yorkie wil aanschaffen raad ik de gewone aan en het liefst van een vertrouwd en erkend adres. Mandy komt bij de kennel http://www.van-zikiri.nl/ vandaan en ik ben nog steeds dankbaar dat ik daar zo’n lieve en gezonde kleine hond heb gekocht.

Mandy, eens even ruiken, 11 november 2012

Al worden de Yorkshire Terriërs dan wel niet meer gebruikt om op ratten e.d. te jagen, het jachtinstinct is bewaard gebleven, zodat ook mijn klein boefje iedere molshoop aandachtig besnuffeld. Yorkshire Terriërs zijn erg levendig en actief, moedig en intelligent (soms zet ik daar een vraagteken achter) ieder hondje is anders en Mandy is of niet al te slim in bepaalde zaken of ze vertikt het eenvoudig en dat geloof ik eerder omdat eigenzinnigheid ook een raseigenschap is. Blaffen doen Yorkies veel en graag en dat kan ik weten na in m’n leven twee keer eerder een Yorkie te hebben gehad en Mandy kan er ook wat van. Ze kunnen tegenover andere honden vaak strijdbaar zijn en onze vorige Mandy was dat ook, niet deze Mandy want die gaat voor grote honden meteen languit liggen in volle overgave. Graven doen Yorkies ook graag en modder is totaal geen probleem voor ze, ook regen niet, al vinden ze het helemaal niet leuk om alleen maar voor een plasje in de regen te gaan en zullen ze als pup proberen het toch maar in huis te doen, al is het nog zo snoezig zo’n handje vol pup ook hier is het echt nodig om met 8 weken te gaan opvoeden en vooral te socialiseren.

Mandy een beetje nat en waakzaam,  november 2012

Natte pootjes, baard, buik en staart zijn geen probleem voor een kleine maar stoere York.

Een Yorkshire Terriër hoeft geen lange wandelingen te maken maar ze zijn er wel dol op en hebben een behoorlijk uithoudingsvermogen. Tegenwoordig worden veel Yorkies kort geknipt als het geen showhondjes zijn, showen doe ik niet maar kort knippen ook niet, je weet waar je aan begint en zo erg is het niet om je hondje om de paar dagen te kammen en eens in de maand te wassen, wil je dat niet dan is kort knippen de enige optie al vind ik het zelf dan geen Yorkie meer.

Mandy, en dan is het bedtijd, november 2012

Mandy heeft het gehad voor vandaag en is naar bed gegaan, welterusten brave meid tot morgen!

Wat het nemen van foto’s betreft is Mandy erg geduldig, ze weet al precies dat ze even rustig moet zijn als moeder een mooie paddestoel ziet en die waren er weer volop.

Mooie zwammen, Gewoon elfenbankje (Trametes Versicolor), 11 november 2012

Gewoon elfenbankje (Tremetes versicolor).

Heel veel paddestoeltjes, november 2012

Deze boom was prachtig versierd met heel veel paddestoeltjes

Herfstkleuren, nog eventjes, 11 november 2012

5 Meter looplijn kan makkelijk in het o zo rustige Buitenpost en zowel Mandy als ik genoten van het mooie weer en de nog steeds prachtige herfstkleuren aan bomen en struiken.

Bankje voor Edward en Henk, 11 november 2012

Hier heb ik even gezeten en dacht aan Edward en Henk, voor jullie is deze bank bestemd en eerdaags zal ik er gereserveerd op zetten Knipogende emoticon In het zonnetje is het toch beter dan op een kapotte stenen bank om uit te rusten van het foto’s nemen.

Boomstam met mossen en zwammetjes, 11 november 2012

De natuur had weer een prachtig schilderij gemaakt van mossen en zwammetjes.

Zwammen bijna weg aan een boomstam, 11 november 2012

Een triest gezicht de eens zo mooie paddestoelen hebben het ook gehad en langzamerhand worden alle bomen kaal, misschien krijgen we nog wat mooie winterdagen en dan op naar de LENTE!              

Buitenpost, een mooie wandeling! 22 Oktober 2012   27 comments

Het is nog wel een Union

22 oktober was het zo’n dag in de herfst waarop je denkt eruit!!! 17 graden en veel zon, heerlijk om een wandeling te maken. Mandy mijn kleine York natuurlijk enthousiast, haar aangelijnd, sleutel in m’n zak, papieren zakdoekjes mee, want je weet maar nooit waar die goed voor zijn, de Coolpix om m’n nek gehangen en aan de wandel. Het eerste wat ik tegen kwam was bovenstaande fiets, oké er mist een wiel, maar voor de rest was het nog een heel mooie fiets die waarschijnlijk was gedumpt door iemand die geen zin had in lopen en misschien was er wel iemand die een wiel nodig had. Meenemen is in zo’n geval geen optie want dat is verboden bij de wet en heet dan diefstal (?) Het zal je fiets maar zijn, twee dagen later was de fiets verdwenen en ik zal wel nooit weten waar die is gebleven. Dat de eigenaresse haar fiets terug heeft gekregen betwijfel ik want politie zie je hier niet. Tijd om verder te gaan want er is veel meer te zien op een mooie herfstdag.

22 oktober, bontgekleurde blaadjes

Even stil gestaan bij de prachtig gekleurde herfstbomen, inmiddels zijn er al veel bomen kaal maar gelukkig hebben we de foto’s nog Knipogende emoticon Natuurlijk wel aan het speuren geweest naar paddenstoelen (de spellingscorrectie zegt dat er een n tussen moet grrrr) en zowaar ik vond heel wat mooie exemplaren, dus Mandy had tijd genoeg om zich rond te rollen in de afgevallen blaadjes.

Grote zwam met herfstblaadjes, oktober 2012

De naam van deze vreemd uitziende zwam weet ik niet, maar voor mij leek het meer een biefstuk op een steeltje die niet helemaal fris meer was, Mandy heeft er niet aan geroken dus heb ik de paddenstoel dan ook maar snel met rust gelaten. (Inmiddels is mij verteld dat het hier gaat om de Kastanjeboleet (Xerocomus badius), de Biefstukzwam bestaat ook maar die zit aan bomen).Vliegenzwam, vreemd gevormd, oktober 2012

Jawel, natuurlijk heb ik heel veel vliegenzwammen gezien en op de foto gezet, maar dit is toch wel een heel vreemd gevormde zwam, de natuur haalt vreemde kunstjes uit en aangezien de meeste vliegenzwammen nu zijn verdwenen op enkele dappere na, toch maar even hier neerzetten.

Witte Kluifzwam (Helvella crispa) oktober 2012

Het was maar een piepkleintje, maar ik vond een Witte Kluifzwam (Helvella crispa) tussen de dode blaadjes, in Engeland wordt de kluifzwam “White saddle of White elfin saddle” genoemd, maar daar geloven ze dan ook veel meer in elfjes en kaboutertjes, op de foto lijkt het of het zwammetje niet scherp is maar tsja het was dan ook een heel klein gevalletje en het zag er echt zo uit.

Herfstcompositie met paddenstoelen

Bij een stuk dood hout stond dit boeket paddenstoeltjes zich te koesteren in de zon en ook die zijn inmiddels verdwenen.

Vlijtig..........

Een vlijtige Buitenposter was bezig het gras te ontdoen van al het dode blad, maar omdat het daarna flink ging waaien vrees ik dat de beste man het voor niets heeft gedaan, dit soort werk houdt je van de straat maar of het echt nuttig is ook dat betwijfel ik en zelf laat ik de bladeren maar gewoon in de tuin hun werk doen, ze vergaan vanzelf en de aarde wordt er beter op.

Herfstsfeer, oktober 2012

Wat later werd het nevelig en de zon had het gehad voor deze dag, maar niet zonder nog even te laten zien hoe mooi dat kan zijn. Ik heb een poosje staan kijken en luisteren naar de vogels die nog het hoogste lied zongen, daarna moest ik Mandy nog even ontbladeren wat niet helemaal slaagde zodat ik thuis nog wel even kon doorgaan, maar het was een heerlijke wandeling en voor mij het afscheid van de kleurenpracht van deze herfst.

Blaadjes die opvallen, herfst oktober 2012

Dicht bij huis zag ik drie blaadjes die zo mooi fel gekleurd waren dat ik het niet kon laten om die ook nog maar te vereeuwigen, wat natuurlijk bij wijze van spreken is want eeuwig staan deze foto’s echt niet op Word Press. Allemaal een heel prettig weekend gewenst, thuis kan het ook heel gezellig zijn, gordijnen dicht, verwarming aan, een lekker hapje (event. drankje) en even terug denken aan een welbestede middag.       

HERFST, afscheid van de zomer, 21 oktober 2012.   32 comments

Boom, herfstkleur, oktober 2012

Helaas, ik behoor niet tot de dichters die de herfst zo prachtig kunnen verwoorden zoals o.a. de Engelse dichter John Keats (Londen, 31 oktober 1795 – Rome, 23 februari 1821) dat deed in zijn ode aan de herfst “TO AUTUMN”.  John Keats schreef dit gedicht in het tijdperk van de romantiek en al werd zijn werk tijdens zijn leven niet altijd onderkend en werd er erg kritisch geoordeeld over zijn poëzie, aan het eind van de 19e eeuw is het een van de meest geliefde Engelse dichters geworden en zijn werk heeft een grote invloed gehad op latere dichters en schrijvers. Toen Keats ernstig begon te lijden aan tuberculose ging hij op aanraden van zijn artsen en samen met zijn vriend Joseph Severn, op uitnodiging van de dichter Shelley, naar Italië. Na eerst iets op te leven is hij toch gestorven in Rome op 25 jarige leeftijd en is begraven op het Cimitero Acattolico, Rome. De grafstenen van hem en Joseph Severn staan naast elkaar. Zo talentvol en nog zo jong moest hij afscheid nemen van het leven en van zijn grote liefde Fanny Brawne die hij intens beminde maar met wie hij, ziek en arm niet kon trouwen. Voor wie meer van John Keats en Fanny Brawne willen weten is de film “Bright Star (2009) een echte aanrader.

John Keats

TO AUTUMN – 1819

Season of mists and mellow fruitfulness,

Close bosom-friend of the maturing sun;

Conspiring with him how to load and bless

With fruit the vines that round the thatch-eves run;

And fill all fruit with ripeness to the core;

To swell the gourd, and plump the hazel shells

With a sweet kernel; to set budding more,

And still more, later flowers for the bees

Until they think warm days will never cease,

For summer has o’er-brimm’d their clammy cells.

KLIK HIER VOOR HET HELE GEDICHT

Callicarpa bodinieri met heel veel bessen, oktober 2012

 

Dit is het eerste van drie coupletten en wie het gedicht helemaal wil lezen kan het vinden door op de link te klikken, het eerste couplet zegt eigenlijk al genoeg over het afscheid van de zomer en het begin van de herfst. Ik vond al zoekend een mooie vertaling van dit couplet van “MARJORIE” en ik denk niet dat zij het erg zal vinden als ik dit hier neer zet.

Het seizoen van nevelen, een overvloed aan overrijp fruit, Naaste boezemvriend van de tot volle wasdom gekomen zon; Met hem samenzwerend om de druivenranken langs de afhangende dakrand te overladen met gezegend fruit; De mosbedekte appelbomen bij de buitenhuisjes te laten doorbuigen door hun overvloed, En alle vruchten tot in hun kern te doen rijpen; De pompoenen te laten opzwellen, de hazelaarschelpen volrond te maken; Met een zoete kern, van waaruit er meer, meer nog zullen ontluiken; Die de latere bloemen voor de bijen zullen zijn, Tot zij denken dat de warme dagen nooit te einde komen, Want de zomerzon heeft hun kleverige cellen doen openen met haar kracht.

Bonte kleuren van de herfst, oktober 2012

Malus sierappelboom met daarachter nog een appelboom vol fruit.

De herfst is een afscheid van de zomer maar laat nog heel veel kleuren en vruchten zien, j.l. vrijdag 19 oktober was het zelfs hier in het hoge noorden een prachtige nazomerdag met 18 graden en volop zon en dat was heerlijk, zonder jas aan met Mandy op stap gewapend met de altijd trouwe Coolpix heb ik zoveel mooie bloemen, paddestoelen en bomen vol kleur gezien en de volle rijpe geuren ingeademd dat ik vol was van de heerlijkheid van de herfst, zo’n dag is om in te lijsten!

Herfstastertjes in de zon, oktober 2012

De herfstastertjes straalden in de zon en werden druk bezocht door bijen en de laatste vlinders.

Paddenstoeltjes op dood hout, oktober 2012

Het dode hout komt tot leven!

Vliegenzwammen, ze zijn er nog, oktober 2012 

Vliegenzwammen blijven trekken en al zie ik de kaboutertjes niet, ze zijn er wèl.

Knolamanieten, bijna vergaan, oktober 2012

De knolamanieten op hun retour, nog even en ze zijn weg!

Vliegenzwam, gesneuveld, oktober 2012

Deze vliegenzwam is gesneuveld maar ook nog mooi om zo te zien.

Eerst de rozen, nu de bottels, oktober 2012

Gedaanteverwisseling van de rozen.

Bomen maken bladertapijten, oktober 2012

Lopen over een bladertapijt.

Vliegenzwammen onder de klimop, oktober 2012

Vliegenzwammen groeien zelfs onder de klimop.

Herfstasters wit, oktober 2012

De vlinders dachten even dat het nog zomer was.

paddestoel, soort onbekend, oktober 2012

Onbekend, maar niet onbemind

Rode wingerdbladeren, oktober 2012

De rode wingerd op z’n mooist.

Nog even en de herfst is voorbij, tenminste wat de kleuren betreft, de bladeren vallen nu heel snel en de paddestoelen beginnen de moed te verliezen. Ik weet dat er veel mensen zijn die van de winter houden, maar ik hoor daar niet bij, zolang het kan nog even genieten van de herfst en dan ga ik een winterslaap houden, al denk ik niet dat ik daar het geduld voor kan opbrengen Knipogende emoticon

Geplaatst21 oktober 2012 doorAnn McDunn inFoto's, Jaargetijden, Natuur, Poëzie

Getagged met , , , , ,

Zoo Bizar II, Gordeldieren, Slakkenskink, Stinkdier en meer wetenswaardigheden (14 september 2012)   34 comments

De verkiezingsstrijd is gestreden maar een formatie is minder makkelijk, het wordt op dat gebied een hete herfst, maar wat voor kabinet we ook krijgen, bloeden zullen we! Net de jaarlijkse rekening van de motorrijtuigenbelasting ontvangen en jawel ook die is duurder geworden en de korting voor het betalen van een heel jaar in eens is vervallen, de benzineprijzen rijzen de pan uit en daarvan is ongeveer 60% voor de minister van financiën, als de rollators er niet waren dan kunnen eerdaags de mensen die slecht ter been zijn en waar de supers de boodschappen niet thuis bezorgen alvast op een houtje gaan bijten (als het hout tenminste niet al te duur wordt). Zelf kan ik niet zonder auto maar ik tank dan ook eens in de twee maanden, leuk zomaar een eind rijden is er niet meer bij en de trein kost ook teveel voor minder draagkrachtigen. De beloften van de partijen waren weer grandioos maar eenmaal gekozen zullen er weer liters water bij de wijn worden gedaan, Griekenland heeft weer miljarden nodig en er zijn nog meer landen die graag wat willen hebben van de z.g. rijke landen. Als er wordt gesproken over 2040 dan haal ik m’n schouders maar op, er kan nog zoveel gebeuren en als we daar met z’n allen nu al voor moeten betalen dan zijn politici nog gekker dan ik dacht. Genoeg over de politiek en de daaraan verbonden lastenverzwaringen en verder met wat leukere zaken.

 Gordeldier - Tolypeutes matacus

Tsja, een kogelwerper, een bal, een nieuw soort voetbal voor het WK? Allemaal fout dit is een Kogelgordeldier in zijn/haar favoriete houding.

In Zoo Bizar in Orvelte mag je dit dier in je handen nemen en eerst weet je dan ook echt niet wat het is, voor meer foto’s en informatie over Zoo Bizar nog even de link voor mensen die nog niet weten wat, waar en hoe Zoo Bizar is en aan de naam komt.

HIER KLIKKEN VOOR DE SITE VAN ZOO BIZAR

GORDELDIER: Tolypeutes matacus (in het Engels, Southern three-banded armadillo)

Dit is een van de weinige gordeldieren die zich kan oprollen tot een bal, ze doen dit uit verdediging en de schilden van zijn staart, kop en rug passen precies in elkaar, mocht er een nieuwsgierig of hongerig dier de neus tussen een van de spleten proberen te krijgen dan doet die neus ineens wel heel erg veel pijn, als er dan nog een neus is! Deze bizarre diertjes komen voor in Argentinië, Bolivia, Brazilië en Paraguay, en dus ook al in Orvelte, hun voedsel bestaat overwegend uit insecten zoals mieren en termieten, in het wild leven ze dan ook meestal vlakbij een termieten of mierenhoop, kevers en torren lusten ze ook graag. De kogelgordeldieren kunnen zo’n 15 jaar oud worden en hun gewicht is ongeveer 1,5 kg. Hun lengte is zo’n 30 cm. en het staartje 6 cm. Het kogelgordeldier is een uitstervende soort, door bosbekapping en uitbreiding voor de landbouw en ook door het jagen van mensen op deze diertjes omdat hun vlees als een delicatesse wordt beschouwd (de huid dient om er mandjes van te maken voor de toeristen) komt deze diersoort al minder voor en dat is toch echt wel heel erg jammer. Dit gordeldier behoort tot de tandarmen, ze hebben echter wel degelijk tanden maar die zijn wortel- en glazuurloos. Voor een goede voedselvermaling nemen ze graan, steentjes en zand tot zich, ze leven alleen of per koppel en bij voortplanting krijgen de vrouwtjes meestal twee jongen die liefderijk worden gezoogd.

Gordeldier - Tolypeutes matacus - even uitrollen

Oh, ben jij het? Dan kan ik me wel even uitrollen! Deze foto is speciaal voor John Capriolo omdat hij nog nooit een kogelgordeldier had gezien en ik hem een foto had beloofd Knipogende emoticon

SLAKKENSKINK: (of Pink-tong skink) Hemisphaeriodon gerrardi

Ann met slakkenskink - Hemisphaeriodon gerrardi

Slakkenskinken voelen zich best thuis bij Ann en laten zich best fotograferen met de rechterhand als ze op de linker nieuwsgierig kijken.

De slakkenskink is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae) deze diertjes komen voor in weinig gebieden, waarvan o.a. in Australië in de staat Queensland en Nieuw-Zuid-Wales, ze eten het liefst slakken zowel levend als dood, ze kraken de huisjes en spugen de stukjes van de huisjes weer uit, maar ook insecten vinden ze smakelijke hapjes.

Geert met slakkenskink

Ik hou me toch maar even vast, je weet het nooit met die menselijke zoogdieren!

STINKDIEREN HOEVEN NIET TE STINKEN

De gestreepte skunk of gestreept stinkdier (Mephitis mephitis) is het meest bekende stinkdier en komt voor in bijna geheel Noord-Amerika, in de zuidelijke helft van Canada, de 48 aaneengesloten Verenigde Staten en in noordelijk Mexico, in o.a. woestijnen, bossen, prairies, grasvlakten en zelfs in buitenwijken.

Stinkdier Pepe, Zoo Bizar

Dit is PePe in Zoo Bizar die daar vrij rondloopt en voor iemand die een foto wil maken best heel erg snel is.

Dit dier is ongeveer zo groot als een kat en weegt van zo’n 2,7 tot 6.3 kg, de mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes, het zijn omnivoren en eten het liefst kleine knaagdieren, kevers, spinnen, slakken, mieren, rivierkreeften, bijen, wespen, hagedissen, de eieren van grondbroedende vogels maar ook vruchten zoals kersen en bessen, een makkelijke eter dus. In de herfst kweekt de skunk een vetlaag om de voedselarme wintermaanden door te komen. Soms overwinteren meerdere stinkdieren in een hol en dat zal daar dan wel gezellig zijn. Stinkdieren kunnen van 8 tot 12 jaar oud worden, maar als ze goed worden verzorgd ook wel ouder, in Amerika (voor wat dat waard is) is er eentje die 20 is of is geworden.

Gestreept stinkdier, koppie,

Ik wil ook weleens een knuffel!

Het vachtpatroon dient als waarschuwing voor natuurlijke vijanden (waaronder bij PePe mijn kleine Pitbull ook onder valt) Als deze waarschuwing niet helpen dan steekt het stinkdier zijn staart uit en zet de staartharen op, klappert met zijn tanden en stampt op de grond met zijn voorpoten. De meeste roofdieren vluchten dan wel weg, maar de enkele vijand die blijft staan is de pineut. Het stinkdier gaat op z’n voorpoten staan, richt de anaalklieren op de aanvaller en spuit een gele, olieachtige muskus. Het dier kan van drie tot vijf meter ver spuiten maar de stank kan wel tot tien meter ver dragen, die geur blijft lang hangen en is van verre te ruiken. Het stinkdier is wel zuinig op deze vloeistof want ze hebben slechts genoeg voor zo’n vijf of zes aanvallen en dan duurt het enkele weken voordat de voorraad weer is aangevuld. De meeste roofdieren laten het voor gezien, behalve de Amerikaanse Oehoe, die heeft een slechte reukzin en is dus een geduchte vijand voor de stinkdieren.

Stinkdieren willen ook wel knuffelen, 29 april 2012

Stampen doe ik wel met m’n voorpoten maar mijn anaalklieren heb ik niet meer *snik* dat langharige mormel van die Ann ruikt dus nog steeds lekker!

Onderstaande foto mocht ik plaatsen van Iris en heb die gepikt van de Zoo Bizar site, bedankt Iris!

Sanne bij Zoo Bizar, augustus 2012

Mijn lieve kleindochter Sanne met hartsvriendin Vera, Sanne vindt een wandelend blad super cool (gelukkig logeren bij oma ook)!

De meteorologische herfst is inmiddels al bijna de echte herfst en dat was goed te zien op de Herfstfair in Orvelte van j.l. zondag, de oogst is binnen!

Herfststukje, september 2012

Een mooie herfst met wat aangename dagen is ook prachtig en dan is er weer heel wat te zien en al vind ik de zomer dan nog zo fijn er komt een eind aan, het enige wat ik absoluut niet zal missen is………

vlieg op houtsnippers

Al is er maar één zo’n vervelende vlieg in de kamer dan zit zo’n lastpak wel bij mij Knipogende emoticon