Archive for the ‘dieren’ Tag

SUMMERTIME, dicht bij huis.   36 comments

Hommeltje op distelbloempje

Nog nooit eerder een hommel gezien met een schildje op de rug en ik weet dan ook niet wat voor hommel het is.

Het is nog steeds vakantietijd, maar de jeugd begint zich al wat te vervelen en de zomer gaat langzaam over in de herfst, van het
nieuws kunnen we niet vrolijk worden, zeker niet na de laatste aanslagen in Spanje en Finland, het is net of het al begint te
wennen, bij mij niet en dat zal het ook niet. Telkens weer is het een schok om de berichtgevingen te lezen en te zien, maar ik ben
geen struisvogel en wil toch bijblijven. Iedereen is vrij om te geloven wat hij/zij wil, maar wat heb ik een enorme hekel aan
mensen die zo radicaal zijn dat ze andere mensen kunnen vermoorden en verminken omdat ze een bepaald geloof aanhangen.
Begrijpen doe ik het ook niet, geloof moet liefde en verdraagzaamheid brengen, en beslist geen haat tegen andersdenkenden.
Haatpredikers hebben dan meer invloed dan ouders, tenzij er thuis ook naar wordt geleefd, maar zelfs in de Koran staan toch ook
goede dingen, WAAROM (het meest gebruikte woord in de Nederlandse taal), dan altijd juist het kwade er uit halen, en daar zelfs
je eigen leven voor opgeven. Bij de laatste aanslagen in Barcelona en Cambrils waren jongens betrokken van 17 en 18 jaar, voor
mij is dat haast niet te geloven. Voor de ouders die wel het goede nastreven zal dit ook een enorme klap zijn, een geliefde zoon
die ineens een verfoeilijke moordenaar is geworden en zoveel verdriet en pijn heeft berokkend, ook die ouders zijn slachtoffers.

Laten ik overgaan tot wat de zomer voor moois heeft gegeven, nee ik ben niet met vakantie geweest, en dat zal er ook niet meer
van komen, maar bij en dichtbij huis is zoveel moois te zien dat ik het ook niet mis.

Lathyrus odoratus - pronkerwt

Lathyrus odoratus – pronkerwt
vind ik altijd lijken op kleine orchideetjes en ze bloeiden weer volop dit jaar.

Kleine vos - Aglais urticae I

Met mooie zonnige dagen fladderde er weer veel vlinders rond, dit is de Kleine vos – aglais urticae. Deze verstopt zich in de
winter onder bladeren, planten, holle bomen en takkenbossen, de eitjes worden altijd gelegd op de grote brandnetel.

Distelvlinder - Vanessa cardui

Distelvlinder – Vanessa cardui, hiervan waren er maar heel weinig en deze kon ik met veel moeite te pakken krijgen met de camera.
De Distelvlinder komt uit Zuid-Europa en Afrika, en per jaar kunnen er meer of minder zijn, als er Sahara-zand bij ons komt
zullen er veel meer zijn, soms hele invasies.

Dagpauwoog op budlea.

Dagpauwoog – Aglais io
De Dagpauwoog kan mede door de wind tientallen kilometers zwerven en overwintert als vlinder, in het voorjaar is het één van
de eerste vlinders die weer tevoorschijn komt. De rupsen leven van het blad van de grote brandnetel.

Atalanta - Vanessa atalanta

Atalanta – Vanessa atalanta. Dit is een trekvlinder, in het najaar proberen ze naar het zuiden te gaan, wat vaak mislukt omdat
ze in koudere streken terechtkomen. Hier was er maar eentje, de foto is niet zo scherp, maar ik had er in ieder geval eentje.

Poes van Nynke en Ronald

In het huis naast mij zijn nieuwe buren gekomen, toen ze met vakantie gingen werd er heel goed op de twee poezen gepast, maar
deze zat kennelijk te wachten tot de vakantie weer om was.

Struiksprinkhaan op uitgebbloeide roos

Bij het verwijderen van uitgebloeide roosjes deze maar laten zitten, een Struiksprinkhaan zie je ook niet iedere dag. De Latijnse
naam van dit minuscule insectje van ongeveer 10 millimeter is Leptophyes punctatissima, een mond vol voor zoiets kleins.

Zonnebloem - Helianthus annuus

Zonnebloem – Helianthus annuus. Als ze bloeien prachtig om te zien en in de winter heerlijk voor de vogels.

Phlox - vlambloem

Phlox – Vlambloem. Het Oudgriekse woord phlox betekent vlam, dus een toepasselijke naam.

De rozen hebben deze zomer geweldig gebloeid, en nog steeds komen er knoppen uit, het blijven toch, mede door hun geur mijn
lievelingsbloemen.

Roos - Ingrid Bergman

De vol bloeiende roos Ingrid Bergman.

Roos, oranje. 10 juni 2017

De naam van deze oranje roos heb ik nooit geweten Knipogende emoticon

Roos, Graham Darby met knoppen

Graham Darby, een heerlijk geurende roos.

Achter huis bij de buren staat een oude boom, en wat was het een verrassing om te zien wat daar opgroeide.

Zwavelzwam - Laetiporus sulphcireus X

Zwavelzwam – Laetiporus sulphureus

Deze zwam is eetbaar en schijnt naar kippenvlees te smaken, ik heb het niet geprobeerd, maar er zijn zelfs heel veel
recepten voor, deze zwam komt meerdere malen in het jaar voor en heeft dus niets te maken met de herfst. Zoveel mooie dingen
om te zien en te ontdekken, dan is vakantie niet nodig. Voor wie nog wel met vakantie gaan, heel veel plezier.

Afscheid van de zomer   40 comments

Het wordt toch tijd om weer eens wat te plaatsen op Word Press, eigenlijk zou ik mij moeten schamen dat het zo lang heeft geduurd, maar schamen doe ik me allang niet meer. Het is vandaag 30 oktober 2014 en het weer is nu toch echt herfstig aan het worden, de paddenstoelen zijn er al en de meeste bloemen zijn uitgebloeid op wat rozen en herfstbloemen na die dapper standhouden. We hebben een heerlijke zomer achter de rug en na het mooie van de herfst komt de door mij gehate winter, afijn ook die gaat weer om en dan kan ik weer gaan dromen van de prachtige dingen van de lente en de zomer. Eerst een mooi afscheidsliedje, wel niet van een geliefde maar mijn geliefde is de ZOMER!

http://youtu.be/lI6d321OD5g

Er was deze zomer weer heel veel te zien in de prachtige natuur, natuurlijk ben ik op zoek gegaan naar libellen en waterjuffers en wat zijn die dingen toch snel. Gelukkig is het na diverse mislukte pogingen gelukt de Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) op de foto’s te krijgen en wat vind ik ze mooi!

Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum, volwassen mannetje

Een volwassen mannetje was zo vriendelijk om uit te gaan rusten op een enorme steen zodat ik het mooie insect toch redelijk kon bereiken. De bruinrode heidelibellen zijn eerst geel en kleuren later naar bruin of rood.

Bruinrode heidelibel - Sypetrum striolatum, uitgebl. lavendel, 2014

Een jonkie, de lavendel en budlea’s waren al uitgebloeid maar de libellen zijn nog lang gebleven.

Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum, vrouwtje, 2014

Dit is dan waarschijnlijk een vrouwtje, ik heb het nog gevraagd maar kreeg geen antwoord.

Natuurlijk waren er nog veel meer prachtige bloemen, planten, bomen, insecten enz. te zien dus even een kijkje op de zomer.

De Kruidhof, Kardoen (Cynara cardunculus) 15 juli 2014

In de Kruidhof stond de Kardoen te stralen.

Graham Darby, juni 2014

De Graham Dardby, een heerlijk geurende Engelse roos heeft heel lang gebloeid.

Houtpantserjuffer - Lestes viridis, 2014

Bij het verorberen van de dagelijkse handvol bramen zag ik deze Houtpantserjuffer (Lestes viridis) nogal afgeleid door een klein hondje dat verder wilde gaan met wandelen is de juffer niet echt goed op de foto gekomen, maar ik was er blij mee. Knipogende emoticon

Mandy, ik heb het helemaal gehad, eind juli 2014

Soms had Mandy het helemaal gehad als het echt warm was en ging er maar bij liggen.

Een prachtig stukje natuur, 7 juni 2014

Het was heerlijk om tussen de wilde bloemen te lopen.

Appeltje, na de regen in de zon, De Kruidhof, 15 juli 2014

Ook de fruitbomen hebben het dit jaar bijzonder goed gedaan en in de Kruidhof waren ontzettend veel soorten te bewonderen.

Grote bruine spin

Er waren ook ontzettend veel spinnen, deze stumper moest opnieuw beginnen met weven omdat ik door het web was gelopen, hoe deze knaap heet weet ik niet maar groot was de spin wel. En dit was maar een klein kijkje in mijn zomer, en tsja dan is het tijd voor de herfst.

Herfstblaadjes, 1 oktober 2014

Morgenavond wordt door velen Halloween weer gevierd, al weten ook velen niet waarom dit gevierd wordt. Ergens op deze site staat het verhaal over Halloween al, ik ga het dus maar niet weer vertellen en mochten er mensen zijn die het een leuk of toch nuttig feest vinden:

Halloween

Iedereen bedankt voor het lange wachten en de trouwe bezoekjes aan mijn site en ik beloof niet zo lang meer te wachten met het plaatsen van een blog, de volgende keer misschien wat ernstiger maar er is al zoveel ellende op de wereld dat ik daar nu even geen zin in had. Hartelijke groeten uit Buitenpost. Een pootje van Mandy, die ook heel veel van de zomer houdt en ‘s avonds moe en voldaan in haar bedje duikt!

Mandy, 2014, moeder bekijkt het maar ik ga slapen

Geplaatst30 oktober 2014 doorAnn McDunn inBloemen, Dieren, Foto's, Jaargetijden

Getagged met , , , ,

De Yorkshire Terriër en nog steeds is de natuur mooi, 14 nov. 2012   18 comments

In de tweede helft van de 19e eeuw ontstond er in Leeds na rassen te kruisen de Yorkshire Terriër, in deze kleine honden zitten heel wat rassen en al is het niet voor 100% zeker te zeggen wordt er aangenomen dat het in de eerste plaats gaat om Waterside Terriër en de Black and Tan Terriër (dit zijn twee heel oude Engelse rassen) maar ook de Clydesdale Terriër (Paisley Terriër) kan één van de voorvaderen zijn geweest. Ook wordt er aangenomen dat er bij de Yorkshire Terriër gefokt is met de Sky Terriër, de Manchester Terriër, de Brokenhaired Schotch Terriër en de Dandie Dinmont Terriër. De Schotse wevers waren in ieder geval dol op deze kleine honden mede omdat deze wevers arm waren en een kleine hond minder at en toch bijzonder goed was in het vangen van ratten en jagen op andere kleine dieren. Van één Yorkie is bekend dat hij in een uur 90 ratten heeft gedood.

Mandy, ja hoor alweer een paddestoel, 11 november 2012 

Ontstaan uit een mengelmoesje voor zo’n 150 jaar geleden maar wat zijn Yorkies mooi, natuurlijk is Mandy echt een plaatje, voor mij het mooiste Yorkie van de wereld en omstreken Knipogende emoticon

Rond 1870 werd de tegenwoordige rasnaam bedacht, omdat dit het gebied was (West Yorkshire, Engeland) waar de Yorkies oorspronkelijk werden gefokt, toen waren ze wel groter dan nu en wogen ongeveer 7 kg. In 1865 werd de eerste stamvader van de Yorkshire Terriër geboren met de welluidende naam “Huddersfield Ben”, op internet vond ik een oude foto van Ben en z’n vrouwtje Katie van Stonehenge’s “Dogs of the British Isles” (een strikje is toch wel beter voor de diertjes) Ben is op 23 september 1871 onder een wagen terecht gekomen en overleden.

Huddersfield Ben and Katie

Het begon toen toch ook echt op de York van tegenwoordig te lijken en Ben heeft voor veel nakomelingen gezorgd. Vanuit Engeland werden ze al in 1872 naar de Verenigde Staten gebracht of uiteraard meegenomen door de Engelse, Ierse en Schotse emigranten die de armoede in eigen land waren ontvlucht. Later heeft het ras zich over de hele wereld verspreid en dat is geen wonder, wie eenmaal een Yorkie heeft gehad zal dat beamen, zo heeft iedereen een lievelingsras en dit is het mijne. Inmiddels hoort een Yorkie zo’n 3 kilo of iets meer te wegen en dan zijn er nog kleinere gefokt de z.g. Teacup Yorkshire Terriërs, het is een benaming voor meestal te kleine, door niet aangesloten fokkers (broodfokkers) onzorgvuldig gefokte Yorkshire Terriërs. Het ras kan een leeftijd bereiken van de 12 tot 14 jaar, maar er zijn ook oudere Yorkies bekend die soms wel 16 zijn geworden, voor wie ooit een Yorkie wil aanschaffen raad ik de gewone aan en het liefst van een vertrouwd en erkend adres. Mandy komt bij de kennel http://www.van-zikiri.nl/ vandaan en ik ben nog steeds dankbaar dat ik daar zo’n lieve en gezonde kleine hond heb gekocht.

Mandy, eens even ruiken, 11 november 2012

Al worden de Yorkshire Terriërs dan wel niet meer gebruikt om op ratten e.d. te jagen, het jachtinstinct is bewaard gebleven, zodat ook mijn klein boefje iedere molshoop aandachtig besnuffeld. Yorkshire Terriërs zijn erg levendig en actief, moedig en intelligent (soms zet ik daar een vraagteken achter) ieder hondje is anders en Mandy is of niet al te slim in bepaalde zaken of ze vertikt het eenvoudig en dat geloof ik eerder omdat eigenzinnigheid ook een raseigenschap is. Blaffen doen Yorkies veel en graag en dat kan ik weten na in m’n leven twee keer eerder een Yorkie te hebben gehad en Mandy kan er ook wat van. Ze kunnen tegenover andere honden vaak strijdbaar zijn en onze vorige Mandy was dat ook, niet deze Mandy want die gaat voor grote honden meteen languit liggen in volle overgave. Graven doen Yorkies ook graag en modder is totaal geen probleem voor ze, ook regen niet, al vinden ze het helemaal niet leuk om alleen maar voor een plasje in de regen te gaan en zullen ze als pup proberen het toch maar in huis te doen, al is het nog zo snoezig zo’n handje vol pup ook hier is het echt nodig om met 8 weken te gaan opvoeden en vooral te socialiseren.

Mandy een beetje nat en waakzaam,  november 2012

Natte pootjes, baard, buik en staart zijn geen probleem voor een kleine maar stoere York.

Een Yorkshire Terriër hoeft geen lange wandelingen te maken maar ze zijn er wel dol op en hebben een behoorlijk uithoudingsvermogen. Tegenwoordig worden veel Yorkies kort geknipt als het geen showhondjes zijn, showen doe ik niet maar kort knippen ook niet, je weet waar je aan begint en zo erg is het niet om je hondje om de paar dagen te kammen en eens in de maand te wassen, wil je dat niet dan is kort knippen de enige optie al vind ik het zelf dan geen Yorkie meer.

Mandy, en dan is het bedtijd, november 2012

Mandy heeft het gehad voor vandaag en is naar bed gegaan, welterusten brave meid tot morgen!

Wat het nemen van foto’s betreft is Mandy erg geduldig, ze weet al precies dat ze even rustig moet zijn als moeder een mooie paddestoel ziet en die waren er weer volop.

Mooie zwammen, Gewoon elfenbankje (Trametes Versicolor), 11 november 2012

Gewoon elfenbankje (Tremetes versicolor).

Heel veel paddestoeltjes, november 2012

Deze boom was prachtig versierd met heel veel paddestoeltjes

Herfstkleuren, nog eventjes, 11 november 2012

5 Meter looplijn kan makkelijk in het o zo rustige Buitenpost en zowel Mandy als ik genoten van het mooie weer en de nog steeds prachtige herfstkleuren aan bomen en struiken.

Bankje voor Edward en Henk, 11 november 2012

Hier heb ik even gezeten en dacht aan Edward en Henk, voor jullie is deze bank bestemd en eerdaags zal ik er gereserveerd op zetten Knipogende emoticon In het zonnetje is het toch beter dan op een kapotte stenen bank om uit te rusten van het foto’s nemen.

Boomstam met mossen en zwammetjes, 11 november 2012

De natuur had weer een prachtig schilderij gemaakt van mossen en zwammetjes.

Zwammen bijna weg aan een boomstam, 11 november 2012

Een triest gezicht de eens zo mooie paddestoelen hebben het ook gehad en langzamerhand worden alle bomen kaal, misschien krijgen we nog wat mooie winterdagen en dan op naar de LENTE!              

Zoo Bizar II, Gordeldieren, Slakkenskink, Stinkdier en meer wetenswaardigheden (14 september 2012)   34 comments

De verkiezingsstrijd is gestreden maar een formatie is minder makkelijk, het wordt op dat gebied een hete herfst, maar wat voor kabinet we ook krijgen, bloeden zullen we! Net de jaarlijkse rekening van de motorrijtuigenbelasting ontvangen en jawel ook die is duurder geworden en de korting voor het betalen van een heel jaar in eens is vervallen, de benzineprijzen rijzen de pan uit en daarvan is ongeveer 60% voor de minister van financiën, als de rollators er niet waren dan kunnen eerdaags de mensen die slecht ter been zijn en waar de supers de boodschappen niet thuis bezorgen alvast op een houtje gaan bijten (als het hout tenminste niet al te duur wordt). Zelf kan ik niet zonder auto maar ik tank dan ook eens in de twee maanden, leuk zomaar een eind rijden is er niet meer bij en de trein kost ook teveel voor minder draagkrachtigen. De beloften van de partijen waren weer grandioos maar eenmaal gekozen zullen er weer liters water bij de wijn worden gedaan, Griekenland heeft weer miljarden nodig en er zijn nog meer landen die graag wat willen hebben van de z.g. rijke landen. Als er wordt gesproken over 2040 dan haal ik m’n schouders maar op, er kan nog zoveel gebeuren en als we daar met z’n allen nu al voor moeten betalen dan zijn politici nog gekker dan ik dacht. Genoeg over de politiek en de daaraan verbonden lastenverzwaringen en verder met wat leukere zaken.

 Gordeldier - Tolypeutes matacus

Tsja, een kogelwerper, een bal, een nieuw soort voetbal voor het WK? Allemaal fout dit is een Kogelgordeldier in zijn/haar favoriete houding.

In Zoo Bizar in Orvelte mag je dit dier in je handen nemen en eerst weet je dan ook echt niet wat het is, voor meer foto’s en informatie over Zoo Bizar nog even de link voor mensen die nog niet weten wat, waar en hoe Zoo Bizar is en aan de naam komt.

HIER KLIKKEN VOOR DE SITE VAN ZOO BIZAR

GORDELDIER: Tolypeutes matacus (in het Engels, Southern three-banded armadillo)

Dit is een van de weinige gordeldieren die zich kan oprollen tot een bal, ze doen dit uit verdediging en de schilden van zijn staart, kop en rug passen precies in elkaar, mocht er een nieuwsgierig of hongerig dier de neus tussen een van de spleten proberen te krijgen dan doet die neus ineens wel heel erg veel pijn, als er dan nog een neus is! Deze bizarre diertjes komen voor in Argentinië, Bolivia, Brazilië en Paraguay, en dus ook al in Orvelte, hun voedsel bestaat overwegend uit insecten zoals mieren en termieten, in het wild leven ze dan ook meestal vlakbij een termieten of mierenhoop, kevers en torren lusten ze ook graag. De kogelgordeldieren kunnen zo’n 15 jaar oud worden en hun gewicht is ongeveer 1,5 kg. Hun lengte is zo’n 30 cm. en het staartje 6 cm. Het kogelgordeldier is een uitstervende soort, door bosbekapping en uitbreiding voor de landbouw en ook door het jagen van mensen op deze diertjes omdat hun vlees als een delicatesse wordt beschouwd (de huid dient om er mandjes van te maken voor de toeristen) komt deze diersoort al minder voor en dat is toch echt wel heel erg jammer. Dit gordeldier behoort tot de tandarmen, ze hebben echter wel degelijk tanden maar die zijn wortel- en glazuurloos. Voor een goede voedselvermaling nemen ze graan, steentjes en zand tot zich, ze leven alleen of per koppel en bij voortplanting krijgen de vrouwtjes meestal twee jongen die liefderijk worden gezoogd.

Gordeldier - Tolypeutes matacus - even uitrollen

Oh, ben jij het? Dan kan ik me wel even uitrollen! Deze foto is speciaal voor John Capriolo omdat hij nog nooit een kogelgordeldier had gezien en ik hem een foto had beloofd Knipogende emoticon

SLAKKENSKINK: (of Pink-tong skink) Hemisphaeriodon gerrardi

Ann met slakkenskink - Hemisphaeriodon gerrardi

Slakkenskinken voelen zich best thuis bij Ann en laten zich best fotograferen met de rechterhand als ze op de linker nieuwsgierig kijken.

De slakkenskink is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae) deze diertjes komen voor in weinig gebieden, waarvan o.a. in Australië in de staat Queensland en Nieuw-Zuid-Wales, ze eten het liefst slakken zowel levend als dood, ze kraken de huisjes en spugen de stukjes van de huisjes weer uit, maar ook insecten vinden ze smakelijke hapjes.

Geert met slakkenskink

Ik hou me toch maar even vast, je weet het nooit met die menselijke zoogdieren!

STINKDIEREN HOEVEN NIET TE STINKEN

De gestreepte skunk of gestreept stinkdier (Mephitis mephitis) is het meest bekende stinkdier en komt voor in bijna geheel Noord-Amerika, in de zuidelijke helft van Canada, de 48 aaneengesloten Verenigde Staten en in noordelijk Mexico, in o.a. woestijnen, bossen, prairies, grasvlakten en zelfs in buitenwijken.

Stinkdier Pepe, Zoo Bizar

Dit is PePe in Zoo Bizar die daar vrij rondloopt en voor iemand die een foto wil maken best heel erg snel is.

Dit dier is ongeveer zo groot als een kat en weegt van zo’n 2,7 tot 6.3 kg, de mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes, het zijn omnivoren en eten het liefst kleine knaagdieren, kevers, spinnen, slakken, mieren, rivierkreeften, bijen, wespen, hagedissen, de eieren van grondbroedende vogels maar ook vruchten zoals kersen en bessen, een makkelijke eter dus. In de herfst kweekt de skunk een vetlaag om de voedselarme wintermaanden door te komen. Soms overwinteren meerdere stinkdieren in een hol en dat zal daar dan wel gezellig zijn. Stinkdieren kunnen van 8 tot 12 jaar oud worden, maar als ze goed worden verzorgd ook wel ouder, in Amerika (voor wat dat waard is) is er eentje die 20 is of is geworden.

Gestreept stinkdier, koppie,

Ik wil ook weleens een knuffel!

Het vachtpatroon dient als waarschuwing voor natuurlijke vijanden (waaronder bij PePe mijn kleine Pitbull ook onder valt) Als deze waarschuwing niet helpen dan steekt het stinkdier zijn staart uit en zet de staartharen op, klappert met zijn tanden en stampt op de grond met zijn voorpoten. De meeste roofdieren vluchten dan wel weg, maar de enkele vijand die blijft staan is de pineut. Het stinkdier gaat op z’n voorpoten staan, richt de anaalklieren op de aanvaller en spuit een gele, olieachtige muskus. Het dier kan van drie tot vijf meter ver spuiten maar de stank kan wel tot tien meter ver dragen, die geur blijft lang hangen en is van verre te ruiken. Het stinkdier is wel zuinig op deze vloeistof want ze hebben slechts genoeg voor zo’n vijf of zes aanvallen en dan duurt het enkele weken voordat de voorraad weer is aangevuld. De meeste roofdieren laten het voor gezien, behalve de Amerikaanse Oehoe, die heeft een slechte reukzin en is dus een geduchte vijand voor de stinkdieren.

Stinkdieren willen ook wel knuffelen, 29 april 2012

Stampen doe ik wel met m’n voorpoten maar mijn anaalklieren heb ik niet meer *snik* dat langharige mormel van die Ann ruikt dus nog steeds lekker!

Onderstaande foto mocht ik plaatsen van Iris en heb die gepikt van de Zoo Bizar site, bedankt Iris!

Sanne bij Zoo Bizar, augustus 2012

Mijn lieve kleindochter Sanne met hartsvriendin Vera, Sanne vindt een wandelend blad super cool (gelukkig logeren bij oma ook)!

De meteorologische herfst is inmiddels al bijna de echte herfst en dat was goed te zien op de Herfstfair in Orvelte van j.l. zondag, de oogst is binnen!

Herfststukje, september 2012

Een mooie herfst met wat aangename dagen is ook prachtig en dan is er weer heel wat te zien en al vind ik de zomer dan nog zo fijn er komt een eind aan, het enige wat ik absoluut niet zal missen is………

vlieg op houtsnippers

Al is er maar één zo’n vervelende vlieg in de kamer dan zit zo’n lastpak wel bij mij Knipogende emoticon