Archief voor 28 augustus 2009

ROZEN, A ROSE IS A ROSE IS A ROSE IS A ROSE…   39 comments

Rozen het woord alleen al is zo mooi, de roos is al sinds mensen heugenis de koningin der bloemen, het is alweer vrijdagavond en het weekend staat voor de deur, ik dacht nog wie staat daar, was het het weekend ik heb het maar weg gestuurd alle dagen zijn werkdagen en de weekenden zijn dat ook als je een bepaalde leeftijd hebt. Het glas is half vol of het is half leeg, het kan ook alle dagen weekend zijn Knipoogje
 
 
In het boek "Het rozenlabyrint" van Titania Hardie las ik gister een paar treffende zinnen: "Sta open voor de aanwezigheid van de roos – een complexe bloem, vol symbolische en paradoxale betekenissen. De bloem staat symbool voor wat geheim en onuitgesproken is, maar kent ook het onderbewuste van de mens. De roos is het innerlijke richtsnoer voor ingewijden, alchemisten en ordeleden", dit was in het verleden zo en ook nu nog steeds heeft de roos meer dan alle andere bloemen. De roos is eeuwen en eeuwen oud en blijft boeien zoals deze wonderschone bloem in alle tijden heeft gedaan en zal blijven doen, gebruikt door de adel, koningen en koninginnen maar ook door wijze kruidenvrouwen, verliefde mensen en zelfs voor degene die verdriet hebben kunnen rozen een troost zijn. Zelf heb ik twee nare berichten gehad twee kleine rozen die in de knop zijn gebroken, dat doet pijn dus vandaag een klein stukje over rozen in het algemeen, mijn gedachten gaan uit naar die twee kleine rozenknopjes en hun ouders.
 
 
Diverse bronnen, foto’s van mij en van internet, de noten zijn van mij.
 
De roos ontlopen is moeilijk. Alleen al het spoor dat ze in de geschiedenis trekt, is zo lang! Al vijfduizend jaar geleden werd ze in Azië gecultiveerd en het aantal hedendaagse variëteiten is bijna ontelbaar. In de zevende eeuw voor Christus noemde de Griekse dichteres Sappho haar al de ‘koningin der bloemen’. (Noot: rondom de aloude roos zijn bijzonder veel verhalen, mythen, sagen en legendes).

Romeinse decadentie

De Romeinen waren dol op rozen die ze kweekten in tuinen, gebruikten in gerechten, cosmetica, geneesmiddelen en die ze schilderden op fresco’s. Ze zetten rozen neer bij het graf van overledenen als symbool van onsterfelijkheid. Er zijn inscripties gevonden waarin de gestorvene bidt dat zijn overblijfselen vruchtbare grond voor rozen en viooltjes mogen zijn. Tijdens de ‘rosalia’, een jaarlijks herdenkingsfeest rond de gestorvenen, strooiden nabestaanden rozen over de graven van hun geliefden. (Noot: De romeinen waren overigens zo druk bezig met hun rozen dat de boeren inplaats van nuttige gewassen voor voeding rozen moesten kweken, wat voor de rijke lieden een zegen was, was voor de armen een straf, de prachtige bloemen zullen ze gehaat hebben omdat ze voedsel nodig hadden).
 
 
In de Griekse mythologie heeft de roos vele betekenissen en het volgende verhaal is bekend over de schepping van de roos. Op een dag maakte Chloris (de Griekse godin van de bloemen) (in Romeins Flora) het bos schoon en ze vond het levenloze lichaam van een prachtige nymph. Om dit kwaad goed te maken maakte Chloris een bloem van de nymph. Ze vroeg daarbij de hulp van Aphrodite (de godin van de liefde) die de bloem schoonheid gaf. Daarna vroegen ze ook hulp van Dionysus (de god van de wijn) die haar nectar en een zoete geur gaf. Chloris zelf gaf de bloem charme, helderheid en vreugde. Toen blies Zephyr (de westenwind) de wolken weg, zodat Apollo (de zonnegod) kon schijnen en de bloem tot bloei kon komen. En zo ontstond de roos volgens de mythologie. Maar rozen werden ook gebruikt voor heel andere doeleinden dan schoonheid, liefde en gezondheid zo waren er ook de: ROZENOORLOGEN.
 
 
 
Rode roos van het huis van York                                     Witte roos van het huis van Lancaster
 
De Rozenoorlogen is een benaming van de binnenlandse strijd in Engeland van 1455 tot 1485. De strijd handelde tussen twee adelspartijen, die zich plaatsten achter respectievelijk het huis Lancaster en het huis York.

Voorgeschiedenis

De huizen York en Lancaster stamden beiden af van Eduard III Plantagenet. Diens rechtmatige opvolger Richard II werd echter door zijn baronnen onder Hendrik Bolingbroke, de hertog van Lancaster afgezet (1399) en zo kwam met Hendrik IV de zijtak Lancaster door usurpatie op de troon. Zijn zoon Hendrik V was aanvankelijk bijzonder succesvol in de Honderdjarige Oorlog in Frankrijk en dwong de zwakzinnige Franse koning hem zijn dochter als vrouw te geven en zijn eigen zoon de dauphin tot bastaard te verklaren. Voordat Hendrik echter de Franse kroon vast in handen kon nemen stierf hij en liet hij een baby als opvolger na. Doordat deze als koning Hendrik VI (1422-1461) net als zijn Franse grootvader zwakzinnig was, moest de regering diverse keren worden waargenomen door een regentschapsraad die, bezet door Lancasters, zich schuldig maakte aan nepotisme. Een andere zijtak, York, begon een burgeroorlog en wist het koningschap over te nemen, eerst onder Eduard IV.
 

 
Gatehouse of St. John’s College, Cambridge met o.a. de Tudor roos.
 

Overwinning Lancasters

De Lancasters, aangevoerd door Hendriks vrouw Margaret vochten echter terug en er waren een aantal veldslagen waarbij veel bloed vloeide. Hendrik kwam zelfs korte tijd terug op de troon, hoewel hij daar zelf weinig van merkte. Hij was inmiddels echt gek geworden. De hertog van Warwick speelde een grote rol in deze tijd, hij wordt wel de kingmaker genoemd omdat hij er niet voor terugdeinsde van partij te wisselen en weer een ander op de troon te zetten. Uiteindelijk werden echter Hendrik VI en zijn zoon gedood. Toen Eduard ook stierf verhinderde zijn broer Richard III dat Eduards zoontje (Eduard V) de troon over kon nemen. Zijn neefje verdween in de Tower.

Hendrik VII Tudor, die in de verte verwant was aan de inmiddels grotendeels uitgemoorde Lancasters, versloeg in 1485 bij Market Bosworth ten slotte Richard III en trouwde met Eduard IV’s dochter Elizabeth. Hiermee kwam de burgeroorlog ten einde.
 
Zo is te lezen dat de roos gebruikt werd en wordt in liefde en verdriet, oorlog en vrede, ziekte en genezing en ook over de rozen zal ik zeker terug komen, hieronder nog twee prenten van Pierre Joseph Redoute een rozenliefhebber en begenadigd kunstenaar.
 
   

Geplaatst28 augustus 2009 doorAnn McDunn inAllerlei wetenswaardigheden