JAN DE ROOS zanger of stadsfiguur?   34 comments

Heel vreemd, maar de foto’s waren hier verdwenen dus de weekendwens ook, ik zet er nu maar even een andere foto neer van Mandy die het helemaal niet leuk vindt dat het vrouwtje foto’s neemt, ik vermoed dan ook sabotage!
 
 
Op de veemarkt in Groningen heb ik Jan de Roos vaak zien en horen zingen (?) gelukkig was er een filmpje van hem dat ik hieronder plaats zodat de zang die deze vreemde man ten gehore bracht voor iedereen hoorbaar is, Geert was een man die het geweldig vond om Jan de Roos zijn nummer te laten brengen, en als ze elkaar zagen werd het lachen voor iedereen. De eerste keer dat ik Jan de Roos mee maakte was het even wennen en ik had medelijden met de man, tot ik merkte dat hij het zelf geweldig vond en ook smakelijk kon lachen. Er waren heel veel van dit soort figuren en ik vind het nog steeds jammer dat ze er niet meer of heel weinig zijn.
 
 
Het boek dat over hem is uitgegeven.
 
Jan Roos, artiestennaam van Jan de Roos (Ureterp, 23 november 1896 – Groningen, 13 december 1979) was een Groninger straatartiest. In het telefoonboek stond hij vermeld als Roos, J. de, zanger, Verlengde Nieuwstraat 16b. Dat was fout volgens hem want het moest zijn: Groot zanger en verder: Zijne Excellentie Jan de Roos. Jan Roos was tot zijn overlijden een begrip in Groningen en omstreken. Getooid met slipjas, hoge hoed, kettingen en medailles kon je hem overal zingend aantreffen. Hij had een wandelstok waarmee hij zijn strofen kracht bijzette, diep door de knieën buigend om zijn hoge halen te benadrukken en een onnavolgbaar vibrato.`(Noot: de stok werd overigens ook wel eens voor andere dingen gebruikt, want maakte Jan niet kwaad!) "Ik tril graag", vertrouwde hij in die jaren een verslaggever toe "En dat door de knieën gaan, dat doe ik voor de reclame. Als je van die buigingen maakt moeten ze wel kijken" (Noot: Jan ging bij het zingen echt naar voren tot bijna op de grond en achterover kon hij ook heel goed.)
 
 
Zo zullen heel veel oudere Groningers, Friezen en andere Nederlanders Jan de Roos hebben gezien en gehoord en hij verdiende er goed aan.
 
Roos werd geboren in het Friese Ureterp. Na een carrière als landarbeider aldaar werd hij scheepsbouwer in Waterhuizen, daarna grondwerker in Ten Boer, waar hij Verdi en Beethoven nazong boven de kruiwagen. Die zong hij na van de radio. De burgemeester, zo zei hij later, had hem ontdekt en toen werd hij kunstenaar met een grote K. Jan Roos zong op straat in de stad Groningen, maar ook in de provincie. (Noot: ook ging Jan wel naar Amsterdam en andere steden). Daar waar men hem vroeg, daar was Jan. Overal kreeg hij medailles die hij op zijn slipjas meetorste, hoewel hij in latere jaren wel eens wat thuis moest laten omdat hij te zwaar beladen was. Ook Willem Duys ontving hem in zijn televisieprogramma "Voor de vuist weg", waar hij eigenlijk alleen maar wilde vertellen wat hij zong, meer niet. En zingen natuurlijk.
 
 
Zijne excellentie met een onderdaan.
 
De meningen over zijn kwaliteiten als zanger waren verdeeld. Sommigen vonden het niets, weer anderen zagen hem als een kleurrijk fenomeen, Jan Roos vond zichzelf in ieder geval wel erg goed. Sommige mensen lachten om hem, maar daar trok hij zich niets van aan, want hij hield van zijn zang. In 1979 overleed hij op 83-jarige leeftijd, na een langdurig ziekbed. Zijn lievelingskettingen hield hij nog om toen hij in het ziekenhuis lag. Hij werd, met die kettingen om, begraven in Ureterp. Slechts een handjevol belangstellenden uit Groningen was aanwezig.
 
Ik blijf het jammer vinden dat dit soort levenskunstenaars er nog maar zo weinig zijn, ze waren het zout in de pap van de steden en brachten vertier waar ze ook kwamen. Jan de Roos was een van hen en ik ben hem nooit vergeten.
 

  
 
Voor de Groningers nog een extra stukje:
 
Jan Roos Geboren in Ureterp (Vraislaand) op 23 november 1896.
Jan Roos waarkde van 1910 tot zowat 1932 as landaarbaaider in Vraislaand, doarnoa was e bie ‘Waarkverschavven’ tot aan d’oorlog. Doar begon e mit zien zingerij achter koare, laiden van Verdi en Beethoven, burgmeester Scherphuis van Ten Boer hef hom ‘ontdekt’. Jan Roos woonde n tied in Beem, in Loppersom en n hail tied in Stad. Noa 1945 muik hai ‘carriere’ as stroatzanger in t haile noorden van Nederland. In Stad haar hai n vaste stek in Heerestroat woar hai regelmoateg optrad. Jan Roos was herkenboar aan zien machtege gaalmstem, slipjas vol medallies, indrokwekkende pedde op kop en zien wiedse geboaren (hai speerde mit zien handstok), mor men kon hom ook van vèrren al heuren aan zien grommende geschraauw en trillende oethoalen. Wat je nuimen n opvaalnde verschienen! In 1970 kwam Jan Roos op tillevisie, bie Willem Duys in ‘De vuist’, t pebliek en de kiekers wozzen nait wat ze der mit aanmozzen, Willem Duys ook nait recht. Duys spelde hom nog wel twij nije lintjes derbie op zien slipjas, ain der van ‘Eerste prijs AVRO-voetbaltoernooi’. Jan Roos kwam oet tied op 13 december 1979 in Stad, 83 joar old, begroaven wuir e in Ureterp. Bie t ‘Noordnederlands Laidjesfestival’ 1996 in Stad brocht t duo Snoaren (Harm Posthumus en Jack Simon) de zanger posthuum n hulde mit t laid ‘Jan Roos’.

 
Advertenties

Posted 31 juli 2009 by Ann McDunn in Amusement

34 responses to “JAN DE ROOS zanger of stadsfiguur?

Subscribe to comments with RSS.

  1. Jan Roos / 1896 – 1979

    getorst in slipjas belegen met
    spekzwoerden medaillons schalmt zijn
    lied door ’t hoogeland en op de met rijk belegen
    kasseien grote markt

    zijn vibratie in maat gesneden door wandelstok
    en buigende knieën kneedden zijn geschal
    als dichte oogleden door zijn kermende strofes
    die de koerende duiven in hun til deed ontroeren

    zijn gevulde stem rijkte van Beethoven tot Verdi
    in diverse monologen waar heer en meester
    zich bogen over kunde en onmacht, deze krijger
    was trouw aan zichzelf

    zijn dood was bezonken in een zwarte jas
    waar het omber de schitteringen van zijn
    prestigieuze onderscheidingen verduisterde
    tot de nacht waar deze waard zijn laatste licht ontvluchtte

  2. Ha Ann,

    gisteravond zag ik een stukje over Jan de Roos, mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
    Je verhaal is leuk om te lezen, ben wijzer geworden. oma

  3. Oeps Liny, en of hij kwaad kon! Echt leuk dat je hem ook hebt gekend, en ook ik vind het jammer dat dit soort mensen er niet meer zijn er zijn er nog wel enkele maar ze mogen lang zoveel niet meer als in de tijd dat Jan overal heen ging. Wat dat betreft ook maar weer terug in de tijd, de mensen waren lang zo hard niet voor deze stads- en dorpsfiguren en iedereen hielp ze en als ze om hen lachten dan was dat uit vreugde en niet uit hatelijkheid. Liefs, Ann.

    • Dit is een prachtige weergave van de tolorantere tijdsgeest van weleer.Door alle verboden en regelgeving is het nu praktisch onmogelijk om je originaliteit te etaleren,en het trieste is dat de meeste mensen zichzelf in de originele staat niet meer kennen.jammer.De prijs van de massaconsumptie.

      • Anoniem, je hebt helemaal gelijk, dit blog is al vrij oud en het is er niet beter op geworden door de jaren heen. Gelukkig zijn er nog wel mensen die zichzelf in de originele staat kennen en niet meelopen in de jacht op de massaconsumptie. Zelf behoor ik inmiddels tot de verdoemde grijze golf, maar ik denk toch dat de ouderen onder ons meer respect en eigenwaarde hebben dan de jongeren, uitzonderingen daargelaten. Angst begint te regeren, of regeert al in dit kleine landje, en de politici maken het er allemaal bepaald niet makkelijker op. Bedankt voor je reactie, groetjes, Ann.

  4. Hallo Ann Ook ik heb de zanger heel goed gekend.Ik vondt het prachtig als hij ons dorp [Kloosterburen] bezocht heel veel kinderen lachten hem uit en dat was dan ook niet te best.Hij ging er met zijn stok achter aan .Hij vertelde altijd dat prins bernard een goede vriend van hem was En inderdaad hij geloofde in zich zelf en trok zich van de hele wereld niets aan Een heel markante figuur .jammer dat zoiets er niet meer is. gr LINY

  5. Wat leuk Liesje dat je hem hebt gekend, eigenlijk was hij in deze tijd vast een groot caberetier geworden want hij hield de mensen wel vast met zijn z.g. zang, grappen en grollen. Hij heeft ook veel leuke verhalen verteld, want dat kon hij ook als de beste.Liefs, Ann.

  6. Jan Roos, zoals wij hem noemden, heb ik ook gekend, Ann!Het was een bizondere persoonlijkheid en of je wilde of niet…..je bleef naar hem kijken en luisteren.Ik vind het leuk dat ik hem gekend heb en dat jij er een weblog aangewijd hebt!Groeten, Liz@

  7. @ Nicky, Mandy is het alweer vergeten hoor en dat je Jan de Roos niet hebt gekend is totaal geen wonder! Liefs, Ann.@ San, hopeloos is dat, alles wat vliegt wordt achterna gezeten en ik maar hollen met vliegenmeppers op batterijen en opgerolde kranten, gister kon ik nog net een wesp doodtrappen, Mandy zou er even aan gaan snuffelen, iiieeeuuuwww! Bedankt voor je felicitatie, jammer dat we niet wat dichter bij elkaar wonen. Borsten bakken heb ik nog nooit van hem gezien, maar bakken en koken kan hij bijzonder goed jarenlange ervaring doet heel wat! Markante figuren heb ik heel veel meegemaakt en ik vergeet ze niet, eigenlijk zijn ze het zout in de pap! Ook jullie een heel fijne zondag en een kus ♥ Ann.

  8. Dag lieve Ann, heb weer even tijd voor de pc dus kom eens even bijlezen bij je. Mooi he, dit soort markante figuren, ze worden in ieder geval niet snel vergeten! Nog gefeliciteerd met je broertje trouwens, ik wist niet dat hij zo’n goeie borstenbakker was ;)))Ben blij dat Mandy weer genezen is van de steek, je schrikt er altijd zo van als het grut weer iets uitvreet waardoor ze gestoken, gebeten enzovoorts worden. Yp hier jaagt achter alles aan wat vliegt en kruipt en leert maar niet van de pijn als hij gestoken wordt, hardleers…..wat doe je dan als mams met een vliegenmepper…..zuchten maar…..Dikke knuff en een hele fijne zondag,X San

    °○°Alexandra
  9. Een ludiek figuur lijkt me, maar het zegt mij niets. Zielig dat Mandy is gestoken, vertroetel haar maar lekker!Bedankt voor je lieve reactie voor Teddy!xxliefsxx Nicky

  10. De Gekke Gerritjes en andere paradijsvogels moeten er blijven Loontje, maar lui die zingen omdat ze straal bezopen zijn hoeven van mij echt niet, dronken lui zijn altijd vervelend, of ze knijpen overal in waar ze niet aan mogen komen, of ze zoeken ruzie, of ze gaan huilen (aaarrrgghhh), of ze gaan ineens zingen, maar het zijn nooit de mensen die je normaal kent. Geef mij de paradijsvogels maar slimme vogels en die mag ik graag. Hier is een man die als jongen een auto-ongeluk heeft overleeft, zijn hersens lagen eruit maar hij heeft het opgered, als hij bij de politie op het matje wordt geroepen zegt hij alleen maar "weet niet" en hij wordt als volkomen gek beschouwd, maar hij leest wel boeken die wij te taai vinden en als hij in een super is, zegt ie "Mevr. Postma eerst", helemaal niet gek dus, maar als je de naam hebt kan je veel doen.

  11. Dat uitgerekend Harm Posthumus een posthume ode moest brengen aan Jan Roos, is bijzonder mooi. In Den Haag hadden we vroeger ook zo’n type rondlopen, hij werd Gekke Gerrit genoemd. Had zijn fiets volgestouwd met zijn hele hebben en houwen en zong zich ’t schompus, maar het leek verdacht veel op krijsen en sommige mensen waren als de dood voor hem. Als iemand hard voor ‘m wegliep als hij weer eens een aria uit de Zauberflöte inzette, keek hij zeer voldaan. Toen ik een jaar of 18 was (dat was ongeveer in het pleistoceen) heb ik wel eens met hem gesproken en als je hem bleef aankijken als je met hem sprak, werd hij een compleet ander mens: volkomen normaal. Zoals ook bij Jan Roos werd verondersteld dat hij de boel in de zeik nam, hadden wij dat ook bij Gekke Gerrit. Hij kon alles flikken omdat iedereen zei: ‘hij is gek’ maar ondertussen nam hij iedereen in de maling en dat leverde hem zijn dagelijkse portie geld om van te leven op. Slimme vogels en eigenlijk waren het, zoals Rita al zei: paradijsvogels. In Weert loopt ook iemand rond die altijd loopt te blerren maar die is altijd straalbezopen en da’s toch van een andere categorie dan Jan en Gerrit, vind je niet?

  12. Joke, zelf denk ik echt dat hij iedereen voor de gek hield en hij heeft er goed van geleefd, maar in weinig jaren is de wereld zo’n stuk harder geworden dat dit soort figuren of opgepakt worden, of verboden worden om te doen wat deze mensen altijd deden. Iedere stad en elk dorp had van deze figuren, en ik mis ze! Hier in Buitenpost hadden we er veel en allemaal zijn ze wel bij ons thuis geweest, maar al dacht iedereen dat ze gek waren dan hadden ze het allemaal mis, sommigen waren zelfs behoorlijk intelligent, maar hadden gewoon lak aan de hele wereld en dat is iets wat nu niet meer mag en niet meer kan. Jammer toch? Liefs, Ann.

  13. fijn dat mandy weer in orde is kan ze jou weer plagen ha ha . die jan de roos leek mij een geweldig mens een markant figuur .een man die altijd in de belangstelling stond en dat wilde hij ook graag. jammer dat die figuren er niet zo veel meer zijn. wij hadden in het dorp ook zo een, maar dan een vrouw als het volksfeest was liep zij voor de muziek en daarna kwam de versierde wagens en sloeg de maat iedereen natuurlijk laggen gekke rieki wed ze genoemd ze is ook niet oud geworden .en toch mist je dan zo een als het weer volksfeest is. kan best zijn dat ik hem op tv gezien heb bij willem duys want daar keken we altijd wel naar . die jan de roos heeft echt geleefd .en had geen minderwaardigseids kompleks .misschien had hij zelfs iedereen wel in de maling. liefs joe

  14. @ Sjerrie, Henk had nooit meer in de fabriek hoeven werken, sneu nou!@ Henk, wat een geweldig filmpje, nou weet je ook waar Kojak heeft uitgehangen die heeft zich laten insluiten en heeft natuurlijk meegedaan!@ Edward, hij zou het waarschijnlijk best leuk hebben gevonden maar ook weer heel gewoon, hij was voor zichzelf een koning en die horen wat eer te krijgen. Ik heb vanmorgen een wesp vertrappelt, die zat te wachten tot Mandy op dezelfde tegel zou gaan snuffelen, de hufter!@ Rita, het is nog een wonder dat er een filmpje van Jan de Roos is, zelf was ik er best verbaasd over. In Groningen was hij dan wel beroemd (en een tikje berucht) maar het was wel weer een Fries en nog een leuke ook! Op de Leeuwarder veemarkt kwam hij ook wel, en op kleinere pony en paardenmarkten in Drenthe heb ik hem ook wel meegemaakt, hij heeft wat afgehuild al was het volgens hem dan Verdi. ;-)))@ Ingeborg, bij jullie is hij dan waarschijnlijk ook niet geweest, of misschien eens een keertje, over het algemeen hield hij het bij de drie noordelijke provincies.@ Caro, Bertje Doperwtje klinkt ook geweldig, dit soort figuren horen er toch te blijven hoor, ze brengen inderdaad kleur aan stad en dorpen.@ Tanja, je moest ook al op de plaatsen zijn waar hij vaak kwam hoor, maar het was wel een prachtfiguur!@ ALLEMAAL HARTELIJK DANK voor het medeleven met Mandy, gisteravond liep ze alweer gewoon en om een uur of 12 besloot ze dat ik met haar moest spelen en ik heb uit louter liefde een half uur met die rot bal staan gooien! Zo’n kind lijdt wat af, vanmiddag haar weer meegenomen naar de kermis, ik wilde oliebollen hebben anders is er niet en wat vond ze dat weer vreselijk, ik heb haar moeten dragen want lawaai is niets voor haar delicate oortjes… grinnn…… daarna was het weer tijd om haar lekker te wassen en nu is ze dan ook behoorlijk moe en ligt voor pampus op mijn plaatsje op de bank, maar ze heeft een paar stukjes oliebol gehad en wat vond ze dat lekker!HELP, ER VLIEGT EEN PRACHTIGE GROTE DAGPAUWOOG IN DE KAMER EN DIE MOET IK TOCH EERDER ZIEN TE KRIJGEN DAN MANDY. Moeder worden is een gunst, moeder zijn een grote kunst!

  15. Hoi Ann leuk he een kleine doerak .Zielig Voor Mandy dat ze is gestoken ,maar door jou liefdevolle verzorging zal ze het snel vergeten .Jan de Roos ken ik niet maar het is een mooi stuk om te lezen .Lieve Ann een heel fijn weekend .

  16. Gheh gheh..ik zou dit geen zingen noemen hoor hihihihi…maar wel een nadrukkelijk aanwezig figuur en daar hou ik van..zulke mensen kleuren de stad..wij hebben hier Bertje Doperwtje..ook een straatzanger..hij zingt wèl behoorlijk..is altijd in het groen..op groene klompen..in weer en wind..altijd korte broek..Fijn dat Mandy weer helemaal de oude is..ik hoop dat je hebt kunnen slapen..fijn weekend Ann..liefs Caro.

  17. Ken Jan Roos niet en heb er ook nog nooit van gehoord.Gaat het weer een beetje met het pootje van Mandy? Arme stakker op drie poten. Je hebt de handen vol he Ann, maar ik weet dat het helemaal goed komt met zo`n lieve moeder als jij.Groetjes.

  18. Jan de Roos was een kanjer. Jammer dat het filmpje zo kort is. Ik hou van dit soort paradijsvogels. Arme Mandy, angels van engerds in haar fluwelen pootjes. Tuurlijk kan ze boos kjjken. Jules ook. Heeft veel uitdrukkingen, honger, dorst, knuffels, met ruts laten, jagen, kroelen, bang. Prettig weekend

  19. Jan de Roos was toch wel een apart figuur hoor, wat zou hij trots zijn geweest op de aandacht die jij nu aan hem hebt besteed. Ach,ach….wat is er Mandy een groot leed aangedaan,vanaf nu sla ik elk beest met een angel hartstikke dood!Ik wens je een heel fijn weekend lieve Zuster.Liefs en dikke kus voor jou, en voor onze zielige Mandy,een pootje en kriebeltje achter het oor,van Edward.

  20. Kwestie van timing HHHenk, je hebt je rrroeping gemist, whahaaaaaa

  21. Je haalt me de woorden uit de mond Ann, wou net zeggen dat Henk te vroeg is begonnen en dat ie met scratchen een prima figuur had geslagen

  22. Ach echt mooi zingen doe ik ook niet, maar daarom zing ik wel! Jij ook een heel fijn weekend Sjerrie. Tegenwoordig is dat ook al geen pppunt meer hoor Henk, door dat gedoe met dat scratchen klinkt stotteren ineens precies goed! Overigens kunnen mensen die heel erg stotteren juist prima voor een zaal staan en hebben dan nergens last van. we hadden vroeger een bloemist in Leeuwarden, Gerrike en die stotterde echt heel erg we zeiden dan ook altijd – heb je even een kwartiertje Gerrike, ik wil je vijf minuten spreken – hij kon daar best tegen, maar die trad op als conferencier voor volle zalen en stotterde dan niet.

  23. Ow, Ann vergat ik: Een heel fijn weekend.xsjerrie

  24. Zo zeg, weer wat geleerd. Had nog nooit van um gehoord. Hum……………….. Ennuh Henk… IEdereen kan zingen, Het komt alleen bij de verschillende mensen soms niet goed de strot uit.

  25. Je hebt natuurlijk gelijk Ann. Ik geniet ook wel van m’n leventje maar moet wel iedere dag naar de stinkfabriek hahaaaa.Ik ben zelf ook geen zangtalent, daarom heb ik het vroeger geprobeert als Disc jockey maar ik st st st st st stotterde vroeger nogal, dus dat schoot niet echt op achter de draaitafels.

  26. Henk, natuurlijk kon hij niet zingen maar het was wel een levensgenieter en dat moeten velen nu nog maar eens proberen om zo aan de kost te komen. Ik vind het pracht figuren alhoewel ik ook wel een gulden had willen geven als hij was gestopt! Mandy is alweer helemaal opgeknapt en haalt de hele dag in met rennen en daar ben ik best blij mee met al die vreemde insecten.

  27. John, Gronings en Drents vind ik erg leuk om te horen en het heeft ook wel wat van elkaar, maar Groningen stad vind ik toch nog steeds erg gezellig en beide provincies zijn erg mooi het noorden heeft best wel veel mooie plaatsen, het is altijd vreemd tegenwoordig gaat er een ster dood en de halve wereld wil het meemaken en iemand die zoveel mensen heeft vermaakt wordt begraven door een handjevol mensen. Zelf ben ik ook blij dat Mandy weer holt het is toch altijd afwachten wat voor insect het was als je dat niet hebt gezien. Jullie zijn waarschijnlijk nog in Ouddorp dus nog heel fijne dagen en liefs voor jullie beiden.Melda, het was ook geen zingen hoor, hij deed maar wat maar het zijn pracht figuren. Ze zijn absoluut onvergetelijk, en het is jammer dat het nu eigenlijk niet meer zo is, hier op het dorp waar er veel en er werd altijd rekening mee gehouden. Mandy kan echt boos kijken, maar dan is ze ook nog lief en ik schiet daar om in de lach. Straks lekker slapen, liefs Ann.

  28. Jan de Roos kon niet zingen, punt uit…. Maar hij was absuluut geen grijze muis. In deze contreien hadden we een zekere ‘Jip Jap’ De man verdiende altijd wat bij op de IJhorster markt door voor een paar gulden verzoeknummers te zingen. Velen vonden dat leuk want men lag in een deuk als ie z’n scheur lostrok. Ik heb ‘m ook wel eens een gulden gegeven maar dan moest ie z’n bek dichthouden, en ook dat was goed, als het maar geld opleverde hahaaaa. Bij hem vergeleken kon Jan de Roos echt wel zingen.Beterschap voor Mandy en voor jou een fijn weekend Ann

  29. Lieve deugd wat een gezang!Maar hij geloofde er zelf in Een typisch volksfiguur zo heb ik er hier ook gekend.Ze worden geacepteerd zoals ze zijn en dat is mooi.In deze tijd zouden ze daar meteen achter gaan met de camera .Onvergetelijke mensen.Mandy ’s snoetje is lief als ze boos is.Welterusten Ann als mandy het toelaat.Liefs Melda

  30. Een heel leuk onderwerp. Als ik dat Groninger dialect zo lees, kan ik het haast horen spreken. Het lijkt wel een beetje op Drents.(al zijn er uiteraard wel verschillen, om te voorkomen dat sommig Drenthen en "mensen uut Grun" zich beledigd zullen voelen ). Jammer dat dit soort mensen dan vrij eenzaam begraven worden. Fijn om te horen dat Mandy er weer aardig bovenop is ! Ook nog een fijn weekend toegewenst ! John.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: