Gedicht van Jacqueline E. van der Waals   15 comments

Jacqueline Elisabeth van der Waals (Den Haag, 26 juni 1868 – Amsterdam, 20 april 1922) was een Nederlandse dichteres, schrijfster, vertaalster en lerares.Ze werd geboren als dochter van de J.D. van der Waals, een wereldberoemd natuurkundige en Nobelprijswinnaar naar wie de Van der Waalskracht is genoemd.Ze doorliep de HBS en studeerde thuis voor de hulpakte voor het onderwijs en de M.O.-akte voor geschiedenis. Ze werd lerares in Doorn, Bloemendaal en Amsterdam.

Daarnaast vertaalde zij uit onder meer de Scandinavische talen en schreef essays over Søren Kierkegaard, Henrik Ibsen en Selma Lagerlöf. Gedichten schreef zij aanvankelijk onder het pseudoniem Una Ex Vocibus (een van de stemmen). De beginletters hiervan komen overeen met die van Ursule Eleonora Velt, de hoofdpersoon van haar autobiografische roman Noortje Velt (1907). Ze deed aan tennissen, schaatsen, wandelen en bergbeklimmen, activiteiten die in haar gedichten terugkomen.Ze nam deel aan studiegroepen waar ze filosofen als Kierkegaard en Nietzsche besprak. Bron: Wikipedia, de vrije encyclopedie.

Jacqueline E. van der Waals         Jacqueline E. van der Waals 2

Één van haar thema’s is de natuur, en het onderstaande gedicht wil ik dan ook opdragen aan onze spacevriend De Natuurforser, Roel die ons telkens verrast met zijn mooie verhalen en levendige fantasie. De foto’tjes van Jacqueline zijn slecht, maar in die tijd waren er dan ook nog geen digitale camera’s.

heideveld

Roel, je verhalen vertellen zoveel van je liefde voor de natuur dat dit gedicht je zeker zal aanspreken. Maar al is het gedicht aan jou opgedragen iedereen die een liefhebber(ster) van de natuur is zal dit gedicht waarderen.

Advertenties

Posted 16 oktober 2008 by Ann McDunn in Geen categorie

15 responses to “Gedicht van Jacqueline E. van der Waals

Subscribe to comments with RSS.

  1. Een erg mooi natuurgedicht Ann.

  2. een mooi gedicht,bloemen schoonheid duurt maar kort dat klopt.  als de bloemen weg zijn komen de paddestoelen zijn ook heel mooi als die weg zijn is er wel weer wat anders dat heel mooi is  je komt vaak voor verassingen te staan  maar wat leuk dat je dit voor roel doet . groetjes joke en nog een fijn weekend

  3. weer zo’n "klassieke"dichteres!! Als ik haar naam hoor denk ik gelijk aan een gouden najaarslaan.
    Dat gedicht behandelden we, jaja, in de zesde klas van de lagere school, we schreven het netjes in een "versjesschrift", met een tekeningetje erbij. Toch goed dat onderwijs vroeger. Ik denk de rest van mijn leven, al word ik dement, de naam van deze dichteres een gouden najaarslaan zal triggeren. mooi werkt het menselijk brein soms.
     
    prettig weekend, lieve spacevriendin!

    Najaarslaan
     Ik keek in de gouden heerlijkheid
    Van een najaarslaan,
    Het was of ik de goudene deuren wijd
    Zag openstaan,
    Het werd mij, toen ik binnen ging,
    Of ik door gouden gewelven liep:
    Ik aarzelde even, ik ademde diep,
    Diep van verwondering.
    Ik voelde mij eerst als een kindje, dat stout
    Doet wat verboden is;
    Ik sprak: "Zijn voor mij die gewelven gebouwd?
    Ben ik zoo rijk, dat van louter goud
    De gang mijner woning is?"
    Toen sprak ik: "Deze gouden grot
    Is immers geen menschenpaleis."
    Ik sprak: "Het is een betooverd slot,
    Dat lang op sprookjeswijs
    Geslapen heeft en stil gewacht,
    Op één, die de poorten ontdekken zou,
    De doode gewelven wekken zou
    Van ’t huis, dat ieder menschenhuis
    Te boven gaat in pracht."
    Ik sprak: "Hoe ben ik zoo rijk, zoo rijk!
    Hoe ben ik zoo rijk, mijn God!
    Welke aardsche woning is gelijk
    Aan dit, mijn sprookjesslot?"
    Trotsche, of ik een prinsesje waar,
    Ging ik door ’t goud;
    Aan beiden zijden stond daar,
    Schragend de gangen, hoog en zwaar,
    De zuilen opgebouwd.
    Waar gouden de portalen zijn,
    Hoe zullen daar de zalen zijn!
    Ik zag aan ’t einde van mijn pad
    Een kleine ronde poort,
    Als blauw saffier in goud gevat,
    En haastig, vol verlangen trad
    Ik door de gangen voort.
    Ik sprak: "Als bij mijn aankomst wijd
    Die poorten openstaan,
    In welk een groote heerlijkheid
    Zal ik dàn binnengaan,
    Indien van goud de gangen zijn,
    Hoe groot moet mijn verlangen zijn,
    De zalen in te gaan!"

     

  4. Dit mooie gedicht kan ik zeker waarderen lieve Zuster,we zullen weer een aardige tijd moeten wachten tot de
    natuur er weer net zo uitziet als op deze foto!
    Kus van Edward.

  5. Een beauty van een gedicht! Het was vandaag ook prachtig weer om een heerlijke wandeling door bos en hei te maken. Liefs, Belia.

  6. Een heel mooi en gevoelig gedicht.Je kunt niet alleen mooi fotograferen en ons informatieve verhalen voorschotelen, maar ook nog mooie gedichten maken !

  7. Heel mooi hoor Ann
    Liefs Elisabeth

  8. Hoi Ann,
     
    Wat een mooi gedicht.
     
    De natuur is wonderschoon voor diegene die goed kijken.
     
    Toos

  9. Een prachtig stukje poézie waar ik me helemaal in kan vinden Ann.
    Morgenochtend maar weer eens naar het bos, de paden op de lanen in, vooruit met blijde zin.

  10. Mooi gedicht Ann, het is Roel op het lijf geschreven.
     
    Hier wil de heide ook niet, houdt van zandgrond en is hier ook zware polderklei

  11. Ann, je hebt een hart van goud zoals je de heidepracht in een mooi gedicht verwoord hebt. De intense schoonheid en stilte van de natuur is wonderlijk. Doet je beseffen wat stilte en schoonheid in het leven toch veel kan betekenen. De vertaalslag van de natuur in al zijn facetten geeft je de must om er echt van te kunnen houden. Jij Ann, hebt die vertaalslag ook in je. Exploreer hem de rest van je leven om te nemen en te geven en vooral om te delen………………………………
     
    liefs
     
    roel

  12. Lieve Ann,
    Weer ’n mooi gedicht en weer wat geleerd!Of ik ’t allemaal onthouden kan…??’k Heb al verschillende keren heide geplant maar ze wil ’t in de kleigrond ’t niet goed doen,jammer,die paarse kleur vind ik wel mooi in deze tijd!Bij deze wens ik je alvast ’n heel fijn weekend toe!
    Liefs Corry en doggy Joep,doeidoei!!xxx

  13. Tja al is dit gedicht aan de natuurforser Roel opgedragen …>ik ken die goede man niet!!!!
    Zou ik ook graag een rondje in de heide willen (ver)dwalen … mooi gedicht Ann.
    Wens je een heerlijke dag liefsNoon

  14. Ik kan me er helemaal bij aansluiten, ook al is de hei nu vrij dood, ook dan is ze mooi.
    En wat natuurforser ons elke keer voorschotelt, is nliet te versmaden.
    Prachtig gedicht over ons moedertje natuur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: