Archief voor augustus 2008

Een dag van paling, paarden en paddestoelen.   24 comments

Nadat zwager Harm en ik een kop koffie genuttigd hadden zijn we op weg gegaan naar Harkema-Opeinde of zoals het hier wordt genoemd "De Harkema", daar was een wedstrijd palingroken en aangezien ik dol ben op paling wilde ik ook wel eens zien hoe die beesten nu eigenlijk gerookt werden, het was er bepaald niet druk maar dat had ik ook niet verwacht van een dorp met 4287 inwoners. Het duurde maar even en daar stond ik al met een pasgerookte paling in m’n handen en dat was even lekker kluiven! Ik mag wel zeggen dat er heel wat werd verorberd en ingeslagen voor de wachtenden thuis, die wel geduld moesten hebben want het terrasje van het café waar het spektakel werd gehouden was vol met meest mannen die in de zon heerlijk de paling lieten zwemmen in een pilsje of wat. Twee foto’s waren genoeg om het schouwspel te vereeuwigen.

Wedstrijd palingroken,  Harkema Opeinde, 30 aug. 2008

Nee, onderstaande foto is niet mislukt maar je kon door de rook haast geen paling zien, een vriendelijke palingroker is geen onruststoker dus die had bereidwillig even de bedekking verwijderd, ik hoop dat de paling toch nog goed is geworden.

Paling roken, Harkema Opeinde 30 aug. 2008

Dat we hier snel waren uitgekeken is dus niet verwonderlijk, Harm kocht nog snel een pond verse paling voor me en toen zijn we naar de auto gelopen, want een stukje terug ligt het dorpje Drogeham (Droegeham) en daar waren paardenwedstrijden om het Nederlands Kampioenschap en dat was natuurlijk wel even wat anders dan gerookte paling. In Drogeham zelf staan 701 huizen en het heeft een inwonersaantal van 1753, maar op het terrein waar de wedstrijden werden gehouden was het echt druk, van heinde en verre waren er mensen op af gekomen. Toen wij daar arriveerden waren net de Hackney’s aan de beurt en dat is één van mijn favoriete paardenrassen, maar daarover onder de foto meer. De foto’s die ik gemaakt heb zijn bepaald niet van grote klasse, maar probeer maar eens een snel paard met wagentje op de foto te zetten, ze zijn nog sneller dan vlinders! De snelle dansers zijn me dan ook grandioos ontkomen.

De Hackney's klaar voor de start, 30-08-2008

Waar de naam Hackney vandaan komt, daar is men het nog steeds niet over eens. Aangenomen wordt dat de naam afkomstig is van het Midden-Engelse woord "Hakene" wat damespaard betekent. Ook kan het zijn dat de naam afkomstig is van het Franse "haquenee"wat klein paardje betekent. De Hackney komt van oorsprong uit Engeland. Het dier werd voornamelijk gefokt in de Graafschappen Norfolk en Yorkshire. Norfolk had toen al naam gemaakt met het fokken van voortreffelijke dravers, die Norfolk Trotters of Roadsters werden genoemd. De Hackney stamt af van deze dravers. In 1883 werd de Hackney Stud Book Society opgericht. Sinds dat jaar bestaat het ras officieel. Met zijn verheven knie-actie was de Hackney direct al een aantrekkelijk showpaard in het tuig voor elegante koetsen. Zowel het Hackney Paard, als zijn kleinere broer, de Hackney Pony zijn nog steeds erg gewilde showpaarden. In eerste instantie werd de Hackney als last- en rijdier gebruikt. Vanwege zijn snelheid en het grote uithoudingsvermogen heeft de Hackney zeer lange tijd vooral de postkoetsaanspanning gediend. In heel Engeland bestond een net van geregelde lijndiensten voor zowel post als personen vervoer (Royal Mail).

Een mooi hoofdje, 30 aug. 2008

Het meest kenmerkend voor de Hackney is de aparte gang die het heeft. Hackney’s hebben een ruime zwevende draf, waarbij de voorbenen hoog en ver naar voren worden gebracht. Voordat de voet wordt neergezet, blijft hij nog even in de lucht "aarzelen"waardoor het zweefmoment wordt verlengd. De Hackney’s worden door hun verheven en elegante gang de "Ballerina’s van de concoursvelden" genoemd. Bij Hackney’s maakt men onderscheid tussen pony’s ( met een schoftmaat tussen 1.20 – 1.40 meter) en paarden (vanaf 1.40, in de praktijk meestal tussen 1.55 – 1.65 meter). Vooral de kleine maat Hackney wordt veel gebruikt als concourspony, alhoewel de grote maat intussen weer in grote belangstelling staat. In hoofdzaak worden Hackney’s als éénspannen gepresenteerd op de concoursen maar ook als tweespan, in mindere mate als tandem en zeldzamer als klavertje drie ( één voorpaard en twee achterpaarden) randem (drie paarden in elkaars verlengde) en vierspan (twee voorpaarden en twee achterpaarden) zijn zeldzaam te zien op concoursvelden. Vanaf een uur of 8 wordt begonnen met het inrijden van de dieren en op onderstaande foto was het een uur of vier en het diertje had het helemaal gehad en stond te slapen.

Laat mij maar slapen, Drogeham 30 aug. 2008

Na de Hackney’s waren de Friese paarden aan de beurt en ook dat was een lust voor het oog, wat zijn het toch een prachtige edele dieren!

Fries paard in draf, 30 aug. 2008

Mocht er iemand zijn die denkt dat de ogen er niet opstaan, alle showpaarden hebben oogkleppen op omdat ze anders door de drukte van het plubliek afgeleid zouden worden van hun "werk" en één foutje kan heel wat punten kosten.

Op naar het kampioenschap, 30 aug. 2008

Omdat het mij niet zinde dat ik de dieren niet van dichterbij op de foto kon nemen heb ik me toch maar achter de hekken gewaagd waar overigens niet van gezegd werd, ach ja een klein camera’tje kan toch voor een klein krantje zijn? De rest van de foto’s van dit prachtige evenement zet ik wel in een album.

Nog even uitstappen, 30-08-2008

Het was een heerlijke middag en nadat ik bij Harm ben weggereden (Harm heel veel dank voor je onuitputtelijke geduld) ben ik nog maar een poosje op paddestoelenjacht gegaan, het is niet te geloven hoeveel er al zijn en soms is het net écht herfst op de foto’s, hiervan zet ik maar één foto neer en de rest komt in het paddestoelen album.

Herfstplaatje, paddestoel 30 aug. 2008

Geplaatst31 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

ZOMERS WEEKEND ?   15 comments

Hier schijnt op het ogenblik de zon, maar het was de rest van de dag bewolkt dus blijf ik nu hopen dat we krijgen wat er is voorspeld een zomers weekend! Wat zijn we daar allemaal aan toe, telkens die grauwe lucht en veel regen dat is niet iets waar je vrolijk van wordt. Overigens moet ik er morgen op uit met zwager Harm, in het een of andere gehucht waar ik de naam alweer van ben vergeten is een soort marktje met als hoogtepunt een wedstrijd PALINGROKEN! Ik vind paling heerlijk hoor daar niet van, maar om nu te wachten tot die beesten gerookt zijn? Afijn camera mee, je weet nooit wat je tegen zult komen. In ieder geval héél veel palingkluivende dorpelingen zodat ik ook maar een pakje vochtige reinigingsdoekjes in m’n tas zal stoppen want voor je het weet is er weer de een of andere kennis die weet dat ik altijd op alles ben voorbereid. Mijn zoon is ervan overtuigd dat ik zelfs een operatie-setje meeneem als ik weg ga en het is dan ook bijzonder prettig dat er zoveel in een handtas kan, aan een klein handtasje ben ik maar nooit begonnen want dat wordt bij mij helemaal niets. Om een voorbeeld te geven zitten er zelfs Donald Duck pleisters in m’n tas voor kinderen die een pleister nodig hebben, veiligheidsspelden zijn ook altijd makkelijk als er weer eens iemand uit z’n broek scheurt, deze keer wegens een teveel aan paling. Gestoken door een bij? Afterbite is aanwezig, roept u maar en Ann heeft het wel bij zich en dat weet iedereen die mij maar kent en anders krijgen vreemden wel een tip van "probeer het eens bij haar, ze heeft altijd van alles bij zich". Maar nu eerst wat ik eens een keer het laatst heb gedaan en dat niet de bedoeling was….

ANN

Het blijft toch een schattig gezicht die kleine viooltjes tussen al dat onkruid. Toen de zon zich liet zien waren er ineens heel veel vlinders op de budlea’s die toch echt hun beste tijd hebben gehad. Het is algemeen bekend dat de mannetjes in het dierenrijk altijd mooier zijn dan de vrouwtjes, bij mensen ligt dat natuurlijk héél anders maar het deed me goed dat ik deze keer een mannetjes vlinder het grote koolwitje(Pieris brassicae) op de foto kon nemen, helemaal geen mooie stippen, nee hoor gewoon wit met zwarte vleugeltippen het kereltje liet zich nog gewillig op de foto zetten ook. Hoe het mogelijk is dat de hele achtergrond zwart is mag Joost weten maar het staat niet eens beroerd!

groot koolwitje (mannetje) - Pieris brassicae

Ook ben ik nu eens net zolang doorgegaan met proberen totdat ik een Atalanta of admiraalvlinder (Vanessa atalanta) te pakken kreeg die net even een seconde langer bleef zitten dan de rest, oh boy, oh boy, wat zijn die snel volgens mij zien ze je gewoon aan komen sluipen en gaan vliegensvlug op een andere bloem zitten, waar je natuurlijk weer net niet bij kan of op een plaatsje dat je denkt "nou nee, het huis van de buren is niet echt de bedoeling!"

Atalanta of admiraalvlinder (Vanessa atalanta)

Terwijl ik achter de vlinders aanzat werd ik blij verrast, Tussen de struiken kwam ik ineens een laatbloeiende Graham Darby roos tegen en na verdere naspeuringen zag ik dat er nog heel wat knoppen zijn die wel open willen maar even hebben gewacht op beter weer, rozen maken mij nog steeds blij en hier is nog een heel mooie.

Roos (Graham Darby) 29 aug. 2008

Tot slot nog een vraag aan alle natuurforsers, het valt me telkens op dat er zoveel misvormde eikeltjes zijn, zelf heb ik dat nog nooit eerder gezien en als het er eentje is oké, maar er komen er steeds meer en daarom mijn vraag, heeft iemand anders dat ook opgemerkt? Het doet mij dan denken aan een kort versje van Freek de Jonge, ik weet het ik ben gestoord, maar wel prettig gestoord en dat wil ik er graag inhouden.

Wij zijn de kleine eikeltjes
Blij dat het koud en herfstig is
Wij hebben kleine pukkeltjes
En hopen dat ’t geen herpes is.

Vreemde eikels

Eikels

Geplaatst29 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Paddestoelen   20 comments

Paddestoelen zijn voor mij dingen die horen bij kabouters en elfjes en ik heb er dan ook helemaal geen verstand van, mooi vind ik ze wel! De prachtige zwammen aan de boom die ik van de week geplaatst heb behoren tot het verleden, leuk kinderen, maar waarom moeten ze nu persé zoiets moois vernielen? Tja ik weet het vroeger als je door het bos liep was het ontzettend leuk om op ik ehhhh geloof stuifzwammen te trappen omdat er zoveel troep uitkwam, een prachtig groen wolkje, maar die tijd hebben we gehad en toen ik eenmaal tot het besef kwam dat het allemaal zo mooi was heb ik het nooit meer gedaan. Maar om deze grote zwammen stuk te schoppen had totaal geen zin en ik ben blij dat ik de foto nog heb. Ook valt het me op dat er zoveel beschadigde paddestoelen zijn die toch niet door kinderen stuk zijn gemaakt, misschien zijn ze eetbaar voor sommige insecten maar ook daar wil ik afblijven, dat laat ik over aan de mensen die zich speciaal richten op de paddestoel, want makkelijk lijkt het mij niet.

paddestoel wit, 25 aug.2008

paddestoelen 25 aug.2008  paddestoelbroertjes 25-08-2008

paddestoel met een mooie kleur, 25-08-2008

paddestoelen op het mos, 25-08-2008

Geplaatst25 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Joan Baez en Melanie Safka   10 comments

Met veel dank aan Ilona die beide zangeressen op haar space uitvoerig heeft besproken, is er bij mij toch de behoefte om nog wat muziek van deze beide sterren van vroeger en voor velen van nu nog steeds, hier te plaatsen zelf blijf ik van hun songs houden en ik zet ze dan hier ook voor mezelf neer, misschien herkennen velen de muziek van die mooie jaren.
 
De onvergetelijke Joan Baez (hier moet ik toch nog even een kanttekening bijzetten, alleen de eerste song is van Joan Baez, de tweede is van Joni Mitchell, geboren op 7 november 1943, ze schildert ook en is gestopt met zingen, alhoewel ze een come-back heeft gemaakt zullen velen haar niet kennen. Haar teksten gingen over haar eigen emotionele ervaringen of zijn maatschappijkritisch. Het derde nummer op het clipje is van Sandy Denny, geboren te Wimbledon (Londen) op 6 juni 1947 en aldaar overleden op 21 april 1978 na een tragische val van een trap. Na een periode van Amerikaanse folkmusic is ze de richting in gegaan naar het Brits/Keltisch klinkende geluid, Sandy Denny heeft als zovele tijdgenoten een tragisch leven geleefd).
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=346108    http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=69406
 
En Melanie Safka
 
  http://www.123video.nl/123video_share.swf?mediaSrc=54659
 
 

Geplaatst24 augustus 2008 doorAnn McDunn inMuziek

Huiszwaluw (Delichon urbica) En natuurlijk weekend 23 en 24 aug. 2008   15 comments

Afgelopen maandag was ik weer eens bij zwager Harm en die vertelde dat er telkens zwaluwen bij hem achter op de waslijn zaten, twee ouders die één jong voerden, nu had ik al tijden achter de Boerenzwaluwen aangezeten maar die kleine gasten waren me telkens te snel af, toen ik Harm vroeg "waarom heb je dat dan niet gezegd"was het droge antwoord in het Fries "dér hast er my net om freegje wol" (daar heb je me niet naar gevraagd wel?) Hij had gelijk, maar ik schoot wel in de lach om dit droge antwoord. Natuurlijk verdween het zwaluw drietal onmiddellijk toen ik gewapend met camera naar buiten kwam grrrrrrr dus eerst de wekelijkse wens voor het weekend er is ons mooi weer beloofd en dat lijkt me heerlijk alhoewel ik zo langzamerhand weermannen en vrouwen niet erg meer vertrouw, eerst zien en dan geloven want de berichten zijn mooi weer maar Pieter Paulusma is het er niet mee eens!

ANN

Samen zijn we toen naar de Mieden gegaan waar het steeds mooier wordt, heerlijk rustig is en waar de zwanen met hun inmiddels groter geworden jongen direct aan de kant van een plas zouden zitten, nee Harm nu zitten ze ineens aan de overkant waar we niet kunnen komen, het leven van iemand die foto’s neemt is bijzonder zwaar en toen Harm dan ook riep "een buizerd", ja toen was ook die vogel met een vaart vertrokken evenals de waterhoentjes en de eenden, ze mogen me gewoon niet!

De Mieden, Buitenpost. Maandag 18 aug. 2008

Na een fikse wandeling zijn we weer naar het huis van Harm gegaan om ons te laven aan oploskoffie en wat zag ik, jawel eindelijk maar toch had ik een jonge Huiszwaluw op de foto, mijn dag kon niet meer stuk! Zingend ben ik huiswaarts gekeerd om eindelijk droge schoenen aan te trekken want lopen in de Mieden is heerlijk maar er zijn nogal wat plekken bij waar je toch echt beter laarzen aan kunt trekken. Snel de foto van het zwaluwjong bekeken op de computer en daar was het kleine ding dan, oei wat vind ik het lief!

Jonge Huiszwaluw (Delichon urbicar) maandag 18 aug. 2008

Omdat het nog steeds redelijk weer was toch nog maar een wandeling gemaakt in de omgeving van huis en toen trof ik zowaar ook nog mijn eerste zwammen aan op een oude berk, tja en dat allemaal op één dag het was haast te mooi om waar te zijn! Alleen weet ik niet hoe deze zwammen heten en dat is maar goed ook anders gaat iedereen denken dat ik alles weet en dat is dus een misverstand want ik weet veel meer niet dan wel.

Zwammen en mos op boomstam, maandag 18 aug. 2008

Geplaatst22 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

SCHOTSE HOOGLANDERS   22 comments

Wie nu denkt aan kilts, doedelzakken, whisky en blote knietjes komt bedrogen uit, want het gaat hier om het runderras de Schotse hooglanders die van oorsprong vooral in het westen van Schotland en de Hebriden-eilanden voor de westkust voorkwamen, het ras stamt af van een klein Keltisch rund.

Alle kleuren Schotse Hooglanders, zondag 17 aug. 2008

Dit runderras wordt in natuurgebieden het jaar rond als grote grazer ingezet om de verruiging tegen te gaan, dit kan ook gebeuren door jaarlijks te maaien en te kappen maar dat verstoord de natuur en is uiteraard zeer arbeidsintensief. Ook in het Lauwersmeergebied, wat in november 2003 de status van Nationaal Park heeft gekregen heeft Staatsbosbeheer dit ras ingezet alsmede de konikpaarden, de verruiging is hiermede niet geheel onder contrôle maar het scheelt heel wat werk. Het Lauwersmeergebied is inmiddels uitgegroeid tot een belangrijk natuurgebied dat van grote waarde is voor Nederland, vooral door de zeldzame (natte) duinvegetaties, de enorme vogelrijkdom en natuurlijk de vlinders en andere insecten. Veel mensen worden afgeschrikt door de Schotse hooglanders omdat ze enorme hoorns hebben die er toch wel gevaarlijk uitzien, maar niets is minder waar en de Schotse hooglanders zijn eerder bang voor mensen dan andersom.

Een beste koe, zondag 17 aug. 2008  Het is dan ook een lust om over het hek te klimmen en heerlijk tussen deze dieren rond te lopen. Vorige week zondag heb ik dat dan ook gedaan met Gabe, Boukje en de kinderen en we hebben er allemaal van genoten. Het was enigszins heïg, zodat de foto’s niet al te scherp zijn geworden, maar de dieren zelf zijn goed te zien. Een volwassen stier weegt 800 kilo en de koe 500 kilo, zodat er heel wat ronddenderd over het gebied. De hoorns verschillen net zoals de kleuren nogal wat, normaal horen bij de stieren de hoorns naar achteren te krullen en bij de koe recht overeind te staan, maar zoals ook op de foto’s te zien is gaat dat lang niet altijd op. Ook de kleuren variëren van roodbruin, zwart tot crèmekleurig. De vacht bestaat uit twee lagen, in de zomer is de onderlaag niet zo dik maar in de herfst groeit er een dikkere laag voor de winter. Dit soort is bijzonder goed geschikt voor het klimaat en de ruige omstandigheden in de West-Highlands, omdat er daar veel regen, een sterke wind en weinig om te grazen is ze worden daar "Highland Cow" genoemd.

Wat ben ik blond ik ga er gewoon naar toe, 17 aug. 2008

Op het ogenblik zijn er meer Schotse hooglanders buiten Schotland dan in Schotland, daar zijn het nu vooral de schapen die er grazen. Vroeger was er vooral vee in de Highlands die werden gefokt om hun vlees en werden verkocht in de Schotse Lowlands en Engeland. De Schotse Hooglanders van de eilanden voor de Schotse westkust begonnen hun lange tocht naar de markt, door te zwemmen van eilanden naar het vasteland, o.a. naar Mull nabij Croig "Port-na-Ba", Gaelic voor "haven van het vee". De markten van Crieff en Falkirk waren slechts een tijdelijke stop want daarna begon de tocht, tot zelfs Londen aan toe.

Schotse Hooglander, duidelijk de stier! zondag 17 aug. 2008

De begeleiders waren de "drovers" die hun vee, ook wel "kyloes" genoemd, wekenlang begeleiden door vaak onherbergzaam gebied.

The Pass of the Cattle

‘The men they gather’
‘And create such a stir.’
‘With dogs by their side,’
‘The cows of the field…’
‘They come from the Hills and Glens.’
‘To climb Bealach na Ba…’
‘The pass of the Cattle.’

Bealach na Ba, de "Bergpas van de Runderen" is één van de spectaculairste routes in Schotland en is met 626 meter hoogte, de hoogste voor auto’s toegankelijke bergpas in Groot-Brittannië. De bergpas start in Applecross en loopt naar Tornapress. De Schotse hooglanders kunnen zich het jaar door prima redden in de Nationale Parken, alleen in strenge winters moeten ze wel eens worden bijgevoerd. Wie dus eens wil genieten van de schoonheid van de natuur raad ik aan om eens een kijkje te gaan nemen in het Lauwersmeergebied en dan natuurlijk de camera niet vergeten, want naast de Schotse hooglanders en de konikpaarden zijn er bijzondere bloemen, heel veel vogels, vlinders, insecten en prachtige vergezichten te bewonderen.

Zwarte Schotse Hooglander, hoezo chagrijnig. Zondag 17 aug. 2008

Geplaatst22 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Vrienden en Vriendinnen op de spaces   23 comments

 
Héél veel vrienden en vriendinnen kennen Gerd als iemand die voor iedereen en iedere dag een mooie afbeelding maakt en die in de gastenboeken plaatst, dat Gerd daar heel veel werk voor doet is prijzenswaardig, voor iedereen heeft hij vaak een aparte boodschap en als het bij anderen overkomt als zijnde een té hoog knuffelgehalte dan is dat erg jammer, want voor hem is het gewoon vriendschap en meer niet! Ook sommige anderen en ikzelf zetten meestal – liefs, knuffel, kus enz. onder de berichten en daar is helemaal niets mis mee, er is al genoeg haat en nijd op deze wereld. Gerd is nu op het ogenblik totaal van de wijs en ik kan daar helemaal mee ingaan, ik snap ook niet dat dit mogelijk is en al zou ik het weten dan nog zou ik zoiets nooit doen! Eigenlijk heb ik hier geen woorden voor maar wie het ook heeft gedaan het is enorm laag! Bij vrienden en vriendinnen heb ik een totaal ander beeld dan sommige anderen ik vind het nog steeds nodig om voor mijn vrienden en vriendinnen op te komen wat mij dan ook niet bepaald in dank wordt afgenomen, het zij zo. het space adres van Gerd is http://foto-story-gerd.spaces.live.com/default.aspx?mkt=nl-NL&partner=Live.Spaces Dus wie hem even zijn/haar medeleven wil tonen kan daar terecht en ik weet zeker dat er ook velen zijn die het wél goed met hem voor hebben. Aan degene die dit hebben gedaan zou ik willen vragen KIJK IN JE HART EN VRAAG JEZELF AF OF JE HIER GELUKKIG MEE KUNT ZIJN, heel vaak lees ik dat vriendschap voor eeuwig is maar de werkelijkheid zit heel anders in elkaar. Kom voor elkaar op, help elkaar, doe elkaar geen verdriet en kwets niemand van je vrienden en vriendinnen, een oude zeur ben ik echt niet maar als vriendschap zo belangrijk is laat het dan ook belangrijk blijven. Onderstaand mailtje kreeg ik vanmorgen van Gerd en voor hem vind ik het enorm triest! Niet alleen zijn space is weg maar ook al zijn instellingen, hoe dit mogelijk is weet ik niet maar wel weet ik dat Gerd hier heel veel verdriet van heeft en dat heeft hij niet verdiend! Persoonlijke vetes bemoei ik me niet mee, maar dit verdiend niemand.
 
Gerd
 
 
 

Geplaatst19 augustus 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Gedicht van Joh. van Meurs   14 comments

Gedicht Joh. van Meurs

Geplaatst16 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Vlinders, pony’s, paarden en herfst in de zomer   16 comments

De hele dag onweert het hier al en de buien komen met regelmaat flink naar beneden. Op het gras kan je nauwelijk lopen of het moet met laarzen zijn, volgens mij is het toch echt nog zomer maar het is aan weinig te merken. Voor het weekend voorspellen ze mooi weer, maar dat moeten we toch maar even afwachten want vandaag zou het ook mooi  zijn en voorspellingen komen lang niet altijd uit. Niet getreurd, nog even en het is écht herfst en dan kan het ook heel mooi weer zijn. Met of zonder zon allereerst…

ANN

Tot nu toe tevens de mooiste foto van de dagpauwoog die ik heb kunnen maken, het krasje op zijn vleugeltje zit er echt, dus misschien een aanvaring gehad met een laatbloeiende roos, maar het diertje dartelde lustig rond en een pleister lijkt mij geen optie. Wat ik inmiddels al wel geleerd heb met foto’s nemen is dat je wel héél veel geduld moet hebben met vlinders als je niet in het bezit bent van enorme lenzen, maar na een kwartier rondlopen, stilstaan en weer verder lopen heb ik dan toch eindelijk het Kleine koolwitje (Pieris rapae) te pakken kunnen krijgen en écht niet op een budlea! Voor de meeste onder de foto nemenden is dit een fluitje van een cent, maar ik was hier toch blij mee.

Klein koolwitje (Pieris rapae)

Vorige week op een redelijk goede dag ben ik nog even bij de paarden en pony’s langs geweest met zwager Harm, er waren twee pony veulens die er slaperig uitzagen omdat ze eindelijk van de zon konden genieten. De paarden hebben brood gekregen, maar toen dat op was konden we wel vertrekken wat zij dus ook deden en lekker gingen grazen.

Twee slaperige pony veulens. Zondag 3 augustus 2008

Lekker grazen. Zondag 3 augustus 2008

Toch hier Benona D ook nog even plaatsen, want als er één veulen fotomodel is dan is het Benona wel!

Benona. Zondag 3 augustus 2008

Geplaatst15 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Bloemen in De Kruidhof en thuis augustus 2008   10 comments

Allereerst iets over druppelfotografie, daar heb ik helemaal geen verstand van al vind ik het wel mooi, maar hier zorgt de natuur daar zelf voor, het plensde van de regen maar met een opengeknipt plastictasje op m’n hoofd toch maar even naar buiten gegaan, want stel dat die mooie roos helemaal verregende! Camera en hoofd zijn droog gebleven, de rest was wel aardig nat, maar ja je moet er natuurlijk wel wát voor over hebben en dit is mijn roos met druppels.

Roos in de voortuin en heel veel regen

Ook nog maar snel een foto gemaakt van de roos van mijn buurvrouw Rietje die onder mijn Forsythia staat, het is alweer de tweede bloei en daarna is het gebeurt met de rozen en wordt het tijd voor andere bloemen, het gaat dit jaar bijzonder snel en ik zal ze missen als de novemberstormen komen, maar goed een mooie herfst is natuurlijk ook nooit weg!

Een roos van Rietje, zondag 3-08-2008

In De Kruidhof ook veel foto’s genomen en een paar wil ik er hier toch neer zetten omdat ze zo wonderlijk mooi zijn dat ze een grotere plaat verdienen dan in de albums.

Zuid-Amerikaanse aardappel (Selanum tuberosum) De Kruidhof 6 augustus 2008

Een stukje v.d. vlindertuin.  De Kruidhof 6 augustus 2008

Een bloemrijk hoekje. De Kruidhof 6 augustus 2008

Herfstanemoon met visite. De Kruidhof 6 augustus 2008

Toch nog even laten zien waar ik een kwartiertje achteraan heb gezeten en waar ik eigenlijk best wel blij mee was, een Kleine Vos (Aglais urticae). Oh ja, voor ik het vergeet de namen staan wel bij de bloemen, maar even met het muisje erboven gaan hangen en iedereen weet hoe ze heten. Waar en hoe de foto’s zijn genomen maakt helemaal niets uit, ik heb er bijzonder van genoten en daar gaat het eigenlijk om. Soms doe je gewoon dingen met een camera in je handen waar je anders niet aan moest denken, zo heb ik toch bij het nemen van de Pelsterstraat in Groningen behoorlijk ver over de bovenste verdieping van de parkeergarage gehangen en dat met hoogtevrees! Mensen met een fobie zou ik dan ook aanraden, neem een digitale camera en je zult zien dat je ineens geen vrees meer kent, zelfs niet voor vreselijk veel bijen.

De kleine vos (Aglais urticae) Zaterdag 9 aug. 2008

Geplaatst13 augustus 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie