Archief voor juli 2008

WATERMUNT   18 comments

Watermunt in de Mieden. Zondag 27 juli 2008

Voor mij een reden tot blijdschap, de watermunt was uit de Mieden in Buitenpost verdwenen en dat tot mijn grote spijt. Afgelopen zondag was ik met kennissen in de Mieden en ik gaf een enorme juichkreet en lag meteen op m’n knieën, Gabe, Boukje, hun dochtertje Gabriëlle en pleegzoontje Jacob keken eerst nogal vreemd, maar toen ze het kruid hadden geroken en ik ze had laten zien dat je de blaadjes gewoon kunt opeten waren ze al even enthousiast als ik en nu het eenmaal terug is zal het zich snel voortplanten en blijven! Later op de dag onderweg naar Lauwersoog gestopt en jawel hoor daar bloeide het al, wat een heerlijkheid mijn dag kon toen al niet meer stuk.

Bloeiende Watermunt. Zondag 27 juli 2008

De Watermunt (Mentha aquatica) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Groeiplaatsen zijn oevers, laagveenmoerassen, rietland, blauwgrasland, duinvalleien, greppels, ruigten, verlandingsvegetaties, grienden en bossen. De stengels zijn 30-90 cm lang en hebben gesteelde , eivormige tot langwerpige, gezaagde tot gekartelde bladeren. Het blad ruikt sterk naar pepermunt (Mentha x piperata). De plant heeft zowel bovengrondse als ondergrondse uitlopers. De roodachtig tot lila bloemen worden door insecten zoals honingbijen en hommels bestoven. De kelkbuis is 4-5 mm lang en heeft lancetvormige tanden. De bolvormige bloeiwijze bestaat uit één of twee schijnkransen. Andere namen voor deze plant zijn:

Fries: Wylde balsem – Engels: Watermint – Frans: Menthe aquatique – Duits: Wasserminze. Mocht iemand het tegenkomen dan kan er rustig wat blaadjes van meegenomen worden want Watermunt groeit als een woekerplant, er kan thee van gezet worden of wat blaadjes bij gewone thee toegevoegd worden, een heerlijk frisse thee en dat is niet weg met de warmte van nu!

Watermunt en wilde vegetatie. Zondag 27 juli 2008

Advertentie

Geplaatst30 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Van Buitenpost naar Kollum, alvast een paar foto’s genomen tijdens de lange wandeltocht.   12 comments

Zwanenbloemen. Vrijdag 25-07-2008

Zwanenbloemen – Butomus umbellatus

Zwanenbloemen in hun element. Vrijdag 25-07-2008

Zwanenbloemen waar ze thuis horen

Reuzenberenklauw (Heracleum mantegazzianum) Vrijdag 25-07-2008

Reuzenberenklauw – Heracleum mantegazzianum

Veldlathyrus (lathyrus pratensis). Vrijdag 25-07-2008

Veldlathyrus – Lathyrus pratensis

Hortensia in het park, Buitenpost. Vrijdag 25-07-2008

Hortensia – Hydrangea aspera (Vilosa-groep) in het gemeentepark, voorheen Van Haersma de With Park, Buitenpost.

Geplaatst28 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Buitenpost – Kollum is 6 kilometer en met de auto een kwartiertje, maar dan moet je je camera’tje wél thuis laten!   13 comments

Het fotovirus heeft mij toch wel flink te pakken, vanmiddag moest ik even naar Kollum, vroeger deed ik dat in 5 minuten of minder, maar dat is door alle borden inmiddels wel een kwartier geworden, 30, 80, 60, 50 en 30 km. per uur in 6 kilometer is constant op m’n kilometerteller kijken of ik niet te hard rijd, een bekeuring heb je zo maar en dat vind ik dan weer heel erg zonde van het geld. Gierig ben ik totaal niet maar om het nu weg te geven aan mensen die al genoeg innen is me toch te gek. Ongeveer goed 4 uur ben ik vertrokken en om goed 7 uur was ik pas thuis, ongeluk gehad? Welnee! Pech, nee dat ook niet maar ik had mijn camera’tje meegenomen en heb op de terugweg mijn auto geparkeerd midden op de Lauwersmeerweg in een parkeerhaventje. Al speurend ontdekte ik allerlei prachtige wilde bloemetjes en ja hoor, voor ik wist liep ik al in een droge sloot langs de kant van de weg, gelukkig is het met de vakantietijd stil op de Lauwersmeerweg want het is vast een vreemd gezicht geweest, automobilisten hebben waarschijnlijk een bos wild haar zien lopen en meer ook niet! De gewone tuinplanten zijn op het ogenblik niet geweldig, maar wat staat er veel dat ik dan weer prachtig vind. Reuzenberenklauwen nog in bloei of al uitgebloeid maar altijd mooi, Veldlathyrus, Vogelwikke, Gewoon duizendblad en nog veel meer. Toen ik oplaatst uit de sloot klauterde, zag ik dat ik alweer bijna in Kollum was! Het was een fikse wandeling terug waarbij ik natuurlijk af en toe toch weer wat zag waarvoor ik de batterijtjes ook nog moest verwisselen, maar daar had ik dan ook nog op gerekend. Het was behoorlijk benauwd weer en zwetend heb ik oplaatst plaats genomen achter het stuur om dan maar snel naar huis te rijden. Tja, dat werd dus niet snel want ik zag de inmiddels groot geworden ooievaars op het nest zitten en het gemeentepark, eens Van Haersma de With Park is er ook nog eens schuin tegenover. Al met al heb ik heel wat kilometertjes gelopen, ergo zonder camera ben je lopend eerder heen en terug dan mét camera en de auto. Voor nu weer genoeg gepraat en de foto’s van de wilde planten en bloemen komen nog, het is nog geen 12 uur dus zeg ik maar weer….

HortensiainDrente20juli2008-1-1

Geplaatst25 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Vlinders: Dagpauwoog en de Gehakkelde aurelia   14 comments

Eindelijk prachtig weer en jawel hoor ineens komen overal de vlinders vandaan, de vlinderpopulatie schijnt erg af te nemen, maar er zijn er dit jaar veel meer dan vorig jaar dus we houden moed, dat betreft niet het fotograferen van deze prachtige sprookjesdiertjes, want ze hebben ontzettend veel haast en fladderen van de ene naar de andere bloem, waarbij de buddleia toch nog steeds hun favoriet is. Het was gistermiddag dan ook geen vlinders fotograferen, maar een ware jachtpartij waarbij het wild me steeds te snel af was en ik struikelend en al mompelend van de ene kant naar de andere kant moest sluipen en dan natuurlijk wéér net geknipt en alleen blad en bloemen op de foto en dat was niet de bedoeling. Afijn, kijk niet naar alles maar alleen naar de vlinders die ik toch nog heb weten te snappen. Waarschijnlijk zitten ze met hun vleugeltjes samengevouwen nóg te mopperen over dat vervelende mens met haar blikken doosje. Sorry vlindertjes het moest gewoon even gebeuren en bedankt voor het poseren omdat er twee toch even stil bleven zitten waaronder de Dagpauwoog en de Gehakkelde aurelia, de rest was me toch te slim af.

Dagpauwoog op de budlea,dinsdag 22 juli 2008

De dagpauwoog (Inachis io) is een dagvlinder en in Nederland en België de bekendste soort uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders. De dagpauwoog is een van de bekendste en geliefdste vlinders door zijn grootte, afstekende kleuren en oogvlekken, gracieuze vlucht en vrij algemene voorkomen. De vlinder komt met uitzondering van het uiterste noorden voor in heel Europa en de gematigde gebieden van Azië tot in Japan. Dit heeft veel te maken met de rupsen, die eten van planten die in grote delen van de wereld voorkomen, zoals hop maar vooral brandnetel.

De dagpauwoog heeft een spanwijdte van 50 tot 60 millimeter en net als alle vlinders vier vleugels, waarvan de onderzijde donkerbruin tot zwart gekleurd is met soms een lichtere grillige lijnentekening. De bovenzijde van de vleugels is oranjerood, met smalle donkerbruine vleugelranden. De bovenste vleugelrand is zwart met van de basis tot het midden een smalle strook witte strepen die doen denken aan een zebra-motief. Zowel de bovenste als de onderste vleugel heeft in de bovenste buitenhoek een grote oogvlek die bestaat uit witte, blauwe en paarse kleuren op een zwarte achtergrond, maar er is wel enige variatie. Rondom het lichaam hebben de vleugels een goudstof- achtige tekening, het lichaam zelfs is dicht oranjebehaard. De antennes zijn lang en dun en eindigen knotsvormig. Het uiteinde is altijd lichtgeel/wit.

Dagpauwoog, dinsdag 22 juli 2008

Wie er nu eigenlijk ondersteboven hing weet ik niet meer, maar waarschijnlijk was ik het zelf!

De vlinder heeft geen echte voorkeur voor een bepaald leefgebied, als het maar zonnig is en er bloemen zijn om nectar uit te zuigen. Daarom is de soort vooral te vinden in graslanden en bloemvelden, maar ook tuinen worden veel bezocht, vooral als er planten als de vlinderstruik (Buddleia) in staan. Wanneer de vlinder zich bedreigd voelt opent hij zijn vleugels, waarbij de ogen zichtbaar worden, om vijanden af te schrikken. De vleugels raken snel beschadigd, de vlinder is schuw en vliegt weg als een potentiële vijand dichterbij komt.

Gehakkelde aurelia:

Gehakkelde Aurelia, dinsdag 22 juli 2008 001

De gehakkelde aurelia (Polygonia c-album) is een dagvlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders. De vleugel varieert in lengte tussen de 20 en 26 millimeter.

De vlinder komt in vrijwel heel Europa voor en is een bewoner van bosranden en open plekken in het bos.

De vlinders voeden zich niet alleen met nectar, maar ook met het sap van rottend fruit.

De vliegtijd is van maart tot en met oktober.

Favoriete waardplanten van de gehakkelde aurelia zijn brandnetel, hop en iep. Ze leven in twee generaties. De eerste bezoekt in de lente, na de overwintering, graag bloeiende wilgenkatjes. De zomergeneratie heeft een voorkeur voor nectarrijke bloemen, vaak in gezelschap van de kleine vos.

De vlinder overwintert in de strooisellaag als imago, vermomd als een dor blaadje 

Geplaatst23 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Drenthe, dorpsfeest in Exloo. Zondag 20 juli 2008.   16 comments

10 Over 8 ging de wekker, weer eens verkeerd gezet maar afijn heerlijk de tijd om alles rustig voor te bereiden voor een dagje Exloo, de dag van het jaar waar de Drenten laten zien hoe het was in vroegere tijden. Helemaal gereed om te vertrekken begon het te plensen van de regen, het water kwam met bakken van de lucht en ik zag het even niet zitten om de hele dag in de regen te lopen. Zoon Geert gebeld dat ik toch maar niet kwam, wat hij dan ook begreep en ze zouden na het feestelijk gebeuren wel even komen koffie drinken, ook leuk dacht ik nog even. Een poosje daarna ging de telefoon, Geert zei "ach, stap gewoon op de trein we zien het allemaal wel", oké de stoute schoenen maar weer aangetrokken en door de regen naar de auto gelopen waarna ik meteen mijn bril weer kon schoonmaken omdat de wereld er toch wel erg wazig uitzag. De trein naar Groningen ging vlot genoeg, volgens de berichten moest ik toen naar het busstation een 5 euro kaartje kopen en de bus naar Emmen nemen die in Borger stopt, 25 minuten later kwam die eindelijk en na mijn vraag aan de nogal norse chauffeur of die bus in Borger stopte zei de man "ja, die stopt bij de rotonde in Borger". In mijn toch al grote verbeelding zag ik mezelf al staan ergens bij een rotonde in niemandsland, na een behoorlijk ritje waarbij ik de borden angstvallig in smiezen hield stopte de bus inderdaad bij een rotonde, maar die lag wel midden in het centrum. Ik zou bellen als ik in Borger was gearriveerd, maar dacht ik ga eens even kijken of er ook een bus naar Exloo gaat, ja hoor maar dan moest ik dus wel drie kwartier wachten *slik*, toch maar gebeld, waarna ik na een poosje wachten werd opgehaald door een wildvreemde notaris gekleed in pandjesjas, zwarte broek en een lakense pet (de hoge hoed was een maat of 5 te groot gebleken). We zijn eerst in Exloo maar koffie gaan drinken, want ik was toch wel erg koud geworden en het spetterde nog steeds. Daarna zijn de notaris (Geert de veilingmeester) en ik naar het feestterrein gelopen waar het toch behoorlijk druk was. De veiling zou gehouden worden op een boerenkar en zoon de notaris zou daar de veiling buiten houden, dat ging dus vanwege de regen niet door en de kar werd in een grote schuur gezet, maar wat er nu precies mis ging weet ik niet, volgens mij dachten de vele toeschouwerd dat het om een toneelstukje ging, want bieden deed niemand zodat ik maar vlijtig begon met inzetten wat me na een aantal keren heel wat vreemdsoortige spullen opleverde en er toch nog wat werd verkocht aan mensen die het licht zagen.

Ik geloof niet dat we elkaar begrijpen. Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

De veiling was snel afgelopen, zodat Geert, Iris en ik ons onder de feestvierende Drenten konden gaan begeven. En toen jawel… daar kwam de zon en werd het droog! Wat een heerlijkheid, ik besloot dan ook eerst maar eens het enorme terrein te gaan verkennen om voor het nageslacht foto’s te nemen van al die brave lieden die zich voor deze dag in hun traditionele kleding hadden gestoken en bezig waren de bezoekers te laten zien hoe het vroeger in Drenthe toeging, fotomodellen genoeg en als eerste maar een lieve vrouw op de kiek gezet die er prachtig uitzag in haar kleding.

Vrouwtje in klederdracht, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008 003

Als tegenstelling toch maar wat wafelbaksters op de foto gezet, die er aanmerkelijk minder mooi uitzagen en het ook nog druk hadden, zodat het er heerlijk rook naar vers gebakken wafels.

Wafels bakken, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

Tja en als je overal haantje de voorste bent dan krijg je het natuurlijk wel te doen met de veldwachter die ik wist af te kopen door hem te beloven zijn foto’s te sturen naar notabene zijn e-mail adres in Drenthe, de man gaat in ieder geval zijn tijd ver vooruit en Arie je krijgt je foto’s! Jammer dat er zoveel modern geklede jeugd bij op staat maar dat heb je als verleden en heden worden samengevoegd.

Jou zal ik in de gaten houden, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

Al lopend kwam ik aan het eind van het terrein waar de paarden nog het zware werk deden, waaronder een paar prachtige Friese tuigpaarden voor een wagen volgeladen met mensen die wel eens een ritje wilde maken inplaats van altijd lopen en twee Belgen die boomstammen moesten trekken.

Friese tuigpaarden, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

Belgische paarden trekken de bomen, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

Het volksdansen is nog een hele kunst maar deze mensen wilden het leren en een poosje later dansten ze vrolijk mee op de muziek, de stemming zat er goed in zodat de dansende Drenten en de bezoekers zich opperbest vermaakten.

Les in dansen, Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008

Aan het eind van mijn route gekomen zou ik nog een portie overheerlijke verse poffertjes gaan halen, maar helaas de wagen met de door mij begeerde bakkers reed net weg! Er waren nog wel bruine bonen met spek te koop maar daar had ik net even geen zin in, dat is meer voor de bewoners van het land van Bartje. Dames en heren fotografen leg nóóit je camera’tje even neer, want voor je het weet heb je de pet van de notaris op je hoofd een glas wijn in je handen terwijl je nog lustig een trekje van je sigaret nam. Wie nog meer foto’s wil zien van het jaarlijkse feest in Exloo zal moeten verhuizen naar het foto-album gedeelte. Het was al met al een geslaagde en leuke dag.

Drente III dorpsfeest Exloo, zondag 20 juli 2008 We nemen er nog eentje.

Geplaatst21 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Hondsdagen weer en dan???   15 comments

Als we nu allemaal naar buiten kijken zal het op de meeste plaatsen in Nederland wel net zo gesteld zijn met het weer als hier en dat ziet er voor de bouwvak vakantiegangers niet bepaald prettig uit! Misschien vermaken ze zich best, maar het is toch wel héél vaak slecht weer in de bouwvakvakantie, je zult toch maar met kleine kinderen in een tentje of caravan zitten, natuurlijk heeft iedereen een geweldige vakantie gehad als ze weer thuis zijn, maar o jee, hoe vermaak je de kinderen? Gelukkig voorspellen ze voor volgende week meer zon en droger weer en dat hoop ik van harte juist voor de mensen die hun vakantie zo hard hebben verdiend! Natuurlijk zijn er massa’s mensen op weg naar zonnige oorden of zijn er al, maar met het dure levensonderhoud van tegenwoordig is dat voor velen niet haalbaar meer. Zelf hou ik het maar op dagtochtjes in de natuur van ons eigen land, zodat ik er zeker van ben dat ik thuis in ieder geval comfortabel in mijn eigen bed kan slapen. Zondag dorpsfeest in Exloo (Drenthe) en daar ga ik dan maar heen, vermaken doen wij ons wel maar ik heb altijd medelijden met de mensen die droevig achter hun kraampjes staan te wachten tot er eens iemand is die het waagt vóór de kraam te komen, uit eigen ervaring weet ik dat het een doffe ellende is. Voor alle mensen die te lijden hebben van de regen sterkte en toch maar…..

18 juli 2008

*Snik* zelfs de budlea is opgehouden met bloeien en wacht even op de zon, ik heb deze struik al 40 jaar en ieder jaar geeft deze ouderwetse struik een vracht aan bloemen, dappere budlea’s heb je dus ook!

Geplaatst18 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Aalscholver’s redding!   18 comments

Het is 10 voor 9 in de avond na een wel aardig enerverend middagje. Mijn buurvrouw Rietje kwam vertellen dat er op het veld een vogel was die niet kon vliegen, há dat zou Ann dus wel heel even opknappen! Hoezo even? Kom je samen met Rietje bij dat dier is het een aalscholver, en niet zo’n kleintje ook! Afijn, kippen pak je bij hun vleugels dus dat moet kunnen, nee dus en bloedend met een doorgebeten nagelriem pas op de plaats gemaakt. Daar laten kon niet, want het is een speelveld voor ook kleine kinderen en de pingvogel was aardig agressief dus behoorlijk gevaarlijk voor die kleintjes. Natuurlijk was er geen buur te bekennen en één man die we vroegen of hij verstand van vogels had ging er als een haas vandoor. Naar huis gegaan terwijl Rietje op de aalscholver pastte en een boodschappenkrat gehaald, die over de vogel heen geworpen, zo die was gevangen. Weer naar huis want hoe krijg je zo’n krat thuis optillen kon niet, een kartonnen doos opengescheurd en onder het kratje geschoven, Rietje voorop om dat beest, dat constant wilde aanvallen door de openingen heen, af te leiden en Ann kruipend een paar honderd meter de weg over trekkend aan het stuk karton om zo de hele handel thuis te krijgen. Het lukte en mijnheer of mevrouw werd gestationeerd op mijn tuinpaadje, zodat Rietje en ik even konden bekomen en ik mijn nagelriem (oftewel wat ervan over was) te behandelen.

Aalscholver in tijdelijk verblijf, woensdag 16 juli 2008

Goede raad was duur, oftewel je begint te bellen met alles wat er maar met vogels te maken heeft, maar een oplossing? Nou nee, je mocht de vogel overal wel brengen hoor, maar daar heb ik toch maar van afgezien want waar vervoer je zo’n vogel in? Uiteindelijk de dierenambulance maar gebeld en ja hoor, ze kwamen de vogel ophalen maar dat kon wel eens avond worden. Rietje is maar koffie gaan zetten en bij haar thuis hebben we gezellig een poosje gezeten, toch af en toe even kijken en ik heb geprobeerd het dier door het kratje heen op de foto te nemen wat dus niet lukte en buurman Simon maakte daar weer een foto van. Even ter verduidelijking ik ben niet grijs! Dat ligt aan de zon die op mijn bezorgde hoofd scheen, of ik ben in één middag grijs geworden van de zorgen.

Een foto van de aalscholver lukt voor geen meter, 16-07-2008

Bij de volgende contrôle bleek het dat de aalscholver het wel mooi had gevonden en was ontsnapt, snel naar binnen om m’n camera’tje weer op te halen want tja foto’s moet je dan toch nemen, wie heeft er een aalscholver op z’n tuinpad? Juist… nagenoeg niemand, natuurlijk zijn het geen fantastische foto’s want heel dichtbij moest je maar niet komen aangezien vogellief dan meteen in de aanval ging. Hoe het dier uit de gevangenis is gekomen mag Joost weten, maar opnieuw de krat erover en kip ik heb je!

De aalscholver is ontsnapt, woensdag 16 juli 2008

Aalscholver moet opnieuw gevangen worden, 16-07-2008

Aalscholver in gedachten, woensdag 16 juli 2008

Inmiddels was het bijna 6 uur en we moesten allemaal wat gaan eten, thuis toch telkens maar even gaan kijken want te vertrouwen is dit dier niet écht. De man van de dierenambulance had me al gewaarschuwd, maar ik was er zelf al achter, trouwens ook dat ik mijn tuinpad wel eens mag schoonmaken, regen was goed voor de planten, maar het groeit nu overal heel erg snel! Goed half 9 kwam dan eindelijk de dierenambulance met twee hulpen, de vrouwelijke hulp was enigszins gezet zodat het alweer moeilijk was een goede foto te maken, ze nam het hele beeld in beslag zodat ik alleen de hulpvaardige handen van de man maar op de foto kon nemen.

aalscholver in bekwame handen, woensdag 16 juli 2008

Onder de vleugels bleek het toch dat Aaltje Scholver ergens door was geraakt waardoor het diertje niet meer kon vliegen, nu is hij/zij op weg naar de vogelopvang en nadat het is opgeknapt mag het weer visjes gaan vangen. Rietje, Simon en de mensen van de dierenambulance bedankt, er is toch weer een mooie vogel aan de dood ontsnapt en aalscholver ik wens je het allerbeste en nog een prettig leven verder.

Bedankt mensen, woensdag 16 juli 2008

Geplaatst16 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

Vlinders en insecten op de wilde bramen   19 comments

Nadat ik een vlinder had betrapt die toch van de budlea houdt, maar eens gaan kijken bij de wilde bramen en ja hoor, daar moet je dus zijn, het wemelt er van de vlindertjes en insecten alleen je moet er natuurlijk wél wat voor over hebben, hier en daar zitten schrammen, mijn spijkerbroek was toch een stuk beter en mijn truitje kan wel weg. Een kniesoor die daar op let! Toch vlinders en hommels op de foto gekregen, zaterdag even gekeken door zo’n echte goede camera en ja hoor dan kan je rustig voor de braamstruiken blijven staan, even scherp stellen en hup weer een prachtfoto, dus verwacht niet teveel ik heb m’n best gedaan!  Het kleurverschil scheelt omdat ik al dieper de braamstuiken in moest. En zelf? Tjonge wat was ik me daar even trots op de povere resultaten. Dus dames en heren fotografen op naar de wilde braamstruiken voor vlinders en allerlei insecten.

Hebbes, maandag 14 juli 2008

Hommel op wilde braambloesem, maandag 14 juli 2008  Vlindertje op wilde bramen, maandag 14 juli 2008 008

Jawel een vlinder, maandag 14 juli 2008 002

Hommel op braamblad, maandag 14 juli 2008

Geplaatst14 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

ZOMER KOM TERUG!   12 comments

Het was deze week een behoorlijk natte bedoening en voor iedereen die er niet echt uit hoefde niet bepaald weer om de bloemetjes buiten oftewel op de foto te zetten. Als de hondsdagen volgende week nu maar goed inzetten, dan is het volgens de wijze weerprofeten wel in orde, maar de Friezen hebben nog wat in petto n.l. de Griet Pis dagen en als die verkeerd inzetten is het ook mis en die dagen komen ná de hondsdagen, ik hoop dan ook dat deze dagen alleen maar een bedenksel zijn. Tot mijn grote spijt is door al die regen van mijn rozenpracht weinig overgebleven en het is maar een geluk dat ze wel weer opnieuw gaan bloeien, dat wordt dus nog een heel werk om alle dode bloemen te verwijderen. Deze week was ook niet bepaald nieuwswaardig op alle berichten na die op de spaces stonden, soms leuk maar ook veel nare dingen en zo zal het ook wel blijven, maar al is het slecht weer er zijn zoveel boeken die liggen te wachten om gelezen te worden dat het nadeel van regen ook weer een voordeel kan zijn, maar met een boek in de tuin zitten is natuurlijk ook heerlijk, dus zomer kom terug…..

ANN

Geplaatst11 juli 2008 doorAnn McDunn inGeen categorie

ENYA   17 comments

 

Enya, geboren als Eithne Patricia Ní Bhraonáin (fonetische uitspraak: Enya Brennan) (Gaoth Dobhair (Tír Chonail), 17 mei 1961) is een Ierse zangeres.

 Enya stelt eigenlijk 3 personen voor: Eithne zelf, Roma Ryan die de teksten schrijft en Nicky Ryan die de albums produceert. 

Enya  enya

Enya werd lid van de groep Clannad in 1980, andere leden waren onder andere haar zus Máire Brennan, tegenwoordig Moya Brennan, en broers Pól Brennan en Ciarán Brennan. Ze verliet de band kort voordat Clannad faam verwierf met Theme from Harry’s Game in 1982. Clannad’s producer Nicky Ryan volgde Enya, en na haar vertrek richtte ze haar eigen opnamestudio op, genaamd Aigle, wat Frans is voor adelaar. Nadat ze Clannad verlaten had, nam Enya in 1984 twee instrumentale nummers op, An Ghaoth Ón Ghrian (The Solar Wind) en Miss Clare Remembers. Ze schreef ook de muziek voor de soundtrack van de film The Frog Prince. In 1986 schreef ze de muziek voor het BBC programma The Celts; de muziek de ze gemaakt had bracht ze ook uit als eerste solo album; Enya, maar dit was geen groot succes.

Enya, haar kasteel in Ierland  Enya's Ierland

Orinoco Flow, Shepherd Moons & The Celts

In 1988 brengt Enya haar tweede album uit, genaamd Watermark. Dit album, en vooral de single Orinoco Flow (ook wel abusievelijk "Sail Away" genoemd) betekende haar grote doorbraak. Ze werd meteen internationaal bekend, en Watermark verkocht 8 miljoen kopieën. In 1991 brengt ze Shepherd Moons uit, ook een groot succes. Dit album verkocht 10 miljoen kopieën en leverde haar haar eerste Grammy Award op. Een jaar later, in 1992, komt The Celts op de markt. Dit album is de bewerkte versie van haar eerste album Enya, maar toch gaat The Celts bijna 8 miljoen keer over de toonbank.

Memory of Trees & Paint The Sky With Stars

In 1995 komt The Memory of Trees uit. Ook dit album levert haar een Grammy Award op. Twee jaar later, in 1997, brengt ze Paint the Sky With Stars: The Best of Enya uit. Hierop staan 2 nieuwe nummers: Only If… en Paint The Sky With Stars.

A Day Without Rain & The Lord of the Rings

5 jaar na haar laatste album (Shepherd Moons) brengt Enya eindelijk een nieuwe CD uit, genaamd A Day Without Rain. Dit is Enya’s meest succesvolle album ooit. Het leverde haar ook opnieuw een Grammy op. Ook schreef ze in 2002 2 nummers voor The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring: Aníron en May It Be. May It Be leverde haar zelfs een Oscar nominatie op.
In 2002 wordt Only Time – The Collection uitgebracht. Een set van 4 discs, met 50 nummers, 1 video, screensaver voor de computer en een slideshow met foto’s. Deze uitgave was gelimiteerd, er werden 200.000 exemplaren uitgebracht.Haar vijfde album droeg de naam "Antonie". Haar zesde en laatste album droeg zij op aan drs. Jasper.

 http://i208.photobucket.com/player.swf?file=http://vid208.photobucket.com/albums/bb309/supper_val_2007/enya___only_time.flv&sr=1

In 2005 bracht Enya Amarantine uit. De 12 nieuwe liedjes, waaronder 3 in Loxian, leverden haar opnieuw een Grammy Award op in 2007. In 2006 verschenen 2 speciale versies van Amarantine; een speciale Kerst editie en een verzamel editie met het boek van Roma.

Enya zingt in verschillende talen; tot op heden heeft ze al 10 verschillende talen gebruikt: Engels, Iers-Gaelisch, Frans, Japans, Latijn, Spaans, Welsh, Sindarin, Quenya en Loxian. De meeste nummers zijn in Engels of Iers-Gaelisch. Hoewel ze een Grammy heeft gewonnen voor haar album in de categorie New Age, verwijst ze zelf niet met deze term naar haar muziek. Als men vraagt onder welke categorie ze zichzelf zou indelen, antwoordt ze gewoon: Enya. Wereldwijd heeft Enya meer dan vijftig miljoen platen verkocht.

Bron Wikipedia.

 

 

Geplaatst9 juli 2008 doorAnn McDunn inMuziek