Archief voor 16 juni 2008

Jean Pierre Rawie – gedicht   14 comments

 
Troje
Troje.
NO SECOND TROY
 
Ik heb een vrouw bemind, die best
een tweede Troje zou verdienen,
en die door drank en heroïne
onder mijn ogen werd verpest.
 
Tot ziekbed kromp het liefdesnest,
en ik zou zachtjes willen grienen,
omdat alleen dit clandestiene
sonnetje van ons tweeën rest.
 
Zo’n veertien regeltjes waarmee je
een tipje van de sluier licht,
wat zout om in de wond te wrijven.
 
Wat zijn dat toch voor waanideeën
dat je, verdomd, in een gedicht
‘de dingen van je af kunt schrijven’?
 
Een prachtig sonnet van Jean Pierre waarmee hij een grote waarheid schrijft, want hoe kan de mens alles van zich af schrijven, men ziet alleen de buitenkant, maar niet wat er wordt gedacht, geleden en ook vreugde kan je niet vangen in woorden. Het gedicht is niet vrolijk, maar Jean Pierre Rawie is geen vrolijke dichter. Het leven is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel. Wie kent niet de opgeplakte glimlach en de vrolijke mens, die toch zoveel heeft te verbergen maar het niet aan anderen wil tonen waar die mens vol van is. Het is geen prettig verhaal, maar wel een doordenkertje. Somber wil ik de nieuwe week niet beginnen, maar ook hier op de spaces is meer leed, pijn en verdriet dan er wordt geschreven. Hen zou ik willen zeggen "praat je uit, krop het niet op" want ergens is de hulp die je nodig hebt, mensen die je kunnen troosten en warmte geven. Aan allen die het wel goed hebben zou ik willen zeggen "let op de mensen die jouw warmte nodig hebben", een beter begin van deze nieuwe week kan ik niet bedenken.
 
gedicht 
Een roos voor iedereen die deze week iemand troosten kan of alleen maar wil luisteren, allemaal een heel goede week gewenst.
 
 
Advertentie

Geplaatst16 juni 2008 doorAnn McDunn inKunst