Archief voor 1 maart 2008

Turtles Can Fly – plus kijktip   3 comments

 
Voor alle liefhebbers/sters van echt goede films is hier een tip, morgenavond zondag 2 maart om 21.25 op CANVAS is onderstaande film te zien, kijken, opnemen? Het is een absolute aanrader wat mij betreft. Om iedereen te sparen voor teveel informatie over het verhaal zal ik het dan ook niet al te lang maken, nét genoeg om nieuwsgierig te maken?
 
Turtles Can Fly
 
TURTLES CAN FLY – Lakposhtha hâm parvaz mikonand (2004) Regisseur: Bahman Ghobadi.
 
Turtles Can Fly
 
In de eerste plaats vind ik dit een hartverscheurende film die de keiharde realiteit laat zien van Koerdische kinderen in en rond een vluchtelingenkamp in het Iraakse  deel van Koerdistan bij de Turkse grens. De beelden van het begin van de film blijven sowieso op je netvlies staan. Prachtige opnames en geweldig acteerwerk van de kinderen, Soran Ebrahin als Satellite (Soran) een kleine dictator in de dop maar met enorm veel lef en doorzettingsvermogen, Saddam Hossein Feysal als Pashow de kleine door landmijnen verminkte jongen die toch razendsnel is, Avaz Latif als Agrin het teenertje dat veel te veel heeft meegemaakt, Hiresh Feysal Rahman als Hengov het broertje van Agrin die zonder armen het leven door moet en helderziend is, Ajil Zibari als Shirkooh het boodschappertje van Satellite die ook nog wat humor in deze film brengt en natuurlijk de 3-jarige Abdol Rahman Karim als het blinde en ongewenste kindje Riga. De originele muziek van Hossein Alizadeh is eveneens doordringend en hartverscheurend en deze muziek komt eigenlijk alleen voor in de film als er dreiging is of als er bijzonder nare dingen gebeuren.
 
Turtles Can Fly
 
De kinderen zijn geen van alle échte acteurs en daardoor komt het allemaal nog harder aan. Dit is de tweede film van regisseur Bahman Ghobadi, de film "Een tijd voor dronken paarden" speelt zich af in hetzelfde gebied en die wil ik zeker zien, ook in die film zijn kinderen de hoofdrolspelers. Ghobadi heeft tijdens het Filmfestival in Rotterdam gezegd – "De hoofdrolspelers uit mijn films zijn kinderen die het leven van volwassenen leiden. Dat is typerend voor mensen die opgroeien in Koerdistan. Bovendien wilde ik een anti-oorlogsfilm maken: Omdat het een film is over mijnen, is het logisch dat gehandicapte kinderen een hoofdrol spelen. Ook nu lopen er gemiddeld nog vier kinderen per dag op een mijn in Koerdistan: In Iran, Irak en Turkije. Maar het ook een symbool voor de Koerdische samenleving. Zolang mijn samenleving gehandicapt is, zolang zij nog niet volwaardig kan functioneren, zullen onvolmaakte en abnormale elementen in mijn films terug blijven keren."
 
Turtles Can Fly
 
Het verhaal gaat voornamelijk over de bovengenoemde kinderen, maar ook alle kinderen die voor Satellite werken en om hun kost bij elkaar te scharrelen mijnen zoeken om die te verkopen. (Schrijnend is het dat haast allemaal Amerikaanse mijnen zijn.) Satellite kan schotels installeren en doet dat o.a. voor Ismaïll een oude man die het nieuws van CNN wil volgen om dat te kunnen doorgeven. Ook de Sjeik en de dorpsoudsten van Kanibo gaan kijken, als Satellite niet direct de goede zender vindt geeft dit al lichtelijk problemen bij de ouderen omdat bepaalde zenders niet gezien mogen worden door moslims. Als het jonge meisje Agrin met haar zoontje en broertje in het vluchtelingenkamp komen omdat ze de wreedheden van de Baath aanhangers zijn ontvlucht krijgen de kinderen een band, Satellite wil alles wel voor Agrin doen, maar zij is te voorzichtig en wantrouwend geworden om écht contact te maken. Agrin heeft maar één doel, weg uit het vluchtelingenkamp en haar zoontje kwijt raken, waarom zij dit wil komt men al spoedig aan de weet. Haar broertje Hengov kan in de toekomst zien, wat het leven van deze gehandicapte jongen er alleen maar zwaarder op maakt, want het zijn nooit goede dingen die hij in zijn voorspellende dromen ziet. De flashback van Agrin is vreselijk en zo zijn er tal van zaken die, als men de film heeft gezien niet licht zal vergeten.
 
Turtles Can Fly
 
Tot slot wil ik nog melden dat ik bijzonder veel respect heb voor regisseur Bahman Ghobadi die na het opnemen van de film al de kleine amateur acteurs heeft geholpen. Een absolute aanrader voor mensen die willen zien wat er is voorafgegaan aan de inval van Amerika in Irak en de val van Saddam Hoessein. Oorlog is de HEL en in Irak zijn inmiddels al meer dan een miljoen burgers omgekomen en wie zal de Koerden helpen? Door deze film komt Koerdistan toch wel héél erg dichtbij.
Advertentie

Geplaatst1 maart 2008 doorAnn McDunn inFilm