Archief voor maart 2008

Weekend, lente, zomertijd en alles op Fit Na.   13 comments

 
En alweer is er een week voorbij, het vliegt, stuift en raast maar door en voor we het weten zijn we oud en de dagen zat. Denkend De lente is begonnen, maar het echte lentegevoel moet bij mij nog komen met een stralend zonnetje en heel veel bloeiende bloemetjes en iets minder krakende botten, dit weer is echt niet goed voor mensen met reuma en andere onaangename kwaaltjes, het went wel zeggen ze maar dat doet het maar héél langzaam. Klagen helpt niet, dus dat doe ik dan ook maar niet. Morgen gaat in de nacht de zomertijd in, dus lieve vrienden, vriendinnen en iedereen die het weleens vergeet, klokjes en andere apparaten die het niet vanzelf doen moeten een uurtje vooruit gezet worden, goh nu ben ik net moeder Uchje. Beschaamd Eindelijk hebben we kunnen kijken naar het filmpje "Fitna the Movie", maar het woord movie is toch echt te veel eer voor een soort slechte powerpoint presentatie. De hele wereld in rep en roer en waarvoor? Een knul van 17 had dit ook kunnen maken. Een paar erg domme fouten, de foto van de rapper Salah Edin inplaats van die van Mohammed B en Wilders krijgt een paar processen aan z’n broek (heel netjes gezegd Ann) omdat hij de cartoon van de Deen Kurt Westergaard heeft gebruikt en niet om toestemming heeft gevraagd, die hij volgens de Deen zelf ook niet zou hebben gekregen, ook Edin wil stappen ondernemen. Nee, dit had voor mij niet gehoeven wat hebben we er aan om op gevoelige tenen van in Europa 54.000.000 mensen te gaan trappen? (Volgens de laatste berichten zijn het er overigens 20.000.000 en dat scheelt een slok op een borrel). Als je dan wat wilt doen doe het dan goed, dit heeft totaal geen toegevoegde waarde. Volgende week hoor je er niemand meer over want dan is er wel weer wat nieuws. Natuurlijk zal een eental wraakzuchtige extremisten dit niet laten rusten, maar dan is er in ieder geval weer nieuws. Dit klinkt hard, maar ik ben voor een eerlijke discussie en niet voor een opgeklopte toestand waarbij Nederland voor de zoveelste maal weer in z’n hemd staat, met een bange Balkenende voorop. Uitgepraat, volgende week hoop ik prettiger nieuws te hebben. En voor nu…..
 
weekend

Geplaatst28 maart 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Ierse toost   9 comments

 
             Irish Beer Ierland Irish beer    
 
EEN OUD IERSE TOOST
====================
 
May you be in heaven half an hour before
 
the Devil knows you’re dead.
 
====================
 
 Keltische knoop
 
 
 
           
                                                                                                                          
                                                                            

Geplaatst26 maart 2008 doorAnn McDunn inSpreuken, wijsheden en citaten

Gadjo Dilo (The Crazy Stranger) 1997   4 comments

 
Gadjo dilo 
 
Gadjo dilo is de derde film uit de trilogie (wel apart te bekijken) die regisseur Tony Gatlif maakte over het zigeunerbestaan, zelf is Gatlif Algerijns/Frans en van zigeunerafkomst. De twee eerdere films waren "Les Princes (1983)" en "Latcho Drom (1993)." Voor iedereen die houdt en geïnteresseerd is in de de zigeunermuziek en het leven van de zigeuners is deze film een absolute must. Gatlif heeft niet, zoals in sommige recensies staat geschreven een film vol clichés gemaakt, maar een prachtig beeld gegeven van hoe de zigeuners in Roemenië leven en zijn. De cinematografische foutjes en de muziek die voor sommige mensen te druk wordt tijdens de dialogen zijn Gatlif vergeven. De drie hoofdrolspelers, Romain Duris als de jonge Parijzenaar Stéphane, Rona Hartman als de zigeunerin Sabina en Izidor Serban als het oude stamhoogd Izidor acteren geweldig en de rest van de cast is bijzonder goed. Rona Hartman kreeg in Locarno (1997) de prijs voor Beste Actrice en de film zelf de Publieksprijs, op de laatste dag van het festival van Rotterdam werd Gadjo dilo voor dezelfde onderscheiding net gepasseerd door de film "De Poolse Bruid." Tony Gatlif heeft uitvoerig research gedaan naar verschillende soorten zigeunermuziek en heeft zelf de nummers voor zijn films geschreven. De kern van de films is de discriminatie van de zigeuners, maar in dit geval heeft Gatlif de rollen omgedraaid door Stéphane in de zigeunergemeenschap te plaatsen.
 
Gadjo dilo
 
Tagline: In Every Soul There Is A Gypsy
 
Gadjo dilo  Gadjo dilo
 
De jonge Parijzenaar Stéphane is uit Parijs komen liften naar Roemenië en in de eerste scène loopt hij door het bevroren landschap van Walachije, zijn schoenen zijn kapot, hij ziet er uit als een zwerver en hij heeft af en toe de neiging om geen stap meer te verzetten. Stéphane heeft een doel om dit alles te doorstaan, hij moet en zal de zigeunerzangeres Nora Luca vinden, waarvan hij een cassettebandje in zijn bezit heeft wat nog van zijn vader is geweest met daarop één van haar liederen en hij is op weg naar de Lautaris, de bijna uitgestorven zigeunermuzikanten, om te proberen of die hem kunnen helpen Nora Luca te vinden. Af en toe kan hij meeliften op een open vrachtauto of op een gammele wagen met paarden die zoveel te vinden zijn in Roemenië. Als er een wagen met paarden langs rijdt volgeladen met zigeunervrouwen weet Stéphane dat hij bijna is waar hij heen wilde.
 
Gadjo dilo
 
Al snel ontmoet Stéphane een oude man die flink aan het drinken is en die hem verteld wat er allemaal met zoon zoon Adriani (Florin Moldovan) aan de hand is, de oude Izidor wil absoluut dat Stéphane met hem meedrinkt en neemt hem daarna mee naar zijn schamele huisje om te gaan slapen. Ze hebben wel hele verhalen tegen elkaar afgestoken, maar Frans en Romani werkt niet echt goed. Als Izidor de volgende morgen hout aan het hakken is en Stéphane wakker wordt weet de hele gemeenschap van de Lautaris al dat er een gekke vreemdeling heeft geslapen in het bed van Izidor en blij zijn ze daar helemaal niet mee. Izidor wil echter Stéphane niet kwijt en zorgt ervoor dat hij kan blijven. Zelf is Izidor een virtuoos op de viool en hij speelt voor Stéphane als die toch weg wil gaan om hem van gedachten te doen veranderen. De zigeuners ontdooien heel langzaam en de temperamentvolle Sabina, die eerst helemaal niets wilde weten van deze vreemdeling, wordt langzamerhand zijn trouwe reisgenote op tochten door het land die zouden kunnen leiden tot het vinden van Nora Luca. Ook Izidor is vaak mee en het drietal gaat zelfs op verzoek van Izidor naar Boekarest om daar een nachtclub te bezoeken. Maandenlang neemt Stéphane overal authentieke zigeunermuziek op en hij bezit al een grote hoeveelheid cassettebandjes.
 
Gadjo dilo   Gadjo dilo
 
Als Adriani vrij komt uit de gevangenis neemt de film een wending, de groep muzikanten speelt op een groot feest, Stéphane en Sabina zijn samen het bos in en Adriani en een paar vrienden van hem bezoeken het Roemeense café een eind verderop. Adriani gaat de confrontatie aan met hen die hij ervan beschuldigd hem in de gevangenis te hebben laten belanden. Dan escaleren de zaken en het loopt totaal uit de hand. Stéphane en Sabina komen als eerste weer terug in hun dorpje en als ze zien wat daar allemaal aan de hand is gaan ze de muzikanten halen die op het feest spelen. Aan het einde van de film zien we hoe Stéphane vergezeld door Sabina zijn eigen begrafenis heeft die hij uitvoert in de traditie van de zigeuners, Sabina weet dan dat hij het allemaal heeft begrepen.
 
Gadjo dilo
 
Gadjo dilo   Gadjo dilo
 
Gadjo dilo is een film die zowel drama als komedie elementen heeft en van het begin tot het eind blijft boeien. De plaatselijke bevolking heeft zichzelf gespeeld en doet dat op bijzonder goede manier. In Gadjo dilo zien we de zigeuners zoals ze zijn, temperamentvol, uitbundig in blijdschap en verdriet, god aanroepend en vervloekend, de vrouwen bezigen veel schuttingtaal maar weten niet beter, het is genieten van het zingen en dansen, de zigeuners met hun markante koppen zijn een lust om te zien en de cultuur, tradities en het leven van deze Zuideuropese Roma zigeuners wordt prachtig weergegeven en zoals Tony Gatlif zelf heeft gezegd: Sinds – Latcho Drom – maak ik geen films meer om af te rekenen met mensen die niet van zigeuners of Arabieren houden, want mensen zulllen altijd op zoek zijn naar zondebokken. Ik wil hun cultuur laten zien zoals het is, zonder een opgeheven vingertje. Ik zeg nooit tegen de kijker: je kent de zigeuners niet, kijk maar hoe ze zijn. Wat ik liever doe is de kijker niet bij de hand pakken, maar hem uitnodigen in een huis.
 
Gadjo dilo  Gadjo dilo
 
Tony Gatlif heeft dit inderdaad gedaan, zoals alleen iemand die zelf van zigeunerafkomst is het kan doen.
 
 
 
 
 
 

Geplaatst25 maart 2008 doorAnn McDunn inFilm

Zigeuners, dansen en muziek.   9 comments

 
Wat dit met Pasen te maken heeft? Ehhh helemaal niets, maar ik zat enorm te genieten van zigeuner muziek en heb toen maar wat filmpjes bekeken waar onderstaand filmpje van het Romafest Gypsy Dance Theater – Verbunk er toch wel uit sprong. Niet iedereen zal er van gecharmeerd zijn, maar ik hou van de meeste soorten volksmuziek en deze mensen kunnen het! Ook films over zigeuners vind ik geweldig en daar zal ik eerdaags wel wat van op mijn space-cake zetten. Tony Gatlif is een meester regisseur op het gebied van zigeunerfilms en wie er van houdt zal de films in zijn/haar hart sluiten, ik heb het in ieder geval wel gedaan.
 
Tony Gatlif                Tony_Gatlif
 
Wie er wel van houdt zal genieten van het dansen, het is wel even anders dan de klompendans!
 
 
 
 
 

Geplaatst22 maart 2008 doorAnn McDunn inLanden en Volken

Paasdagen   7 comments

 
Het is nog aan de vroege kant, maar aangezien iedereen elkaar al prettige paasdagen wenst ga ik het alvast ook maar doen. Jammer dat er slecht weer voorspeld wordt en een heleboel natte sneeuw en kou hoort eigenlijk niet bij Pasen, maar het is meestal wel zo dat als april niet al te goed inzet dat mei een stuk beter wordt en daar hou ik me maar aan vast. Rode roosGezellig een paar vrije dagen thuis doorbrengen kan heel gezellig zijn met een paasstol, eitje, sinaasappelsap enz. en spacers vermaken zich altijd!
 
Pretttige Paasdagen
 
paaskuikens    krokussen    paaskuikens

Geplaatst20 maart 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Eerste Paasdag zonder eieren!   11 comments

 
Soms komt ineens de herinnering weer boven aan vroegere tijden en zeker met de feestdagen, zelf ben ik opgegroeid (opvoeden heb ik mezelf maar gedaan) bij mijn grootouders, we woonden in een piepklein huisje aan de Lindegracht in Alkmaar en Appie en Opie, zoals ik ze noemden waren mijn vader en moeder, als kind zie je ze altijd als oude mensen en zo denk ik ook aan ze terug. Vooral mijn grootvader was een heerlijke man, hij nam je mee uit wandelen en dan was het altijd naar de Katholieke begraafplaats waar veel van zijn kennissen lagen en je werd dan ook getrakteerd op allerlei verhalen. Verhalen vertellen kon hij geweldig en ook was het een grappenmaker eersteklas. Voor hem bestond er niets heerlijkers dan een goede sigaar, maar het was een arme tijd en een sigaar was een kostbaar iets dus rookte hij binnen no-time kalkstenen pijpjes helemaal bruin, door er ook nog overvloedig boter op te smeren. Kreeg hij met een verjaardag een doorroker, in die tijd had je pijpen waar naar verloop van tijd een afbeelding op kwam door het telkens warm worden, dan kreeg hij het plaatjes wel binnen een week te zien. Hij heeft een eigen groentenzaakje gehad voor en tijdens de oorlog, honger en geen geld was bij Apppie zoiets van "moeder die arme flikkers motten eten" zodat hij de winst al snel kwijt was. Toen het groentenzaakje niet langer kon is hij van alles en nog wat gaan doen hij heeft o.a. bij een apotheker gewerkt waar hij ook de nodige streken heeft uitgehaald en is tijden werkzaam geweest bij een ijsfabriek en moest dan met zijn ijskarretje overal in Alkmaar staan, wat voor mij en ook voor Edward toen die wat ouder werd natuurlijk feest was, omdat we gewapend met een jampotje altijd thuis kwamen met roomijs dat daarna nooit meer zo lekker is geweest.
 
Maar de brave man had ook zo zijn vergissingen al bedoelde hij het zo goed. Zo hebben wij eens een eerste Paasdag géén eitje gehad, de avond tevoren had Appie eieren geverfd en die verstopt, zodat ik ze de volgende morgen kon opzoeken. Ik had al een uur gezocht maar tevergeefs, Opie zocht oplaatst vlijtig mee want die wilde wel haar eitje, nee dus! Zelf Appie zelf ging zoeken, want hij was wel even vergeten waar hij die ellendige eieren verstopt had, zodat voor mij de Paashaas meteen al werd uitgeschakeld. De oudjes hadden woorden over het vreselijke gebeuren en we hebben ons brood in stilte genuttigd. Tegen de avond werd het kil en Opie die nogal zuinig was besloot toch de kachel aan te maken en jawel iedereen kan het raden, Opie kwam verbolgen met een heel stel zwarte eieren aan, Appie had ineens weer door waar hij ze had verstopt in de kachel! Nu kan ik er nog steeds erg om lachen, maar het was een droevige eerste Paasdag.
 
Evert Mulder - Appie
 
Appie - Evert Mulder, Lindegracht 1, Alkmaar   eierenJohanna Theodora Maria Jansen
 
 

Geplaatst19 maart 2008 doorAnn McDunn inAllerlei wetenswaardigheden

Covers   7 comments

 
Alweer nieuwe bladen in de handel! Ga nu naar de boekwinkel en schaf deze unieke exemplaren aan, zoals ze meestal zo prachtige op de folders zetten Op = Op. Sorry Bernadette ik kon het niet laten en gelukkig weet je niet waar ik woon. Beschaamd
 
Benona veulen van het jaar 2008  Ann (eens)

Geplaatst18 maart 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

The Passion of the Christ   6 comments

 
THE PASSION OF THE CHRIST (2004)
 
The Passion of the Christ
 
Deze film is wel zéér omstreden en de voor- en tegenstanders zullen het wel nooit eens worden. Mel Gibson heeft de film geregisseerd en gefinancierd en heeft tijdens de opnamen van de film in close-up met eigen handen de nagels door de handen van Jezus gespijkerd, waarna hij heeft gezegd "Ik was het die hem kruisigde. Het waren mijn zonden die hem daar plaatste". Mel Gibson is op 3 januari 1956 in New York geboren en heet voluit Mel Columcille Gerard Gibson, hij werd in eerste instantie voornamelijk bekend als acteur in actiefilms zoals "Mad Max" en de "Lethal Weapon" series, daarnaast speelde hij in historische drama’s zoals Hamlet, Braveheart en The Patriot. Sinds begin jaren 90 is hij ook actief als regisseur (o.a. van Braveheart en Apocalypto) en producer en is opgeklommen tot één van de rijkste en invloedrijkste personen in Hollywood.
 
The Passion of the Christ
 
 
The Passion of the Christ is een film die je mooi en bijzonder vindt of die je afdoet als humbug en ik behoor tot de eerste categorie al had voor mij de martelscène ook korter gemogen zoals zovelen vinden. De film heeft een sterke cast en is bijzonder mooi gefilmd met een prachtig tijdsbeeld, ook wat betreft de kleding en gebruiken. De dialogen zijn in het Aramees, Latijn en Hebreeuws wat m.i. iets authentieks geeft aan de tijd waarin de laatste dagen van Christus zich hebben afgespeeld. Er is veel afgegeven op de flashbacks waarin Jezus is te zien als gewone timmerman en als klein kind, maar omdat er zo weinig bekend is over het leven van Jezus zelf vind ik dit heel mooi om te zien. Hij was een mensenzoon en dat heeft Mel Gibson goed laten zien. De soundtrack is prachtig en past heel goed bij de film. James Caviezel acteert geweldig als Jezus Christus, Maia Morgenstern als Maria en Monica Belluci als Maria Magdalena acteren ook heel goed en telkens op de achtergrond vertolkt Rosalinda Celentano een mooie rol als Satan, verder zet Mattia Sbragia een prima vertolking van de hogepriester Kajafas neer.
 
The Passion of the Christ
 
De film begint zonder aankondiging meteen in het Hof van Gethsémané, een olijfboomgaard vlak buiten de muren van Jeruzalem, waar Jezus omringd door zijn slapende discipelen bidt tot degene die hij zijn vader noemt en hem smeekt hem dit niet aan te doen. Het is vlak na het Laatste Avondmaal dat Judas Iskariot zijn verraad pleegt aan hem die hij lief heeft en Jezus die dit heeft voorzien ondergaat een sterk geestelijk lijden, wat nog versterkt wordt door Satan die probeert hem van zijn voornemen en belofte af te laten zien. Als Jezus zijn discipelen wekt is het al te laat, enkele proberen nog voor hem te vechten, zoals Petrus (Francesco De Vita). Jezus zegt hen te stoppen en hij wordt in opdracht van Kajafas gevangen genomen en verhoord door de Sanhedrin, de Joodse raad van oudsten, de overpriesters en schriftgeleerden. Daarna wordt Jezus naar de Romeinse procurator Pontius Pilatus (Hristo Shopov) gebracht, die hem ook verhoord maar geen bewijzen kan vinden om Jezus te veroordelen, diens vrouw Claudia Procles (Claudia Gerini) gelooft in Jezus en zijn onschuld, ze waarschuwt Pontius Pilatus en vraagt hem Jezus te sparen. Dan wordt Jezus naar Herodes Antipas (Lucas De Dominicis) gebracht, ook die kan geen reden vinden om tot een veroordeling te komen en laat Jezus terugbrengen naar Pontius Pilatus. Tegen zijn zin, maar gedwongen door Kajafas, de zijnen en het volk moet hij een daad stellen en geeft opdracht Jezus te geselen maar niet te doden. De Romeinse soldaten zijn rauwe en drinkende kerels die er plezier in hebben hun gevangenen te martelen, wat dan ook uitgebreid wordt gedaan. Ze moeten gestopt worden anders waren de soldaten doorgegaan met martelen tot de dood erop zou volgen.
 
The Passion of the Christ
 
Claudia Procles gaat naar de van verdriet en ontzetting verstilde Maria en geeft haar doeken om het bloed van Maria’s zoon te kunnen wegwassen. Kajafas is allerminst tevreden en eist dat Jezus de ultieme straf krijgt, de dood aan het kruis. Weer krijgen Kajafas en de zijnen het volk zo ver dat ze hem steunen in zijn voornemen. Pontius Pilatus probeert nog om het volk te laten kiezen tussen de moordenaar Barabbas en Jezus, maar het volk kiest voor de vrijlating van de moordenaar. Pontius Pilatus legt de schuld bij Kajafas en zijn aanhang en gaat zijn handen in onschuld wassen. De kruisiging zal plaatsvinden op een heuvel die Golgotha heet (ook wel de Schedelplaats genoemd). Jezus, totaal verzwakt door de martelingen en het bloedverlies kan het kruis niet alleen dragen en de Romeinse soldaten dwingen Simon van Cyrene (Jarreth J. Merz) te helpen met het dragen van het zware kruis, deze Simon alhoewel gedwongen, raakt tijdens de martelgang overtuigd van de onschuld van de man die hij moet helpen en als ze eindelijk op de plaats van bestemming zijn is Simon totaal verbijsterd over het gebeuren. Maria, Maria Magdalena en de broer/halfbroer van Jezus, Jacobus (Christo Jivkov) hebben de lijdensweg gevolgd van begin tot het bittere eind en als Jezus letterlijk de geest heeft gegeven kan zijn moeder hem voor de laatste maal in haar armen nemen.
 
The Passion of the Christ
 
The Passion of the Christ wijkt hier en daar af van het bijbelverhaal, maar aangezien Mel Gibson een traditionalistische Rooms-Katholiek is en naar verluidt een overtuigd aanhanger van de theologische stroming met de naam sedevacantisme – men gelooft niet in bepaalde zaken die in de bijbel staan – komt het daar waarschijnlijk door dat er in de film bepaalde gebeurtenissen voorkomen die niet in de vier evangeliën staan. Ook komen er een aantal scènes in de film voor die uit een boek komen van de Rooms-Katholieke mystica en non Anne-Catherine Emmerich (geboren in 1774). De martelingen die veel mensen teveel zijn moeten gezien worden in het tijdsbeeld waarin dit de gewone gang van zaken was en ik vind de film tot nu toe de meest realistische verfilming van de laatste dagen van Jezus.
 
The Passion of the Christ
 
Deze film heb ik twee keer gezien en ik heb er over na zitten denken, in mijn ogen wordt iedere dag vóór, tijdens en na het lijdensverhaal Christus iedere dag opnieuw gekruisigd. Niet alleen Maria heeft geleden onder wat haar zoon overkwam, maar alle moeders die hun zoons in oorlogen of op andere beestachtige wijze zijn kwijtgeraakt hebben dit verdriet gedragen en moeten dit nog steeds ondergaan. Kajafas hitste het volk op, maar is dit in de geschiedenis niet herhaaldelijk voorgekomen en komt het niet nog steeds voor dat het volk zich liet en laat ophitsen, dan noem ik alleen nog maar de Romeinse keizers, Napoleon en Hitler, hebben velen van ons niet gehoord, gelezen, of op films en documentaires gezien hoe het martelen van mensen extreme vormen heeft aangenomen en de slachtoffers even veel pijn hebben geleden als Jezus? Door alle eeuwen heen hebben de meest afschuwelijke toestanden zich voorgedaan en dan nog niet eens alleen met mannen, maar ook met vrouwen en kinderen.
 
The Passion of the Christ   Passion of the Christ   The Passion of the Christ  
 
Gelovig of niet maakt eigenlijk niet uit, The Passion of the Christ is een verhaal wat zich altijd heeft voorgedaan en zal blijven voordoen zolang er mensen zijn. Er is liefde en haat, vertrouwen, vergeving, verraad, boetedoening, maar ook hoop en als die is verdwenen is het echte einde nabij.
 
 
 
 
 

Geplaatst16 maart 2008 doorAnn McDunn inFilm

Toch een beetje gelukt!   15 comments

 
Vanmiddag maar met Geert naar Maria Justyna B en kind getogen gewapend met m’n camera’tje, nou moeder vond het maar niets terwijl Geert en Harm moeder verwende met biks om haar af te leiden kon ik het nieuwe kind op een paar foto’tjes zetten, het resultaat is dus niet geweldig maar zo krijgen jullie toch een idee van moeder en kind.
 
Benona D even een plas doen 15-03-2008 Maria Justyna B en Benona D 15-03-2008
 
De enige kans die ik bij de baby kreeg was toen ze stond te plassen Beschaamd maar iemand vind het vast leuk! De
naam van het veulen is geworden Benona D. Tja, nu moet ik wél de papieren invullen maar vooruit dan maar
voor wat hoort wat. Dat Benona wat haren onder haar kin heeft is normaal bij veulens, hier en daar zit altijd
een plukje haar dat later weer verdwijnt.
 
 

Geplaatst15 maart 2008 doorAnn McDunn inNatuur

Fries merrie veulen een weekend verrassing!   18 comments

 
Vannacht tussen half één en één uur is hier een Fries merrie-veulen geboren, zelf heb ik nog geen foto’s kunnen nemen want moeders is niet bepaald blij met kraamvisite dat moet even de tijd hebben, maar hieronder een foto die ik gemaakt heb van dezelfde moeder met een veulen van één dag oud waarbij ik nog met een sprong mijn kostbare leven kon redden. Ook moet ik nog een naam bedenken, deze keer gelukkig makkelijk met een A, B of C, moeder en kind maken het prima, Maria Justyna B is bijzonder trots en beschermend en staat bij mijn zwager op stal. De heren zijn er gelukkig mee dus het weekend kan niet meer stuk voor Harm en Geert. Duidt het mij niet euvel dat de foto niet van klasse kwaliteit is, maar die is nog gemaakt met een oud camera’tje en zoals gezegd met levensgevaar! Als zo’n paard zich omdraait en je een schop geeft dan hoef je nooit geen foto’s meer te maken. Toch altijd wonderlijk dat zo’n veulen van een dag oud al zo staat, loopt en soms zelfs al achter moeder aandraaft, wat zijn mensenkinderen dan toch hulpeloos.
 
Marie en Anjo
 
En voor nu:
 
prettig weekend

Geplaatst14 maart 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen