Archief voor februari 2008

Weekend   5 comments

 
Oké, de grote voorspellers zeggen dat het slecht weer wordt, maar dat was ook wel te verwachten na al dat mooie weer. Het was de warmste winter sinds eeuwen, vreemd dat de vogels zich niets aantrekken van maanden ze zijn enorm druk bezig met huizen bouwen voor hun aanstaande kroost en het is een pracht gezicht al die kleine diertjes met soms enorm grote takken (voor hen dan) weg te zien vliegen. Soms nemen ze even schafttijd en zingen prachtige melodietjes, waar ik dan weer heel blij van word. En zo zijn er altijd wel dingen die een weekend mooi kunnen maken, overigens is het thuis ook best fijn, lezen, een mooie film kijken, gezellig wat praten of zelfs erop uitgaan gewapend met camera’s en regenkleding om toch een paar mooie foto’s te maken, waar de thuisblijvers dan weer van kunnen genieten. Zoals mijn man altijd pleegt te zeggen bij wat voor narigheid dan ook "Het is nog nooit zo donker geweest, of het is weer licht geworden". (Hij zegt het in het Fries maar ik vertaal het maar even). Knipoogje
 
weekend2
 
 
 
 

Geplaatst29 februari 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Een eerbetoon aan en een prachtige tekst van Toon Hermans   7 comments

 
We hadden eens de GROTE DRIE, Toon Hermans, Wim Kan en Wim Sonneveld en dit eerbetoon wil ik delen met iedereen die nog wel eens terugdenken aan de tijd dat we daar nog van konden genieten. De tekst is tijdloos!
 
 
 
 
 
 

Geplaatst28 februari 2008 doorAnn McDunn inCabaret

Waarom ook moeilijk als het makkelijk kan!   12 comments

Elf dagen is het geleden dat mijn schoondochter en ik naar de tuin- en interieurbeurs in de Martini Plaza in Groningen zijn geweest, lekker allemaal mooie bollen en zaden bekijken, ik had mezelf voorgenomen me in te houden, totdat…. yes!!! Een grote bak met dor uitziende bollen mijn aandacht trok er stond een groot bord bij Mexicaanse Wonderbomen in 6 weken tijd een mooie grote bloeiende plant en het mooiste was, zo’n bol hoefde je alleen maar in de vensterbank te leggen, géén water en géén zand, schoondochter ook verrukt dus ieder een plastic tasje met 2 van die oorlogsaardappelen meegenomen. Nu ben ik altijd nogal haastig om te zien of er ook resultaat is, wat mij dus al eens een bedje radijsjes heeft gekost, na een week zag ik maar weinig vooruitgang en met nog 5 weken voor de boeg had ik op z’n minst toch een blaadje verwacht. Maar nee hoor, de ene had al wel een groter puntje gekregen alhoewel lang niet zo groot als die hieronder op het plaatje, ernaast een plaatje wat ik over 6 weken zou kunnen verwachten.
 
De bol          Voodoo lelie
 
Gisteravond besloot ik toch maar eens op te gaan zoeken wat ik nu eigenlijk had gekocht en jawel hoor het waren dus geen Mexicaanse bedonderbollen maar de sauromatum venosum, oftewel de Voodoo lelie. De bloem is giftig en na de bloei kan je de bol in de tuin stoppen, waarna het ding opnieuw gaat bloeien, dan weer droog bewaren en weer in de vensterbank. Nu weet ik niet of ik de soort Elite heb of een ander soort die er vrij eng uitziet, maar afijn in de 2e bol zijn twee kleine scheurtjes gekomen en ik hou moed! Maar ik zie nog niet dat ik over 4½ week 2 grote bloeiende planten in de vensterbank heb staan. Ik heb het tweetal natuurlijk wel verteld dat ze moeten opschieten maar ze zeiden niets terug! Ze schijnen nog familie te zijn van Aronskelk en eigenlijk vind ik zo’n avontuurtje best wel leuk en nu maar hopen dat ze er niet gaan uitzien als op het onderstaande plaatje, dat ziet er helemaal niet zo gezond uit.
 
sauromatum venosum
 
Als de eerste bladeren er zijn, zal ik een foto maken en die hier plaatsen maar dat kan natuurlijk nog wel een aantal jaren duren. Knipoogje
 
 
 

Geplaatst26 februari 2008 doorAnn McDunn inNatuur

Vrienden en vriendinnen   14 comments

Goedemiddag vrienden en vriendinnen, er moet mij toch iets van het hart. Zelf vind ik het ontzettend leuk om vrienden en vriendinnen te hebben en zeker wel op de space, maar wat zijn eigenlijk vrienden en vriendinnen? Dat zijn mensen waar je wat mee hebt waar je af en toe contact mee wilt hebben. Nu valt het mij heel erg op dat het de laatste paar weken een wedrun is om zoveel mogelijk space vrienden/vriendinnen te bemachtigen, op één van de site’s is iemand die er meer dan 900 heeft, wat is daar nu eigenlijk de bedoeling van vraag ik mezelf af? Het is onmogelijk om een beetje contact te krijgen met zo ontzettend veel mensen. Ook valt het mij op dat de "verzamelaars" dan ook weinig anders meer doen en dat je goed moet opletten of er iemand van je eigen kringetje wat nieuws op zijn/haar blog heeft dat valt n.l. niet eens meer op als je even vluchtig aan het kijken bent. Iedereen zijn/haar hobby natuurlijk en ik gun iedereen een extreme lading mensen bij het topic VRIENDEN, maar volgens mij is dat toch echt niet de bedoeling. Afijn, ik modder wel wat door en de mensen die ik graag mag doen ook hun best om het aantrekkelijk te maken hun space te bezoeken. Het is dan ook maar gewoon een opmerking en geen aanmerking, maar aan onderstaand plaatje moet ik toch echt niet denken, zeker niet om al die mensen eens een persoonlijk berichtje te sturen.
Allemaal een héél goede week gewenst, hier schijnt de zon en de lucht is strakblauw een heerlijk gezicht!
 
erg veel vrienden en vriendinnen

Geplaatst25 februari 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Machuca   4 comments

 
MACHUCA (2004)
 
Machuca
 
Een zeer goede, deels autobiografische film van regisseur Andrès Wood. De opnames zijn heel mooi en de originele muziek van Miquel Miranda en José Miquel Tobar is prachtig, de film heeft dan ook op het Filmfestival in Gent de prijs gekregen voor de beste soundtrack. De cast is prima met o.a. de jeugdige acteurs Matías Quer als Gonzalo Infante, de jongen uit de betere stand in Chili, die dan wel een goed leven heeft maar niet gelukkig is, Ariel Mateluna als Pedro Machuca, de kansloze jongen uit de sloppenwijken, die echter ondanks zijn armoedige bestaan wél van zijn leven weet te genieten en er van maakt wat er van te maken is, Manuela Martelli als Silvana het nichtje van Pedro, die ondanks haar jeugdige leeftijd al beslist heel uitdagend en vroeg sexueel rijp is. Ook Ernesto Malbran als Pater McEnroe de linkse en voor de armoede opkomende hoofdmeester van de Saint Patrick School acteert uitstekend. De rest van de cast acteert ook prima. Een film over een bijzondere vriendschap tussen arm en rijk met steeds op de achtergrond de dreigende militaire staatsgreep onder leiding van de rechtste generaal en dictator Augusto Pinochet op de regering van president Dr. Salvador Allende (26 juli 1908 – 11 september 1973.) Salvador Allende was de oom van de schrijfster Isabel Allende.
 
Machuca
 
Het verhaal begint in Santiago de Chili, het is 1973 en op de Saint Patrick School een katholieke privé school voor de elite, neemt pater McEnroe de beslissing om de school ook open te stellen voor een aantal arme jongens uit de sloppenwijken om de twee werelden samen te brengen en de jongens een kans te geven op een beter leven. Pater McEnroe is een man die streng en rechtvaardig is, een man met zijn hart op de goede plaats en iemand om van te houden. Gonzalo is een ernstige jongen die moeite heeft met het leven dat hij leidt, zijn vader Patricio Infante (Francisco Reyes) is nagenoeg altijd afwezig en zijn moeder Maria Luisa Infante (Aline Küppenheim) heeft een verhouding met de rijke Roberto Ochagavía (Federico Luppi), zodat Gonzalo vaak alleen is met de huishoudster Lucy (Gabriela Medina) of tegen zijn zin zijn moeder moet vergezellen naar het huis van Roberto. Pater McEnroe steekt een duidelijk verhaal af over hoe de rijke jongens deze arme nieuwelingen dienen te behandelen als hun gelijken, maar dit heeft nogal wat voeten in de aarde. Gaston Robles (Sebastian Trautmann) en zijn aanhangers beginnen al snel op allerlei manieren de arme jongens te treiteren en te kleineren. Gonzalo, die zelf vaak getreiterd wordt doet hier niet aan mee en helpt Pedro met zijn schoolwerk, omdat die dit niet kan. Langzamerhand ontstaat er een hechte vriendschap tussen Gonzalo en Pedro. Pedro wordt door Gonzalo meegenomen naar hun huis en Patricio die het linkse bewind van Allende niet erg gunstig voor zichzelf vindt ziet het met lede ogen aan. Ook komt Gonzalo in contact met de familie van Pedro, diens vader Ismael (Luis Dubó) is een goedlachse man die Gonzalo "aardbeitje"noemt, omdat deze rossig haar en sproeten heeft. Ismael heeft het erg moeilijk om met zijn vrouw Juana en de kinderen rond te komen, maar kan toch lachen met de kinderen. Gonzalo leert bij de Machuca’s het nichtje Silvana kennen, die voortdurend met de jongens optrekt. Om er wat bij te verdienen verkopen de kinderen vlaggetjes bij betogingen en protestmarsen en moeten er dan wel op letten er aan te denken dat ze de juiste vlaggetjes verkopen bij de juiste partijen. Protestmarsen tegen Allende, demonstraties van het Nationalistische Front maar ook van de Chileense Communistische Jeugd Partij, Gonzalo doet vrolijk mee met de verkoop. Als de zus van Gonzalo jarig en een groot feest geeft mag Pedro ook komen en hij kan voor het eerst van zijn leven naar hartelust eten en drinken wat en hoeveel hij maar kan.
 
Machuca
 
Gonzalo, die altijd wel geld bij zich heeft koopt vaak blikjes gecondenseerde melk waar het drietal dol op is en in ruil daarvoor brengt Silvana de beide jongens de eerste beginselen van de liefde bij. Op school worden de arme jongens nog steeds getreiterd wat tot massale vechtpartijen leidt, zelfs de ouders beginnen zich ermee te bemoeien, tijdens een ouderavond zeggen de rijke ouders dat pater McEnroe schuldig is aan de onrust bij hun kinderen en de arme ouders spreken over het onrecht en dat de armen altijd overal de schuld van krijgen. Inmiddels begint de toestand in Chili te escaleren en er breken rellen uit. Ook tussen arm en rijk gaat het ál slechter, mede omdat de moeders van Gonzalo en Pedro ruzie krijgen is het de vraag of deze mooie vriendschap wel stand kan houden. Dan wordt er abrupt een einde gemaakt aan het bewind van Allende door de militaire staatsgreep onder leiding van Pinochet, waarbij Allende om het leven komt. De toestand wordt pas echt grimmig als de razzia’s beginnen, de FIFA laat de rest van de wereld weten dat alles normaal is in Chili, maar dat is ver van de waarheid. Ook de Saint Patrick School wordt overgenomen door de soldaten van Pinochet, Kolonel Sotomayor (Pablo Krögh) wordt rector van de school en de paters mogen geen les meer geven, alleen nog maar de mis opdragen. Pater McEnroe pleegt een stilzwijgend protest en Gonzalo fietst naar de krottenwijk om te zien dat daar gebeurt en ziet daar Pedro en wat er gebeurt met hem en zijn familie.
 
Machuca
 
De film laat duidelijk zien dat dit een van de moeilijkste periodes uit de geschiedenis van Chili is geweest, maar de echte politiek blijft op de achtergrond en de relatie tussen de twee jongens en het meisje uit de verschillende milieus dragen de film. Regisseur Andrès Wood velt geen oordeel over de politieke achtergronden op zich, al geeft hij zijn acteurs en actrices wel een bepaalde politieke stroming mee en laat Wood zien dat er wel degelijk genoeg eten verkrijgbaar was, maar dat de armen daar niet aan konden komen.
 
Machuca
 
Volgens getuigen schijnt Salvador Allende zelfmoord te hebben gepleegd met een geweer dat hij van Fidel Castro had gekregen. Bij deze film doorloop je een scala van emoties waaronder woede en ontroering, maar een glimlach brengt "Machuca" ook zeker te voorschijn. Bij de aftiteling staat – Ter nagedachtenis aan Gerardo Whelan – pater McEnroe staat model voor deze pater die directecteur van het St. George College in Santiago was van 1969 tot 1973 en die de twee werelden van arm en rijk bijeen wilde brengen. Wat de dictator Pinochet teweeg heeft gebracht zullen de meeste mensen wel weten.
 
 

Geplaatst24 februari 2008 doorAnn McDunn inFilm

Groningen het oude Goudkantoor   7 comments

 
Gister ben ik weer eens fijn op stap geweest in Groningen en aangezien ik tegenwoordig mijn foto-toestelletje altijd in m’n zak bij mij heb kon ik ondanks de regen een aardig foto’tje maken van het oude Goudkantoor inmiddels staat het tussen de nieuwbouw in en dat is toch jammer van zo’n prachtig oud gebouw. Het is natuurlijk niet wat anderen er van zouden kunnen maken maar voor een amateurtje is het toch nog een aardig foto’tje geworden, kijk en huiver! Beschaamd Hier komt de foto minder mooi uit dan in een album en er komt nog bij dat ik niet verder aan de overkant kon gaan staan omdat ik anders dwars door een muur moest en dat lukte voor geen meter. Ook de onderkant kreeg ik er natuurlijk niet op maar ik heb mijn best gedaan om een prachtig stukje Groningen vast te leggen, dus de bedoeling was goed, het resultaat iets minder.
 
Groningen 21 febr.2008
 
Nu nog de geschiedenis van het Goudkantoor, het staat aan de Grote Markt in Groningen en is gebouwd in 1635. Oorspronkelijk is het gebouwd als kantoor voor de ontvanger van de belastingen in de provincie Groningen (ook toen al) Het heette toen het Collectehuis, zodat ik voortaan collectebussen maar als een verkapte belasting ga zien. De spreuk op het pand, Date Caesari quae sunt Caesaris (Geef de keizer wat des keizers is) verwijst naar de oorspronkelijke functie.
 
 
 
Op het pand prijkt tegenwoordig het wapen van de stad Groningen. Oorspronkelijk bevond zich daar het wapen van de provincie. Toen de stad het eigendom verkreeg, was het wijzigen van het wapen een van de eerste veranderingen die de stad doorvoerde.
 
wapen van de provincie Groningen   Wapen van de stad Groningen
 
Links het wapen van de provincie Groningen, rechts het wapen van de stad Groningen.
 
De naam Goudkantoor stamt uit het begin van de negentiende eeuw. In het gebouw was toen een waarborgbureau voor gouden voorwerpen gevestigd. In het goudkantoor kon een waarmerk worden aangebracht waarmee werd aangetoond dat het betreffende voorwerp echt van goud was.
Voor de Tweede Wereldoorlog was het Noordelijk Scheepvaartmuseum gevestigd in het Goudkantoor. In de aanloop naar de bevrijding van de stad, in april 1945, had het museumbestuur de hele collectie overgebracht naar een pand aan de noordzijde van de Grote Markt. Het bestuur was bang dat het Goudkantoor bij de bevrijding beschadigd zou raken. Na de bevrijding bleek dat het Goudkantoor als een van de weinig panden ongeschonden was gebleven. De panden aan de noordzijde van de Grote Markt daarentegen waren grotendeels verwoest.
 
Goudkantoor in de oude tijd      Groningen na de bevrijding
 
Links het Goudkantoor in oude tijden, rechts de Grote Markt na de bevrijding.
 
Na de oorlog heeft het pand dienst gedaan als informatiecentrum (het Stadjershuis), en als VVV-kantoor. Nadat het tijdens de bouw van de nieuwe Waagstraat geheel was gerestaureerd heeft het een horeca-functie gekregen.
 
 
 
 
 
 
 
 

Geplaatst22 februari 2008 doorAnn McDunn inAllerlei wetenswaardigheden

Weekend   3 comments

En alweer is er een week voorbij gevlogen en dat is helemaal niet erg want dat wil toch zeggen dat ik me beslist niet heb verveeld. De voorjaarsvakantie is begonnen en de weervoorspellers zeggen dat zondag, zoals de naam al zegt, het zonnetje erbij komt. Pieter Paulusma moet er nog even over nadenken maar als de weergoden het goed met ons voor hebben wordt het extreem zacht en dan ook nog wat zon erbij dat kunnen we allemaal gebruiken. Ouders met kleine kinderen hebben het dan toch een stuk makkelijker en alle anderen kunnen er ook van genieten. De winter kan mooi zijn, maar die schiet nu lekker op en het voorjaar met het prille groen, de bloemetjes en bloesem is toch wel echt mijn tijd! Een Elfstedentocht zie ik niet meer komen maar ook dat is niet erg want de rayonhoofden zullen inmiddels het geld wel opgemaakt hebben aan Beerenburg van Sonnema en Fryske Dûmpkes, het zij ze gegund.Rollend met de ogen Voor nu:
 
weekend

Geplaatst22 februari 2008 doorAnn McDunn inSpace vrienden en vriendinnen

Het niet-rokersfeestje   4 comments

Soms aardig grof, maar ik blijf lachen om Harrie Jekkers en aangezien lachen gezond is toch maar één van zijn leukste teksten.
 

Geplaatst22 februari 2008 doorAnn McDunn inCabaret

Bestaat toeval?   15 comments

Er wordt vaak gezegd – toeval bestaat niet – hieronder vreemde toevalligheden, of herhaalt de geschiedenis zich? Een paar feitjes kloppen niet maar een kniesoor die daar op let het meeste klopt n.l. wél!
 
Abraham Lincoln   John F. Kennedy
 
Links Abraham Lincoln, rechts John F. Kennedy.                                                                                                   
 
Abraham Lincoln werd gekozen tot het Congress in 1846.
John F. Kennedy werd gekozen tot het Congress in 1946.
Abraham Lincoln werd gekozen tot President in 1860.
John F. Kennedy werd gekozen tot President in 1960.
Beide waren in het bijzonder begaan met mensenrechten.
Beide Presidentsvrouwen verloren hun kinderen terwijl ze in het witte huis leefden.
Beide Presidenten zijn neergeschoten op een vrijdag.
Beide Presidenten werden in het hoofd geschoten.
 
Lincoln’s secretaresse heette Kennedy.
Kennedy’s secretaresse heette Lincoln.
Beide werden vermoord door zuidelijken.
Beide werden opgevolgd door zuidelijken genaamd Johnson.
Andrew Johnson, Lincoln’s opvolger, werd geboren in 1808.
Lyndon Johnson, Kennedy’s opvolger, werd geboren in 1908.
 
John Wilkes Booth Lee harvey Oswald
 
Links John Wilkes Booth, rechts Lee Harvey Oswald.
 
John Wilkes Booth, Lincoln’s moordenaar, werd geboren in 1839.
Lee Harvey Oswald, Kennedy’s moordenaar, werd geboren in 1939.
 
Beide moordenaars hebben drie namen.
Beide namen bestaan uit vijftien letters.
 
Lincoln werd neergeschoten in een theater geheten Ford.
Kennedy werd neergeschoten in een auto, merk Lincoln gemaakt door Ford.
Lincoln werd neergeschoten in een theater en zijn moordenaar vluchtte en verstopte zich in een pakhuis.
Kennedy werd neergeschoten vanuit een pakhuis en zijn moordenaar vluchtte en verstopte zich in een theater.
Booth en Oswald werden beide vermoord voor hun proces.
 
Een week voordat Lincoln werd neergeschoten, was hij in Monroe, Maryland.
Een week voordat Kennedy werd neergeschoten was hij met Marilyn Monroe.
 
Marilyn Monroe     Marilyn Monroe
 
Je kunt je schouders ophalen en/of je wenkbrouwen erover ophalen en doorgaan waar je mee bezig was, maar het blijven vreemde toevalligheden. Nog even terugkomend op de vraag of toeval bestaat of niet. Een zekere Heron Carvic heeft ooit eens gezegd "Als toeval niet bestaat, waarom bestaat er dan een woord voor?" En om het toch over toevalligheden te hebben, wist iemand dat de allereerste bom die de Engelsen tijdens de Tweede Wereldoorlog op Berlijn wierpen de enige olifant van de Berlijnse Dierentuin doodde? En dat is toch ook toevallig!

Geplaatst19 februari 2008 doorAnn McDunn inAllerlei wetenswaardigheden

Frida Kahlo een geweldige vrouw.   6 comments

 
FRIDA (2002)
 
Frida           Frida Kahlo
 
Links Salma Hayek als Frida, rechts Frida Kahlo zelf.
 
Regisseuse Juli Taymor is geboren op 15 december 1952 in Newton, Massachusetts, USA, ze heeft o.a. de TV opera "Oedipus Rex", de TV film "Fool’s Fire" (1992), "The Tempest" (1986), een film naar een stuk van William Shakespeare en de film "Titus" (1999) geregisseerd, met deze film laat Juli Taymor zien op vakkundige en bijzondere wijze een film te kunnen regisseren die werkelijk een zeer mooie biografie is van een bijzondere vrouw uit de kunstwereld. Of mensen van Frida’s kunst houden of niet doet eigenlijk niet ter zake, het gaat over het leven van de vrouw zelf.
 
Frida Kahlo    Frida en Diego Rivera
 
Links Salma Hayek als Frida, rechts Frida en Diego Rivera (foto).
 
Een prachtige film over het leven van de schilderes Frida Kahlo, de rol wordt geweldig gespeeld door Salma Hayek. Frida Kahlo is geboren op 6 juli 1907 in Coyocan een voorstad van Mexico Stad. Ze is de derde dochter van Wilhelm Kahlo (in de film Guillermo genoemd) die wordt gespeeld door Roger Rees, vader Kahlo was een Joodse fotograaf van Hongaarse afkomst. De moeder van Frida, Matilde (Patricia Reyes Spíndola) was half Indiaans. Anders dan in de film was Frida op 6 jarige leeftijd al licht gehandicapt, ze kreeg kinderverlamming en daardoor bleef haar rechterbeen dunner en liep ze lichtelijk kreupel. Frida Kahlo was een surrealistische schilderes, die nu nog bekend is. Alfred Molina acteert prima als de Mexicaanse schilder en schrijver van Indiaans-Spaanse afkomst, Diego Rivera (1886-1957), hij was muralist en zijn werk bestaat dan ook grotendeels uit muurschilderingen. Verder komen er in deze film nog verschillende beroemde figuren voor uit de geschiedenis o.a. de communistische Tina Modotti (1869-1942) een mooie vrouw die gespeeld wordt door Ashley Judd, zij was model en in Hollywood actrice en naaister, later fotografe en zij heeft een poos gewoond in Mexico Stad. Nelson Aldrich Rockefeller (1908-1979) een rol van Geoffrey Rush. De film is een rechtlijnige biografie, waarin het leven van Frida Kahlo eigenlijk te snel wordt verteld, maar het zou ook onmogelijk zijn geweest alles te vertellen over dit turbulente leven. Het zijn eigenlijk de brokstukken van haar leven, maar bijzonder mooi weergegeven. De opnamen zijn bijzonder en soms is het alsof de acteurs en actrices rondlopen in een surrealistisch schilderij van Frida zelf. De soundtrack, die in het tweede gedeelte van de film meer wordt gebruikt dan in het eerste gedeelte is prachtig! Vooral voor mensen die van Latino muziek houden. 
 
Frida en Tina Modotti 
 
Het verhaal begint als Frida in april 1953 naar haar eerste eigen tentoonstelling in Mexico wil gaan, ze is erg ziek maar met hemelbed en al laat ze zich op een open vrachtwagen naar de tentoonstelling brengen. Ze is prachtig gekleed als de Indiaanse Tehuana-vrouwen met veel kant, ruches en sierraden, ook vlecht ze bloemen, linten en fluweel in haar haren. Dan zie we hoe het haar is vergaan vanaf jong meisje tot op deze dag. Als Frida op haar 18e jaar naar school gaat met de bus wordt deze aangereden door een tram. De gevolgens zijn vreselijk, behalve enkele doden zijn er ook zwaargewonden waaronder Frida. Ze heeft een aantal breuken, onder andere van de wervelkolom, haar rechtervoet is verbrijzeld en een ijzeren staaf is in haar lichaam binnengedrongen en bij haar vagina er weer uitgekomen. Daarna begint er een ware lijdensweg voor Frida. Tijdens haar revalidatie en operaties krijgt ze van haar ouders een tekentafel op bed met een spiegel boven haar hoofd. Frida’s eerste werken zijn dan ook zelfportretten.
 
Frida Kahlo    Zelfportret
 
Links een zelfportret van Frida Kahlo.
 
Als ze weer op de been is, maakt ze kennis met een aantal linksgezinde kunstenaars en intellectuelen bij Tina Modotti thuis. Ze besluit haar werk te laten zien aan de schilder Diego Rivera een man die seks ziet als een handdruk, te dik is en lelijk, maar constant avontuurtjes heeft met allerlei vrouwen o.a met Paulette Godard (actrice). Diego is onder de indruk van het werk van Frieda en kort daarna trekken ze veel met elkaar op. Diego is voor de derde keer getrouwd, nu met Lupe Marín (Valeria Golino). Diego gaat scheiden van Lupe en hij en Frida trouwen in 1929. Voor Diego verandert er niets in zijn levenswijze, maar als hij een verhouding krijgt met het zusje van Frida, Cristina (Mía Maestro) gaat het mis. Ze scheiden, maar kunnen niet zonder elkaar, wat in 1940 leidt tot opnieuw een huwelijk.
 
Frida en Diego   Frida en Diego
 
In deze film gebeurt zoveel en er komen zoveel historische figuren in voor dat ik zelf de film zeker nog een paar maal zal zien. Diego en Frida worden zelfs een poosje verdacht voor de moord op Trotski (Russische revolutionair en politicus) met wie Frida een korte relatie heeft, als Trotski mede door Diego asiel krijgt in Mexico. en een poosje bij hem en Frida woont. Een biografie van een ontzettend sterke vrouw.
 
 
 
 

Geplaatst17 februari 2008 doorAnn McDunn inFilm